ទិវា​ស្តារ​ឯករាជភាព​ឡើងវិញ នៃ​លី​ទុយ​អា​នី​

ភ្នំពេញៈ រដ្ឋាភិបាល និង​ប្រជាពលរដ្ឋ លី​ទុយ​អា​នី ប្រារព្ធ​ទិវា​ស្តារ​ឯករាជភាព​ឡើងវិញ របស់​ពួកគេ​នៅ​ថ្ងៃទី​១១ ខែមីនា ដើម្បី​រំឭក​ដល់​ថ្ងៃ​ដែល សហភាពសូវៀត​ប្រកាស​ផ្តល់​ឯករាជ ភាព​ដល់ លី​ទុយ​អា​នី វិញ កាលពី​ឆ្នាំ​១៩៩០ បន្ទាប់ពី លី​ទុយ​អា​នី ត្រូវបាន​មហាអំណាច រុស្ស៊ី ( សូ​វៀត ) និង អាល្លឺម៉ង់ ដណ្តើម​គ្នា​កាន់កាប់ បំផ្លិចបំផ្លាញ​កាប់សម្លាប់​អស់​ជាច្រើន​រយ​ឆ្នាំ​មក ។​

ភូមិសាស្ត្រ​-​ប្រជាសាស្ត្រ​
សាធារណរដ្ឋ​លី​ទុយ​អា​នី មាន​ផ្ទៃដី ៦៥.៣០០ គីឡូម៉ែត្រ​ក្រឡា ស្ថិតនៅ​ក្នុ​តំបន់ បាល់​ទិ​ក នៃ​ទ្វីបអឺរ៉ុប មាន​ព្រំដែន​ជាប់​ប្រទេស ឡេ​តូ​នី បេឡា​រូស ប៉ូឡូញ និង​តំបន់​កាលី​នី​ន​ហ្គ្រា​ដ ( Kaliningrad ) របស់​រុស្ស៊ី ។ ឆ្នាំ​២០២០ មាន​ប្រជាជន​ជិត ៣ លាន​នាក់ ភាគច្រើន​ជា​អ្នក​កាន់ សាសនា​គ្រិស្ត រដ្ឋធានី​គឺ​ទីក្រុង វី​ល​នី​ញូ​ស ភាសាផ្លូវការ គឺ​ភាសា លី​ទុយ​អា​នី ។​

​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​
គិតពី​សតវត្សរ៍​ទី​៩ ដល់​សតវត្សរ៍​ទី​១១ តំបន់ឆ្នេរ​បាល់​ទិ​ក គឺជា​គោលដៅ​លួច ប្លន់ នៃ ពួក​កុលសម្ព័ន្ធ Vikings និង​កុលសម្ព័ន្ធ​រួបរួម​របស់​ស្តេច ដា​ណឺ​ម៉ាក ។ អំឡុង​សតវត្សរ៍​ទី ១០ ដល់ទី​១១ ទឹកដី លី​ទុយ​អា​នី គឺជា​ដែនដី​បង់​សួយ​សា​អាករ ទៅ​អាណាចក្រ គៀវ រុស្ស ( ជនជាតិ​ស្លា​វ​បុរាណ​) ហើយ Yaroslav the Wise ( អាណាចក្រ​ស្លា​វ​ខាងកើត )​គឺជា​អាណាចក្រ មួយ​ក្នុងចំណោម​អាណាចក្រ ដែល​ឈ្លានពាន​លី​ទុយ​អា​នី (​ចាប់ពី​ឆ្នាំ ១០៤០) ។ ប៉ុន្តែ​ចាប់ពី ពាក់កណ្តាល​សតវត្សរ៍​ទី​១២ គឺជា​ពេលដែល លី​ទុយ​អា​នី ឈ្លានពាន​ទឹកដី​គៀវ រុស្ស វិញ​ម្តង ។ ឆ្នាំ​១១៨៣ ទីក្រុង Polotsk (​បច្ចុប្បន្ន​នៅក្នុង​ប្រទេស​បេឡា​រុស ) និង​ទីក្រុង Pskov ( បច្ចុប្បន្ន នៅក្នុង​ប្រទេស​រុស្ស៊ី ) បាន​រង​ការបំផ្លិចបំផ្លាញ ហើយ​សូម្បីតែ​សាធារណរដ្ឋ Novgorod ( គៀវ រុស ) ដ៏​មាន​ឥទ្ធិពល ក៏​រង​ការគំរាមកំហែង ម្តង​ហើយ​ម្តងទៀត ពី​ការលេចឡើង នៃ​សង្គ្រាម ជនជាតិ​លី​ទុយ​អា​នី រហូតដល់​ជិត​ដាច់​សតវត្សរ៍​ទី​១២ ។ ពី​សតវត្សរ៍​ទី​១២ កងទ័ព​លី​ទុយ​អា​នី ដែលជា​ការប្រមូលផ្តុំ នៃ​ពួក​ទាសករ ត្រូវបាន​បង្កើតឡើង សម្រាប់​ឈ្លានពាន លួច ឆក់ ប្លន់ នៅ​ខាងក្រៅ ញ៉ាំងឱ្យមាន​ស្ថានភាព​ផ្សេងៗ និង ការ​ប្រជែង​ដណ្តើម​អំណាច​នៅ លី​ទុយ​អា​នី ។​

