លុប​, លប់​, លៀន​, លាន​, បំផ្លើស​, បំភ្លៃ​, បំព្រាង​, ព្រាង​, ព្រលឹម​, ព្រលឹង

ដោយៈ វចនានុក្រម​ខ្មែរ​សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​លុប លប់ សំ​. បា​. ( កិ​. ) ធ្វើ​ឲ្យ​បាត់​ស្នាម​, ឲ្យ​បាត់​គំនូស​, ឲ្យ​បាត់​លំ​អាន​, ឲ្យ​បាត់​រូប​, ឲ្យ​បាត់ ឈ្មោះ​; ធ្វើ​ឲ្យ​វិនាស​, ឲ្យ​សូន្យ​; បំបាត់​មិន​ឲ្យ​មាន : លុបអក្សរ​, លុបដាន​, លុបឈ្មោះ ។ បំពេញ ក្រហូង​, ជម្រៅ​, រណ្តៅ ឲ្យ​បាត់ : លុបអណ្តូង​, លុបរណ្តៅ ។ លាង​, ជម្រះ​ស្រលាប ដោយ​ទឹក : លុបមុខ​, លុបខ្លួន ។ គ្រប​លើ​, លើស​ជាង : សម្ដី​លុប​លើ​, សំឡេង​ឮ​លុប​គេ ។ លុបគុណ បំបាត់​គុណ គឺ​បំបាត់​មិន​ឲ្យ​លេច​ឮថា​គេ​មានគុណ​ចំពោះ​ខ្លួន ។

​លប់ ( ន​. ) ប្រដាប់​មាន​សណ្ឋាន​ជា​ទ្រុង រុំ​ស្លឹកឈើ​ស្រស់​មាន​ប៉ែក​ដាក់​បក្សី​ធ្នាក់ មាន​ប៉ែក សំណាញ់ មាន​គន្លឹះ​ថ្លោះ​បាន សម្រាប់​ឲ្យ​ជាប់​បក្សី​ព្រៃ​ដែល​ដេញធ្នាក់ : លប់លលក​, លប់ទទា​; លលក​ព្រៃ​ជាប់​លប់ ។

​លៀន ( កិ​. ) លេចចេញ​, ចេញ​បន្លឹម ពី​ក្នុង​ទី​ដែល​លឹប​ឬ​ដែល​កប់ : សំបោរ​លៀន​ចេញពី​ក្នុង ច្រមុះ ។ បញ្ចេញ​អណ្តាតពី​ក្នុង​មាត់ : លៀន​អណ្តាត ។ គុ​. ដែល​ចេញ​ត្លែ ឬ​ដែល​ឡើង​ត្លោត : ភ្នែក​លៀន​, ដំបៅ​លៀន ។

​លាន ( ប​. សំ​. ) ចំនួន​ដប់​សែន (១.០០០.០០០) ។ ( ន​. )​ទី​ដី​វាល​រលីង​, ទីវាល​ដែល​លញ់​ឬ​បូក រលីង​: លានចេតិយ​, លាន​បោក​ស្រូវ ។ ព្រះ​លាន​ឬ មុខ​ព្រះ​លាន ធ្លា​ធំ​នៅមុខ​ព្រះរាជវាំង ។

​បំផ្លើស ( កិ​. ) ធ្វើ​ឲ្យ​លើស គឺ​ធ្វើ​ឲ្យ​កើន​ឲ្យ​ជ្រុល​ហួស : បំផ្លើសពាក្យ​, បំផ្លើសសេចក្ដី ។ ប្រើ​ជា កិ​. វិ​. ឬ គុ​. ក៏បាន : និយាយ​បំផ្លើស​; សម្ដី​បំផ្លើស ។

​បំភ្លៃ ( កិ​. ) បញ្ចូល​ថែម​, កែម​ផ្សំ​, លស់​រំលង​ខ្លះ​មិន​រៀបរៀង​តាម​លំដាប់ : បំភ្លៃចង្វាក់​, បំភ្លៃជើង ។

​បំព្រាង ( គុ​. ឬ កិ​. វិ​. ) ដែល​ភ្លឺ​ព្រាងៗ : ខែរះ​បំព្រាង ។ ន​. ឬ គុ​. វេលា​ដែល​ព្រះអាទិត្យ​ទើបនឹង បញ្ចេញ​ពន្លឺ​ឃើញ​ព្រាងៗ : ពេល​បំព្រាង​, ភ្លឺ​បំព្រាង ។

​ព្រាង ( កិ​. ) ធ្វើ​មួយ​ទ្រួស​ល្បងមើល​សិន​; និយាយ​, ស្នើ​មួយ​លើក​មុន​ល្បងមើល​សិន : ព្រាងការ​, ព្រាងសំបុត្រ​, ព្រាង​សេចក្ដី​, ព្រាងដំណើរ​, និយាយ​ព្រាង ។ គុ​. ដែល​គ្រាន់តែ​ធ្វើ ឬ​និយាយ​មួយ​លើក​មុន​ល្បងមើល​សិន : សេចក្ដីព្រាង​, សំបុត្រ​ព្រាង​, ពាក្យ​ព្រាង ។ ភ្លឺ​ព្រាងៗ ដែល​ភ្លឺ​បន្តិចៗ​ព្រឹមៗ ។ យល់​ព្រាងៗ យល់​បន្តិចៗ​មិនទាន់​ស៊ប់ ។

​ព្រលឹម ( ន​. ) វេលា​ជា​ខាងដើម​ថ្ងៃ គឺ​ពេលដែល​ព្រះអាទិត្យ​ទើប​រះ​ឃើញ​ព្រឹមៗ : ចេញទៅ​ពី ព្រលឹមៗ ។

​ព្រលឹង ( ន​. ) ដំណើរ​ជីវិត​; ស្មារតី​; វិញ្ញាណ​; ស្រីសួស្ដី​, សេចក្ដីសុខ​, សេចក្ដីចម្រើន​…​។ ព្រលឹងព្រលះ ព្រលឹង​ធំ​តូច គឺ​ស្មារតី​ធំ​តូច​ឬ​ច្រើន​តិច (​ព​. សា​.) ។ បបក់ព្រលឹង (​ម​. ព​. បបក់​, ទាំង​ជញ្ជាត់ព្រលឹង និង បញ្ជាប់ព្រលឹង ផង​) ។ បាត់​ព្រលឹង ដូចគ្នា​នឹង បាត់វិញ្ញាណ​, បាត់ស្មារតី (​ម​. ព​. បាត់​) ។ មានព្រលឹង ធាត់​, មាន​សាច់​, មាន​សាច់មាន​ឈាម ៕ ដកស្រង់ៈ សម្បត្តិ​កញ្ញា

ទីតាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

- Advertisment -

Most Popular