ពលរដ្ឋ​ខេត្តស្ទឹងត្រែង​ជឿ​លើ​បារមី​ព្រះ​ពុទ្ធបដិមា​ដ៏​ស័ក្តិសិទ្ធិ​ក្នុង​វត្ត​ព្រះអង្គ​ធំ​

657
ចែករម្លែក

ដោយ​: សុខុម​
​ស្ទឹងត្រែង​:
វត្ត​អារាម​មាន​វ័យ​ចំណាស់​រាប់រយឆ្នាំ​មួយកន្លែង បានធ្វើឱ្យ​ពលរដ្ឋ និង​មន្ត្រី​ក្នុង​ខេត្តស្ទឹងត្រែង​មាន​ជំនឿ​ខ្លាំង​លើ​បារមី​ពូកែ​ស័ក្តិសិទ្ធិ​។ ហើយ​គេ​តែងតែ​ចូលទៅ​អុជ​ធូប​បន់ស្រន់ សុំ​សេចក្តីសុខ​សប្បាយ​រាល់ថ្ងៃ ជាពិសេស​រៀងរាល់ថ្ងៃ​សិ​ល្បិ៍​។​

​អ្នកស្រុក​នៅទីនេះ​បាន​ហៅ​ឈ្មោះ​វត្ត​ព្រះអង្គ​ធំ​ជា​រៀងរហូត​ដោយសារ​មាន​ព្រះ​ពុទ្ធបដិមា​មួយអង្គ​ធំ​ហើយ​ខ្ពស់​។​តែ​គណកម្មការ​វត្ត​បានដាក់​ឈ្មោះថា​វត្ត​ពោធិញ្ញាណ ឬ​ហៅ​វត្ត​ព្រះអង្គ​ធំ​។​វត្ត​ព្រះអង្គ​ធំ មាន​ទីតាំងនៅ​ភូមិ​ព្រែក សង្កាត់​ស្ទឹងត្រែង ក្រុង​ស្ទឹងត្រែង​ជាប់មាត់​ទន្លេសេកុង​ខាងលិច​ក្រុង​ស្ទឹងត្រែង​។​

​ទាក់ទង​នឹង​ប្រវត្តិ​វត្ត​ព្រះអង្គ​ធំ​លោក​មួ សា មឿ​ន​អាចារ្យ​ប្រចាំ​វត្ត​និង​ជា​អ្នកស្រាវជ្រាវ​ប្រវត្តិ​បាន​រៀបរាប់​ប្រាប់​ឱ្យដឹងថា កាលពីមុន គេ​ហៅថា​បូជនីយដ្ឋាន​លីង​សឺ​ន​។​បូជនីយដ្ឋាន​មានន័យថា​ទីកន្លែង​ដែល​គោរពបូជា​។​បូជនីយដ្ឋាន លី​ញ សឺ​នក​សាង​ដោយ​គហបតី​ម្នាក់​ឈ្មោះ សួយ ហៅ​កុង​ប៉ា​សូ​យ​បាន​យក​ផ្ទៃដី​ខាងកើត​ទល់​ផ្លូវ ខាងជើង​ជាប់​ផ្លូវ​​ថ្នល់​មាត់ទន្លេ ខាងត្បូង​ជាប់​ផ្លូវ ខាងក្រោយ​វត្ត​ជាប់​ផ្លូវ ខាងលិច​ជាប់​របង​ទីបញ្ជាការ​រដ្ឋា​ន​កងរាជអាវុធហត្ថ​ខេត្ត​។

​ព្រះពុទ្ធ​បា​ដិ​មា​ត្រូវបាន​កសាងឡើង​អំឡុង​ឆ្នាំ​១៨៤៥ ដើម្បី​ឧទ្ទិស​ឱ្យ​នគរ​ក្រុង​កម្ពុជា​បាន​រួច​ចាក​ផុត ពី​អ​ណា​និគម​និយម​បាន​រាំង ដែល​បាន​ត្រួតត្រា​នៅលើ​ទឹកដី​កម្ពុជា​សម័យ​នោះ​។​