​អំឡុង​ឆ្នាំ​១២៣០ ទឹកដី លី​ទុយ​អា​នី ត្រូវបាន​បង្រួបបង្រួម​ដោយ ចុ​ល្ល​រាជ្យ ( ស្តេច​នៃ​រដ្ឋ​តូច ) មីន​ដូ​ហ្កា​ស់ ( Mindaugas ) ដែល​បាន​គ្រង​ម្កុដរាជ្យ នៅ លី​ទុយ​អា​នី នា​ថ្ងៃទី ៦ ខែ កក្កដា ឆ្នាំ​១២៥០ ។ សត្រូវ​ដ៏​ស្រួចស្រាល់​របស់​ព្រះអង្គ​គឺ Tautvilas, Edivydas និង Vykintas , Samogitia និកាយ Livonian , Daniel of Galicia និង Vasilko of Volhyni បានរួម​សម្ព័ន្ធ​គ្នា បង្កើតជា​ទ័ព​ដ៏​ខ្លាំងក្លា​ប្រឆាំងនឹង​ព្រះអង្គ ។​

​ឆ្នាំ​១២៥០ (​ឬ​ឆ្នាំ​១២៥១) នោះ ព្រះអង្គ​បានទទួល​ពិធី​ជ្រមុជ​ទឹក ចំពោះ​គ្រិស្តសាសនា និង​លះបង់​ការគ្រប់គ្រង​ដែនដី​ខ្លះ នៅ​ភាគ​ខាងលិច លី​ទុយ​អា​នី​ជាការ​តបស្នង​មកវិញ​នូវ ការទទួលស្គាល់​ពីស​ម្តេច ប៉ាប អ៊ី​ន​ណូ​សិន ទី​៤ (​សម្តេច​សង្ឃ​កាតូលិក ) ចំពោះ​ព្រះអង្គ ( មីន​ដូ​ហ្កា​ស់ ) ថា​ជា​ស្តេច នៃ លី​ទុយ​អា​នី ។​

​ទង្វើ​ទាំងនេះ ដើម្បី​ចងសម្ព័ន្ធ​យក​កម្លាំង នៃ​រដ្ឋ​គ្រិស្ត​និយម​សម្រាប់ធ្វើ​សង្គ្រាម​កម្ទេច​គូប្រជែង​របស់​ទ្រង់ ។ ទ្រង់​ជា​ស្តេច​មិនដែល​បន្ធូរ ដៃ​ចំពោះ​គូប្រជែង ។ ចំពោះ​ពា​ហិ​រ​សាសនា ( សាសនា​ផ្សេង ) ព្រះអង្គ​មិនដែល​អត់ឱន​ទេ ដូច្នេះ​ពួកគេ មាន​ជម្រើស​តែ ២ ប៉ុណ្ណោះ គឺ ត្រូវ​ក្លាយជា​គ្រិស្ត​សាសនិក ឬ​ត្រូវ​សម្លាប់ យ៉ាង ហោចណាស់ រង​ទោសទណ្ឌ​ធ្ងន់ធ្ងរ ។​

​ការប្រកាន់​រើសអើង រវាង​អ្នក​កាន់​គ្រិស្តសាសនា និង​សាសនា​ផ្សេងទៀត​ក៏មាន​ទាំង​នៅក្នុងសេដ្ឋកិច្ច ពាណិជ្ជកម្ម និង ការជ្រើសរើស​រៀប​អាពាហ៍ពិពាហ៍​ផងដែរ ក៏​ប៉ះពាល់​ដល់​ការធ្វើ សង្គ្រាម​របស់​ស្តេច មីន​ដូ​ហ្កា​ស់ ។

​ប៉ុន្តែ​ក្រោយមក សម្ព័ន្ធមិត្ត​របស់​ព្រះអង្គ បាន​ចាញ់​សង្គ្រាម​ជា​បន្តបន្ទាប់ ដូចជា​នៅ​សមរភូមិ Skuodas នា​ឆ្នាំ​១២៥៩ នាំឱ្យមាន​ចលនា​ឧទ្ទាម Semigalia និង​សមរភូមិ Durbe នៅ​ឆ្នាំ​១២៦០ នាំឱ្យមាន​កម្សួល​ជនជាតិ​ព្រូស រហូតដល់ ១៤ ឆ្នាំ ។ ការប្រែ ប្រួល​នេះ​ដោយមាន​ការជំរុញ ពី​ក្មួយប្រុស​របស់​ព្រះអង្គ គឺ​អ្នកអង្គម្ចាស់ Treniota ផង ព្រះអង្គ មីន​ដូ​ហ្កា​ស់បាន​លះបង់​កិច្ច ព្រមព្រៀង ជាមួយ​និកាយ លី​វ៉ូ​នី ( Livonian Order សាសនា​គ្រិស្ត ) ហើយ​ផលចំណេញ ដែល​រំពឹងថា​បានមកពី​ភាព​ធ្វើជា​គ្រិស្ត​សាសនិក ក្លាយទៅជា​រឿង​បន្ទាប់បន្សំ ។ ព្រះអង្គ​បាន លះបង់ ពី​ភាពជា​អ្នក​កាន់​គ្រិស្តសាសនា ហើយ​ទៅជា​អ្នក​កាន់សាសនា​ផ្សេង​វិញ ។ ប្រជាជន និង​អភិជន​ភាគច្រើន​របស់​ព្រះអង្គ នៅ​ជា​អ្នក​កាន់​ពា​ហិ​រ​សាសនា​នៅឡើយ ហេតុ​នោះ​ពួកគេ មិនត្រូវ​បាន​បង្ខំ​ឱ្យ​ប្តូរ​ទៅកាន់​សាសនា​គ្រិស្ត​ទៀត​ទេ ។​

ទិវង្គត​ស្តេច មីន​ដូ​ហ្កា​ស់​- លី​ទុយ​អា​នី ឡើងដល់​កំពូល​
សត្រូវ​របស់​ព្រះអង្គ ដោយ​រួមទាំង Alexander Nevsky នៃ អាណាចក្រ Novgorod, Tautvilas និង​បុត្រា​របស់ Tautvilas គឺ​ព្រះអង្គម្ចាស់ Constantine បាន​បង្កើត​សម្ព័ន្ធ ប្រឆាំងនឹង​ព្រះអង្គ មីន​ដូ​ហ្កា​ស់ ។ ប៉ុន្តែ​គម្រោង​របស់​ពួកគេ បាន​បរាជ័យ ។ អ្នកអង្គម្ចាស់ Treniota បាន​លេច ឡើងជា​អ្នកដឹកនាំ​ចលនា​នៅ​តំបន់ Samogitia ដឹកនាំ​កងទ័ព​ទៅ​តំបន់ Cēsis ( ឡេ​តូ​នី ) ឡើង​រហូត​ទៅដល់ ឆ្នេរ អេ​ស្តូ​នី និង ទឹកដី​ប៉ូឡូញ បច្ចុប្បន្ននេះ ដើម្បី​លើកទឹកចិត្ត​ឱ្យ​កុល សម្ព័ន្ធ​នៅ​បាល់​កង់ ដែល​រង​ការឈ្លានពាន​ពី​កងទ័ព​គ្រិស្ត​និយម ងើបឡើង​បះបោរ ។​

​ប្រជាប្រិយភាព​របស់​អ្នកអង្គម្ចាស់ Treniota បាន​កើនឡើង​យ៉ាងខ្លាំង ខណៈ​ស្តេច មី​ដូ​ហ្កា​ស់ ផ្តោត​ការឈ្លានពាន​ទឹកដី រុស្ស៊ី ។ អ្នកអង្គម្ចាស់ Treniota និង ស្តេច មីន​ដូ​ហ្កា​ស់​ក៏​ប្រេះឆា នឹង​គ្នា ដោយសារ អ្នកអង្គម្ចាស់ Treniota មិន​ព្រម​បង្កើត​សម្ព័ន្ធភាព​ជាមួយ ឡេ​តូ​នី ឬ អេ​ស្តូ​នី ដោយ​រក្សាទុក​ត្រឹមតែ​ទំនាក់ទំនង​ការទូត ។ ខណៈ​កំពុងមាន​ភាព​តានតឹង​បែបនេះ​មហេសី របស់​ស្តេច មីន​ដូ​ហ្កា​ស់ គឺ​ក្សត្រិយានី Morta បាន​សោយ​ព្រះ​វិលាល័យ ទើប​ព្រះអង្គ មីន​ដូ​ហ្កា​ស់ យក​ប្អូនថ្លៃ​របស់​ទ្រង់ គឺ​ព្រះ​នាង Daumantas ធ្វើជា​មហេសី ។ ជាការ​សងសឹក ព្រះ​នាង Daumantas និង អ្នកអង្គម្ចាស់ Treniota បានធ្វើ​គុត​ស្តេច មីន​ដូ​ហ្កា​ស់ និង​បុត្រា របស់​ព្រះអង្គ ២ អង្គ​ទៀត នៅក្នុង​រដូវ​ស្លឹកឈើ​ជ្រុះ នា​ឆ្នាំ ១២៦៣ ។​

​បន្ទាប់ពី​ទិវង្គត​របស់ ស្តេច មីន​ដូ​ហ្កា​ស់ លី​ទុយ​អា​នី ក៏​ច្របូកច្របល់​ផ្ទៃក្នុង ។ អ្នក​ស្នងរាជ្យ របស់​ព្រះអង្គ ៣ ជំនាន់ គឺ អ្នកអង្គម្ចាស់ Treniota (​ដែលជា​អ្នកធ្វើ​គុត​ព្រះអង្គ ) បុត្រ​សុនិសា ( កូនប្រសា ) របស់​ព្រះអង្គ​ព្រះនាម Svarn និង បុត្រា​របស់​ព្រះអង្គ​ព្រះនាម Vaišvilkas សុទ្ធតែ​ត្រូវបានធ្វើ​គុត​ជា​បន្តបន្ទាប់​ក្នុង​រយៈពេល ៧ ឆ្នាំ ។ ស្ថេរភាព​នៅតែ​មិនទាន់​កើតមាន ឡើង​នៅលើ​ទឹកដី លី​ទុយ​អា​នី រហូតដល់​រជ្ជកាលរ​បស់​ស្តេច Traidenis បង្កើត​នគរ​ទៅជា មហា​លី​ទុយ​អា​នី នៅ​ឆ្នាំ ១២៧០ ។​

​លី​ទុយ​អា​នី បាន​ក្លាយជា​គោលដៅ នៃ ការឈ្លានពាន​របស់ នគរ​គ្រិស្ត​និយម ។ ប៉ុន្តែ​ត្រូវបាន មហា លី​ទុយ​អា​នី វាយបក​វាតទី​ពង្រីក​ទឹកដី​រហូត​ទៅដល់ គៀវ រុស គឺ​ទឹកដី អ៊ុយ​ក្រែ​ន បច្ចុប្បន្ននេះ ។ ដូច្នោះ ចាប់ពីពេលនោះ មហា​លី​ទុយ​អា​នី មាន​ព្រំដែន​ជាប់​នឹង មហា​មូ​ស្គូ ( រុស្ស៊ី ឬ សូ​វៀត ) ដោយផ្ទាល់ ។ គិត​ត្រឹម​ដំណាច់​សតវត្សរ៍ ១៤ លី​ទុយ​អា​នី គឺជា​ប្រទេស​ដែល មាន​ទឹកដី​ធំជាងគេ​បំផុត នៅ​អឺរ៉ុប ដោយ​ទឹកដី លី​ទុយ​អា​នី នាពេលនោះ គឺជា បេឡា​រូស អ៊ុយ​ក្រែ​ន និង ផ្នែក​ខ្លះ នៃ ប្រទេស ប៉ូឡូញ និង រុស្ស៊ី បច្ចុប្បន្ននេះ ។​