​វត្ត​ដ៏​ល្បី​ក្នុង​ខេត្តស្ទឹងត្រែង​មាន​ព្រះពុទ្ធ​បដិមា​មួយអង្គ​ធំ​មាន​តួ​ព្រះ​ភ្នែន​៤​ម៉ែត្រ​កម្ពស់​៦​ម៉ែត្រ ដោយមាន​រៀបចំ​សក្តា​រៈ​បូជា នូវ​បារមី​ព្រះអង្គ​ជាប្រចាំ​រាល់ថ្ងៃ​។​ព្រះពុទ្ធ​បដិមា​អង្គ​នោះ​សាង​អំពី​ស៊ីម៉ង់ត៍​និង​ឥត​បូរាណ​ដុំ​ធំៗ មាន​ឧបាសិកា​ជនជាតិ​ចិន​ម្នាក់​និយាយ​ភាសា​ខ្មែរ​មិន​ច្បាស់​ជា​អ្នកគ្រប់គ្រង​ថែរក្សា​នៅក្នុង​កន្លែង​បូជនីយដ្ឋាន​នោះ​។

​មនុស្ស​ជាច្រើន​មាន​ជំនឿ​ខ្លាំងណាស់ ដោយ​បារមី​ព្រះអង្គ​ធំ​នោះ​មាន​ម​ហិ​ទ្ធិ​រិ​ទ្ធិ​ខ្លាំងពូកែ​ស័ក្តិសិទ្ធិ​ក្នុងការ​ផ្សង​បួងសួង​បន់ស្រន់​ផ្សេងៗ​តាំងពី​យូរលង់​រហូតមកទល់​ប​ច្ច​ប្បន្ន​។​

​គួររំលឹកថា​ការគ្រប់គ្រង​ក្នុង​របប ប៉ុល ពត សម័យ​ខ្មែរក្រហម បាន​វាយកំទេច​វប្បធម៌​ព្រះពុទ្ធសាសនា​ចោល ពោលគឺ​បំបាត់​ជំនឿ​ទៅលើ​ព្រះពុទ្ធសាសនា​មាន​កម្មផល​ជាដើម​។ របប​ប៉ុលពត​បំបាត់​ជំនឿ​លើ​ព្រះពុទ្ធសាសនា​ចោល​ក្នុងប្រទេស​កម្ពុជា​អស់​។ ចាប់​ផ្សឹក​ព្រះសង្ឃ​បណ្តេញ​ចេញពី​វត្ត​អារាម​អស់​គ្មាន​សល់​។ គ្មាន​សៀវភៅធម៌ សាស្ត្រា​ស្លឹករឹត​… រូប​ព្រះ​ពុទ្ធបដិមា​ក៏​វាយ​ខ្ចេ​ច​ខ្ទី​អស់​គ្មាន​សល់​គ្រប់​វត្ត​អារាម​ទូទាំងប្រទេស​។​

​ព្រះពុទ្ធ​បដិមា​មួយអង្គ​ធំ​ល្បី​មាន​បារមី​ក្នុង​ខេត្តស្ទឹងត្រែង​ត្រូវ​ប៉ុលពត​វាយកំទេច​យក​ព្រះ​កេស​ទៅ​បោះចោល​ក្នុង​ទឹកទន្លេ​សេកុង​។​

​លុះ​មកដល់​ថ្ងៃទី​៧​ខែមករា​ឆ្នាំ​១៩៧៩ ក្រោម​ការដឹកនាំ​របស់​រណ​សិ​រ្យ​សាមគ្គី​សង្គ្រោះ​ជាតិ​កម្ពុជា​។ ក្រោយមក​ក្រោម​ការដឹក​នាំ​គណបក្ស​ប្រជាជន​កម្ពុជា ព្រះពុទ្ធសាសនា​ក៏​ចាប់ផ្តើម​មាន​ឡើងវិញ​។ មាន​ព្រះសង្ឃ​កសាង​វត្ត​នៅតាម​ភូមិ​ស្រុក​គ្រប់​ទីកន្លែង​។​