​ហេតុ​នោះ មហាអំណាច លី​ទុយ​អា​នី និង មហា​មូ​ស្គូ ក៏មាន​ជម្លោះព្រំដែន​នឹង​គ្នា​ដោយផ្ទាល់ ។ ចាប់ពី​ដំណាច់​សតវត្សរ៍​ទី ១៥ ជម្លោះ​រវាង​មហាអំណាច​ទាំង ២ កាន់តែ​តានតឹង​ឡើងៗ ។ ថ្ងៃទី​៨ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ​១៥១៤ មានការ​ប្រយុទ្ធ​គ្នា​រវាង​កងទ័ព លី​ទុយ​អា​នី​-​ប៉ូឡូញ និង​មូ​ស្គូ ដោយ​កងទ័ព សម្ព័ន្ធមិត្ត លី​ទុយ​អា​នី​-​ប៉ូឡូញ ត្រឹមតែ ៣ ម៉ឺន​នាក់ យកឈ្នះ​លើ​កងទ័ព មូ​ស្គូ ៨ ម៉ឺន​នាក់ ។​

រដ្ឋ​សហ​ធន ប៉ូឡូញ​-​លី​ទុយ​អា​នី​
ឥឡូវនេះ ស្ថានភាព​សង្គ្រាម​ប្រែប្រួល​គឺ លី​ទុយ​អា​នី​បាន​ចាញ់​សង្គ្រាម​ជា​បន្តបន្ទាប់​នៅក្នុងសង្គ្រាម មូ​ស្គូ​-​លី​ទុយ​អា​នី ហើយ​នៅ​អំឡុង​ជាង​ពាក់កណ្តាល​សតវត្សរ៍​ទី ១៦ លី​ទុយ​អា​នី ប្រឈម​នឹង​ការ​ចាញ់​ទាំងស្រុង នៅ លី​វ៉ូ​នី ( ១៥៥៨-១៥៨៣ ) បង្ខំ​ឱ្យ​ពួក​អភិជន លី​ទុយ​អា​នី ចាប់ផ្តើម​ពិភាក្សា​ជាមួយ ប៉ូឡូញ ជា​បន្តបន្ទាប់ ។​

​អភិជន ប៉ូឡូញ មិន​ចង់​ជួយ លី​ទុយ​អា​នី ដោយ​ពុំមាន​ការទទួល​អ្វី​មកវិញ​ទេ ។ ប៉ុន្តែ​ស្តេច ស៊ី​ហ្គី​ស​មុនដ៍ នៃ​ប៉ូឡូញ មើលឃើញថា ការគំរាមកំហែង ពី​សំណាក់ មូ​ស្គូ (​រុស្ស៊ី ) ចំពោះ លី​ទុយ​អា​នី នាពេលនោះ បន្ទាប់​ទៅ ប្រាកដជា​ធ្លា​ក់លើ ប៉ូឡូញ​ជា មិន​ខាន ។ ដោយហេតុ នោះ ព្រះអង្គ​បាន​បញ្ចុះបញ្ចូល​អ្នក​ទាំង​ឡាយ​រហូត​ទទួលបាន​ការគាំទ្រ ។​

​ទីបំផុត​ក៏មាន​កិច្ចព្រមព្រៀង ចុះហត្ថលេខា​នៅ​ថ្ងៃទី​៤ ខែកក្កដា ឆ្នាំ ១៥៦៩ នៅ​បន្ទាយ Lublin នាំឱ្យ ប៉ូឡូញ និង លី​ទុយ​អា​នី ក្លាយជា​រដ្ឋ​សហ​ធន ។ លី​ទុយ​អា​នី នៅតែ​រក្សាបាន​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ កងទ័ព រូបិយ​បណ្ណ និង ច្បាប់​បញ្ញត្តិ​នានា​របស់ខ្លួន ។ ប៉ុន្តែ​ការធ្វើ ប៉ូឡូញ​និ​យ​កម្ម​ប៉ះពាល់ ដល់​គ្រប់​ទិដ្ឋភាព នៃ ជីវិត​របស់​ជនជាតិ លី​ទុយ​អា​នី គឺ​ទាំង​ផ្នែក​នយោបាយ ភាសា វប្បធម៌ និង អត្តសញ្ញាណ​ជាតិ ។ រដ្ឋ​សហ​ធន នេះ បាន​ឡើងដល់​ចំណុច​រុងរឿង​របស់ខ្លួន​ដែល ហៅថា យុគមាស នៅក្នុង​សតវត្សរ៍​ទី ១៧ ។

​សង្គ្រាម ៣០ ឆ្នាំ (១៦១៨-១៦៤៨ ) គឺជា​សង្គ្រាម​រវាង​បណ្តា​ប្រទេស​សាសនា​គ្រិស្ត ( និកាយ​ខុសគ្នា​) នៅ​អឺរ៉ុប​កណ្តាល ត្រូវបាន​កត់ត្រា​ថា​ជា​សង្គ្រាម​ដ៏​មហា​ប្រល័យ​បំផុត​មួយ​នៅ ក្នុង​ប្រវត្តិសាស្ត្រ​មនុស្សជាតិ បណ្តាលឱ្យ​មនុស្ស​ស្លាប់​យ៉ាងហោចណាស់ ៨ លាន​នាក់ ដែល​មិនមែន​ដោយសារតែ​ការប្រយុទ្ធ​គ្នា​ឡើយ ប៉ុន្តែ​ក៏​ដោយសារ​ការអត់ ឃ្លាន​ផងដែរ ។ រដ្ឋ​សហ​ធន មិន​ចូលខ្លួន​ទៅ​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​សង្គ្រាម​សាសនា​គ្រិស្ត​នោះទេ ប៉ុន្តែ​បាន​បើក​យុទ្ធនា ការប្រឆាំង​ស៊ុយអែត​, រុស្ស៊ី និង​បក្ខពួក​របស់​ចក្រភព​អូ​តូ​ម៉​ង់ (​តួ​ក​គី​) ហើយក៏​ថែមទាំង​បាន ពង្រីក​ទឹកដី​ប្រឆាំងនឹង​អ្នកជិតខាង​របស់ខ្លួន​ទៀតផង ។ កងទ័ព​សហ​ធន បាន​ចូល​ទឹកដី រុស្ស៊ី និង​កាន់កាប់​ទីក្រុង​មូ​ស្គូ ពីថ្ងៃ​ទី​២៧ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ​១៦១០ ដល់​ថ្ងៃទី ០៤ ខែ តុលា ឆ្នាំ ១៦១២ ទើប​ត្រូវបាន​បណ្តេញចេញ ។

រដ្ឋ​សហ​ធន បែកបាក់​-​ធ្លាក់​ក្រោម​អំណាច រុស្ស៊ី​
បន្ទាប់មក ឆ្នាំ​១៦៥៥ កងទ័ព​រុស្ស៊ី បាន​ចូលលុកលុយ​ទីក្រុង​វី​ល​នី​ញូ​ស របស់ លី​ទុយ​អា​នី បំផ្លាញ​ព្រះវិហារ​សាសនា សម្លាប់​ប្រជារាស្ត្រ​ប្រមាណ​ជា ៨.០០០ -១០.០០០ នាក់ ធ្វើឱ្យ​ទី ក្រុង​រង​ការឆាបឆេះ កម្ទេច ក្នុង​រយៈពេល ១៧ ថ្ងៃ ។ រុស្ស៊ី កាន់កាប់​ទឹកដី លី​ទុយ​អា​នី រហូតដល់​ឆ្នាំ ១៦៦១ ។​

​សង្គ្រាម​ភាគ​ខាងជើង រវាង​រដ្ឋ​សហ​ធន ប៉ូឡូញ​-​លី​ទុយ​អា​នី ប្រឆាំង​ស៊ុយអែត ពី​ឆ្នាំ ១៦៥៥ ដល់​ឆ្នាំ​១៦៦១ ទឹកដី និង​សេដ្ឋកិច្ច លី​ទុយ​អា​នី ត្រូវបាន​បំផ្លិចបំផ្លាញ ដោយ​កងទ័ព ស៊ុយអែត ។ ទឹកដី​លី​ទុយ​អា​នី ស្ទើរតែ​ទាំងស្រុង ត្រូវបាន​កាន់កាប់​ដោយ​ទាហាន​ស៊ុយអែត និង រុស្ស៊ី ។ នៅមាន​សង្គ្រាម ពីរ​ទៅ​បី​លើក​ទៀត ធ្វើឱ្យ​ជនជាតិ​លី​ទុយ​អា​នី ស្លាប់​ប្រមាណ​ជា ៤០ ភាគរយ ។ អំណាច​បរទេស ជាពិសេស អំណាច​រុស្ស៊ី គ្របដណ្តប់​លើ​នយោបាយ​ក្នុងប្រទេស ។​

​ទីបំផុត រដ្ឋ​សហ​ធន ត្រូវបាន​បំបែក​ដោយ ចក្រភព​រុស្ស៊ី នៅ​ឆ្នាំ​១៧៧២ និង​ដោយ អូទ្រីស នៅ​ឆ្នាំ ១៧៩៥ ។ ភាគច្រើនបំផុត នៃ ទឹកដី លី​ទុយ​អា​នី ក្លាយជា​ផ្នែក នៃ ចក្រភព រុស្ស៊ី ។ ឆ្នាំ ១៨៣០ ដល់​ឆ្នាំ ១៨៣១ មានការ​ងើប​បះបោរ ប្រឆាំង​រុស្ស៊ី ប៉ុន្តែ​ត្រូវបាន​បង្ក្រាប ។

​ឆ្នាំ ១៨៤០ ច្បាប់​របស់ លី​ទុយ​អា​នី ត្រូវបាន រុស្ស៊ី លុបបំបាត់ ។ រុស្ស៊ី ហាមឃាត់ សារព័ត៌មាន លី​ទុយ​អា​នី បិទ​ស្ថាប័ន វប្បធម៌ និង ការអប់រំ និង ដាក់​ជនជាតិ លី​ទុយ​អា​នី​ឱ្យនៅ​ជា​ផ្នែក​ថ្មី មួយ នៃ តំបន់​រដ្ឋបាល Northwestern Krai ក៏មាន​ការបះបោរ​ម្តងទៀត​នៅ​ខែ មករា ឆ្នាំ ១៨៦៣ ។ ប៉ុន្តែ​ពួក​អ្នកបះបោរ​ត្រូវបាន​កងទ័ព រុស្ស៊ី ចាប់ខ្លួនបាន​នៅ​ឆ្នាំ ១៨៦៤ ។​

សម័យ​សង្គ្រាមលោកលើកទី ១
នៅ​ក្នុងសម័យ​សង្គ្រាមលោក​លើក​ទី​១ ( ២៨ កក្កដា ១៩១៤- ១១ តុលា ១៩១៨ ) លី​ទុយ​អា​នី បាន​របូត​ពី​កណ្តាប់ដៃ រុស្ស៊ី ធ្លាក់​ក្រោម​ការកាន់កាប់​របស់ អាល្លឺម៉ង់ ។ បញ្ញវន្ត លី​ទុយ​អា​នី ព្យាយាម​ឆ្លៀតឱកាស​នោះ ស្វែងរក​ការ​ស្តារឡើងវិញ​នូវ ឯករាជ ភាព​របស់ លី​ទុយ​អា​នី ។​