​នៅ​ឆ្នាំ​១៩៨១​មាន​ពុទ្ធបរិស័ទ​ដែល​រស់ស​ល់ពី​របប​ប៉ុលពត​សម្លាប់ចោល គឺ​អ្នក​ដែល​ធ្លាប់​បួស​រៀន​ពី​ជំនាន់​សម័យ​សង្គមរាស្ត្រនិយម មាន​មនុស្ស​តិចតួច​និង​មានព្រៃ​ស្ងាត់ជ្រងំ​នៅក្នុង​ខេត្តស្ទឹងត្រែង​។​
​ចៃដន្យ​ថ្ងៃមួយ ប្រជាពលរដ្ឋ​ឆ្លង​ទូក​ទៅមក តាម​ដង​ទន្លេសេកុង យក​សំណាញ់​ទៅ​នេសាទ​ត្រី​សំណាញ់​បាន​ជាប់​នឹង​ព្រះ​កេស​ព្រះពុទ្ធ​បដិមា​មួយអង្គ​ធំ​ដែល​ប៉ុលពត​យកទៅ​បោះចោល​ក្នុង​ទឹកទន្លេ​។​
​ឃើញ​ដូច​នោះ​ប្រជាពលរដ្ឋ​បាននាំគ្នា​ធ្វើ​ពិធី​បន់ស្រន់​បូ​ង​សួង​ប្រមូលគ្នា​យ៉ាងច្រើន​គាស់​ស្ទូច​លើក​ព្រះ​កេស​ឡើង​លើគោក​ដង្ហែ​មក​ដំកល់​ដាក់​ក្រោម​ដើម​ពោធិ៍ព្រឹក្ស​ជាប់មាត់​ទន្លេសេកុង ជា​កន្លែង​អ្នកតាចិន​ទុកជា​បណ្តោះអាសន្ន​។​

​ជាច្រើន​ឆ្នាំកន្លងមក កន្លែង​ដំកល់​ព្រះ​កេស នៅជាប់​មាត់ទន្លេ​សេកុង ត្រូវ​គ្រោះធម្មជាតិ​ទឹក​ឡើង​ស្រក​ចេះតែ​បាក់​ដី​ច្រោះ​រលំ​ដើម​ពោធិ៍ព្រឹក្ស​។ នៅ​ឆ្នាំ​១៩៩១ លោក​អាចារ្យ ឈ្មោះ​ម៉ៅ​សុខ​និង​លោក​អាចារ្យ ផាន យី​ព្រមទាំង​ថ្នាក់ដឹកនាំ​ខេត្ត​បាន​ប្រមូល​ពុទ្ធបរិស័ទ​នៅតាម​ភូមិ​ស្រុក​ទូទាំង​ខេត្ត​រៀបចំ​ពិធី​ដង្ហែ​ព្រះ​ពុទ្ធបដិមា​ធំ​មក​ដំកល់​នៅ​កន្លែង​វត្ត​ព្រះអង្គ​ធំ​សព្វថ្ងៃនេះ​វិញ​។​

​ហេតុនេះហើយ បាន​ជាមាន​មនុស្ស​ជាច្រើន​តែង​ទៅ​បន់ស្រន់ នៅក្នុង​វត្ត​ព្រះអង្គ​ធំ​ដោយ​ខ្លះ​ក៏​សម្រេច​ដូច​បំណង​រៀងខ្លួន​ទៅ​។​ខ្លះ​ក៏​មិនបាន​ដូច​បំណង​ទៅ​។​អ្នករស់នៅ​ខេត្តស្ទឹងត្រែង​មានរឿង​ខ្លះ ដូច​ជាការ​ប្រកែក​គ្នា​យកឈ្នះ​ចាញ់​បែរជា​បបួលគ្នា​ទៅ​ស្ប​ត់​នៅមុខ​ព្រះ​វត្ត​ព្រះអង្គ​ធំ​សូមឱ្យ​បារមី​ពូកែ​ស័ក្តិសិទ្ធិ បំបាក់​ក បើសិនជា​នរណា​និយាយ​មិន​ពិត​។​ពាក្យ​ទាំងនេះ​អ្នក​ស្ទឹងត្រែង​តែងតែ​និយាយ​តៗ​គ្នា​រហូតមក​។​

​ស្ត្រី​វ័យចាស់​ម្នាក់​បាន​និយាយថា ដោយសារតែ​វត្ត​ព្រះអង្គ​ធំ មាន​មនុស្ស​ជាច្រើន​គោរព​ជឿថា មាន​បារមី​ពូកែ​ស័ក្តិសិទ្ធិ​ខ្លាំង ទើប​គាត់​នាំ​កូនចៅ​មក​ស្រោច​ទឹក ក្នុង​វត្ត​ដើម្បី​រំដោះគ្រោះ​សុំ​សេចក្តីសុខ​សប្បាយ កុំឱ្យ​មាន​ជំងឺ​ហេតុ​អាក្រក់ កើត​ក្នុង​ក្រុមគ្រួសារ​ញាតិសណ្តាន​រក​ស៊ី​មានបាន​ក្នុង​ជីវភាព​រស់នៅ​៕ ល​

#