​សន្និសីទ វី​ល​នី​ញូ​ស ពីថ្ងៃ​ទី​១៨ ដល់​ថ្ងៃទី​២២ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ​១៩១៧ បានជ្រើសរើស​សមាជិក ក្រុមប្រឹក្សា លី​ទុយ​អា​នី ចំនួន ២០ រូប ។ ក្រុមប្រឹក្សា​នោះ បានអនុម័ត ច្បាប់​ស្តីពី ឯករាជភាព លី​ទុយ​អា​នី នៅ​ថ្ងៃទី ១៦ កុម្ភៈ ឆ្នាំ​១៩១៨ ដែល​បានប្រកាស​នូវ​ការ​ស្តារឡើងវិញ​នូវ​ឯករាជ ភាព​របស់ លី​ទុយ​អា​នី ដែល​គ្រប់គ្រង​ដោយ​គោលការណ៍​ប្រជាធិបតេយ្យ ។ រដ្ឋ លី​ទុយ​អា​នី មាន​អាយុកាល​រហូតដល់​ឆ្នាំ ១៩៤០ ។​

​បន្ទាប់ពី អាល្លឺម៉ង់ ចុះចាញ់​សង្គ្រាមលោកលើកទី​១ នៅ​ឆ្នាំ​១៩១៨ មក ធម្មនុញ្ញ​បណ្តោះ អាសន្ន​លើក​ទី​១ របស់​លី​ទុយ​អា​នី ត្រូវបាន​អនុម័ត ហើយ​រដ្ឋាភិបាល​របស់​លោកនាយក​រដ្ឋ មន្ត្រី Augustinas Voldemaras ត្រូវបាន​រៀបចំឡើង ។

​ប៉ុន្តែ​ពួក បុល​សេ​វិក សូ​វៀត ( រុស្ស៊ី ) មិន​ទទួលស្គាល់​ឯករាជភាព របស់ លី​ទុយ​អា​នី ឡើយ គឺ​ពួកគេ​ដែលជា​អ្នកឈ្នះ​សង្គ្រាមលោកលើកទី​១ អះអាងថា លី​ទុយ​អា​នី គឺជា​ផ្នែក​មួយ នៃ​ទឹកដី​របស់​សូ​វៀត ខណៈ​ប៉ូឡូញ ក៏​ចង់​លេប​ត្របាក់​លី​ទុយ​អា​នី​ដែរ​។ ដូច្នេះ​ជនជាតិ លី​ទុយ​អា​នី ក៏ត្រូវ​ធ្វើសង្គ្រាម​ប្រឆាំង​ពួក​បុល​សេ​វិក និង​ប៉ូឡូញ​ទៀត ។ ទីបំផុត ទីក្រុង វី​ល​នី​ញូ​ស បាន​ធ្លាក់​ទៅក្នុង​កណ្តាប់ដៃ ប៉ូឡូញ នៅក្នុង​ខែតុលា ឆ្នាំ​១៩២០ ។​

​នៅក្នុង​ខែមករា ឆ្នាំ​១៩២៣ ជនជាតិ លី​ទុយ​អា​នី បះបោរ ដណ្តើមបាន​តំបន់ Klaipėda ដែល​បាន​ផ្តាច់​ចេញពី​ព្រូស​ខាងកើត តាមរយៈ​សន្ធិសញ្ញា​ទីក្រុង​វែក​សៃ នា​ថ្ងៃទី​២៨ ខែ មិថុនា ឆ្នាំ​១៩៩១ រវាង​រដ្ឋ​នៅក្នុង​សង្គ្រាមលោកលើកទី​១ ។ តំបន់​នោះ ក៏បាន​ក្លាយជា​តំបន់​ស្វយ័ត របស់ លី​ទុយ​អា​នី ។​

​ថ្ងៃទី​១៥ ខែឧសភា ឆ្នាំ​១៩២០ កិច្ចប្រជុំ​លើក​ទី​១ នៃ​សភាធម្មនុញ្ញ​ដែល​កើត​ពី​ការបោះឆ្នោត បែប​ប្រជាធិបតេយ្យ ត្រូវបាន​ធ្វើឡើង ។ កិច្ចប្រជុំ​នោះ បានអនុម័ត​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​បណ្តោះអាសន្ន នៅ​ឆ្នាំ​១៩២០ និង​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​អចិន្ត្រៃយ៍ នៅ​ឆ្នាំ​១៩២២ ។ រូបិយប័ណ្ណ ដីធ្លី ហិរញ្ញវត្ថុ វិស័យ​អប់រំ ដោយ​រួមទាំង​សកល​វិទ្យាល័យ​ផង ត្រូវបាន​បង្កើតឡើង ។ ស្ថាប័ន​សាធារណៈ​សំខាន់ៗ ទាំងអស់ ត្រូវបាន​បង្កើតឡើង នា​អំឡុង​ពេលនោះ បានសេចក្តីថា ស្ថេរភាព របស់​លី​ទុយ អា​នី បាន​កើតមានឡើង ហើយ​ប្រទេស​ជាច្រើន​ក៏បាន​ប្រកាស​ទទួលស្គាល់​ឯករាជភាព របស់ លី​ទុយ​អា​នី ។ ឆ្នាំ​១៩២១ លី​ទុយ​អា​នី បាន​ចូល​ជា​សមាជិក​សម្ព័ន្ធ​ប្រជាជាតិ ( League of Nations ស្រដៀង​អង្គការសហប្រជាជាតិ បច្ចុប្បន្ន​) ។

​ប៉ុន្តែ​នៅ​ថ្ងៃទី​១៧ ខែធ្នូ ឆ្នាំ​១៩២៦ មាន​រដ្ឋប្រហារ​យោធា នាំឱ្យ​ក្រោយមក បាន​ក្លាយជា​រដ្ឋ ឯក​បក្ស ដឹកនាំ​ដោយ​គណបក្ស​សហជីព​ជាតិ លី​ទុយ​អា​នី Lithuanian Nationalist Union ) ។ ឆ្នាំ ១៩២៧ របប​នោះ បាន​ដួលរលំ ហើយ​រដ្ឋធម្មនុញ្ញ​ថ្មី​មួយ​ត្រូវ​បានអនុម័ត​នៅ​ឆ្នាំ ១៩២៨ ។ របប​ថ្មី​នេះ កាន់តែ​ផ្តាច់ការ​ទៅទៀត គឺ​គណបក្សប្រឆាំង ត្រូវបាន​ហាមឃាត់​ខណៈ​សិទ្ធិ សេរីភាព​នានា ត្រូវបាន​រឹតត្បិត ។​

លី​ទុយ​អា​នី ជា​សាច់​ដែល រុស្ស៊ី និង អាល្លឺម៉ង់ លួច​ហែក​ចែកគ្នា​
សន្ធិសញ្ញា Molotov–Ribbentrop នា​ថ្ងៃទី​២៣ ខែសីហា ឆ្នាំ​១៩៣៩ (​មុនពេល​សង្គ្រាមលោក លើក​ទី​២ បន្តិច គឺជា​កិច្ចព្រមព្រៀងសម្ងាត់​រវាង សូ​វៀត និង អាល្លឺម៉ង់ ដែល​សន្យាថា នឹងមិន​វាយប្រហារ​គ្នា នៅក្នុង​សង្គ្រាមលោកលើកទី​២​ដោយ​ចែករំលែក​គ្នា​នូវ​ផលប្រយោជន៍ នៅ​តំបន់​បាល់​ទិ​ក ) លី​ទុយ​អា​នី ត្រូវបាន​ដាក់ឱ្យ​ក្រោម​អំណាច​សូ​វៀត ។ នៅពេល​សង្គ្រាម លោក​លើក​ទី​២ ( ១៩៣៩-១៩៤៥ ) ផ្ទុះឡើង លី​ទុយ​អា​នី​ដែល​មិនបាន​ដឹងខ្លួន​សោះ​អំពី​សន្ធិ សញ្ញា រវាង សូ​វៀត និង អាល្លឺម៉ង់ បានប្រកាស​ខ្លួន ជា​រដ្ឋ​អ​ព្យា​ក្រឹត្យ ។​

​នៅ​ខែតុលា ឆ្នាំ​១៩៣៩ លី​ទុយ​អា​នី ត្រូវបាន​បង្ខំ​ឱ្យ​ចុះហត្ថលេខា ជាមួយ សូ​វៀត​អនុញ្ញាត ឱ្យ​មូលដ្ឋានទ័ព​សូ​វៀត ចំនួន ៥ ដែលមាន​កងទ័ព ២០.០០០ នាក់​បង្កើត​នៅលើ​ទឹកដី​លី​ទុយ អា​នី ជា​ថ្នូ​នឹង​ទីក្រុង​វី​ល​នី​ញូ​ស ដែល​សូ​វៀត ដណ្តើមយក​ពី​ប៉ូឡូញ ប្រគល់​ទៅឱ្យ លី​ទុយ​អា​នី វិញ ។​

​អំឡុង​សង្គ្រាមលោកលើកទី​២ តំបន់​បាល់​ទិ​ក ដោយ​រួមទាំង លី​ទុយ​អា​នី ផង​ធ្លាក់​ក្រោម ការ​គ្រង់​គ្រង​របស់ សូ​វៀត ។ សាធារណរដ្ឋ​សង្គមនិយម លី​ទុយ​អា​នី សូ​វៀត​ដែលជា​រដ្ឋ អាយ៉ង​របស់​សូ​វៀត ត្រូវបាន​ប្រកាស​បង្កើត​ឡើង នៅ​ថ្ងៃទី​២១ ខែកក្កដា ឆ្នាំ​១៩៤០ ហើយ​ត្រូវ​បានទទួល​ចូល​ជា សូ​វៀត នៅ​ថ្ងៃទី​៣ ខែសីហា ឆ្នាំ​នោះ ។ គណបក្សនយោបាយ ( លើកលែងតែ បក្សកុម្មុយនិស្ត លី​ទុយ​អា​នី ) ត្រូវបាន​ចាត់ទុកជា​ប​ក្ស​ខុសច្បាប់ ។​

​នៅពេល ណា​ស៊ី អាល្លឺម៉ង់ ចាប់ផ្តើម​បើក​ការវាយលុក សូ​វៀត ( បំពាន​លើ​កិច្ចសន្យា​ខាងលើ ) នា​ថ្ងៃទី​២២ ខែមិថុនា ឆ្នាំ​១៩៤១ ជនជាតិ​លី​ទុយ​អា​នី​ក្រោម​កិច្ច​ចាត់ចែង​របស់​រណ​សិ​រ្យ សកម្មជន លី​ទុយ​អា​នី បាន​វាយប្រហារ​ទៅ​កងទ័ព​សូ​វៀត ហើយ​បានប្រកាសថា ជា​រដ្ឋ ឯករាជ្យ ហើយ​បាន​បង្កើត​រដ្ឋាភិបាល លី​ទុយ​អា​នី បណ្តោះអាសន្ន ។ មិនបាន​ប៉ុន្មាន​ផង រដ្ឋាភិបាល​នេះ បាន​បែកបាក់​គ្នា ហើយ លី​ទុយ​អា​នី ធ្លាក់​ក្នុង​ដៃ អាល្លឺម៉ង់ វិញ​ម្តង ។​

​គិត​ត្រឹម​ថ្ងៃទី​១ ខែធ្នូ ឆ្នាំ​១៩៤១ ជនជាតិ​ជ្វី​ហ្វ លី​ទុយ​អា​នី ប្រមាណ​ជា ១២០.០០០ នាក់ ត្រូវបាន ណា​ស៊ី អាល្លឺម៉ង់ សម្លាប់ ។ ពួក​បុរសៗ ត្រូវបាន​តម្រូវ​ឱ្យចូល​បម្រើកងទ័ព ណា​ស៊ី អាល្លឺម៉ង់ ឬក៏​ត្រូវ​ទៅធ្វើ​ការ​ជា​ទម្ងន់ នៅ​ប្រទេស​អាល្លឺម៉ង់ ។​

​នៅពេល​ស្ថានភាព​សង្គ្រាមលោកលើកទី​២ ប្រែប្រួល គឺ​ភាគី​ខាង​សម្ព័ន្ធមិត្ត​មានប្រៀប​ជាង កងទ័ព​អាល្លឺម៉ង់ ត្រូវ​បង្ខំចិត្ត​ដកថយ​ចេញពី​លី​ទុយ​អា​នី និង​តំបន់​ជាច្រើន​ទៀត សូ​វៀត ក៏បាន​ចូលទៅ​ត្រួតត្រា​ប្រទេស​លី​ទុយ​អា​នី ឡើងវិញ នៅត្រឹម​ខែកក្កដា ឆ្នាំ​១៩៤៤ នាំឱ្យ មាន​ចលនា​ឧទ្ទាម​លី​ទុយ​អា​នី ប្រឆាំង​សូ​វៀត ពី​ឆ្នាំ​១៩៤៤ ដល់ ឆ្នាំ​១៩៥៣​ស្វែងរក​ការស្តារ ឡើងវិញ​នូវ​ឯករាជភាព លី​ទុយ​អា​នី ។

​ក្រោយមក ជនជាតិ​លី​ទុយ​អា​នី បាន​បង្កើត សហភាព អ្នក​ប្រយុទ្ធ ដើម្បី សេរីភាព លី​ទុយ​អា​នី ហើយ​លោក Jonas Žemaitis ដែលមាន​ឈ្មោះ​សម្ងាត់​ថា Vytautas ដែលជា​អ្នកដឹកនាំ ចលនា​នោះ ត្រូវបាន​ទទួលស្គាល់​នៅ​ប​ច្ឆា​មរណៈ (​នៅពេល​ស្លាប់​) ថា​ជា​ប្រធានាធិបតី លី​ទុយ​អា​នី​។ ច​លាន​ឧទ្ទាម​នោះ មិនបាន​សម្រេច​គោលដៅ​ក្នុង​ការនាំ​សេរីភាព​មកឱ្យ លី​ទុយ​អា​នី ទេ ប៉ុន្តែ​វា​ជាការ​បង្ហាញថា ជនជាតិ លី​ទុយ​អា​នី មិនបាន​ចូលរួម​ជាមួយ សូ​វៀត ដោយ​ស្ម័គ្រចិត្ត​ឡើយ ប៉ុន្តែ​វា​ជាការ​បង្ហា​ពី​ឆន្ទៈ​ថា ជនជាតិ លី​ទុយ​អា​នី ប្រាថ្នា​ចង់បាន ឯករាជភាព​របស់ខ្លួន ហើយ​ជីវិត​ជនជាតិ​លី​ទុយ​អា​នី ប្រមាណ​ជា ២០.០០០ នាក់​ដែល​បាត់ បង់​នៅក្នុង​ចលនា​នោះ គឺជា​សារ​ដ៏​ច្បាស់ក្រឡែត ។​

​សូ​វៀត មិនអាច​រាំងខ្ទប់​ចលនា ដើម្បី​ឯករាជភាព លី​ទុយ​អា​នី បានទេ ហើយ​អ្នកតស៊ូ​នៅ តាម​មូលដ្ឋាន បាននាំគ្នា​ចេញផ្សាយ​ព័ត៌មាន​មូលដ្ឋាន​យ៉ាងសកម្ម និង បែប​សាសនា ។​

​ក្រុម​ចលនា​តស៊ូ Helsinki ដែល​បង្កើតឡើង​ក្នុងប្រទេស លី​ទុយ​អា​នី បន្ទាប់ពី​សន្និសីទ អន្តរជាតិ ទីក្រុង Helsinki ប្រទេស​ហ្វាំ​ង​ឡង់ បានប្រកាស​ឯករាជភាព របស់ លី​ទុយ​អា​នី តាម​វិទ្យុ​បរទេស ។ ក្រុម Helsinki បាន​ប្រាប់​បស្ចិម​លោក អំពី​ស្ថានភាព​នៅក្នុង លី​ទុយ​អា​នី សូ​វៀត អំពើហិង្សា លើ​ស្ថានភាព​សិទ្ធិមនុស្ស ។​

​ទទួលបាន​ឯករាជភាព​
​បន្ទាប់ពី​បាន​រត់ប្រណាំង សហរដ្ឋ អាមេរិក នៅក្នុង​សង្គ្រាមត្រជាក់ ប៉ុន្មាន​ទសវត្សរ៍​មក សហភាព សូ​វៀត ខ្សោះ​កម្លាំង​ធនធាន និង បាត់បង់​ការគាំទ្រ​ច្រើន​ទៅៗ ។ លោក មី​ខា​អែល ហ្គោ​បា​ឆូវ ដែល​បាន​ក្លាយជា​អគ្គលេខាធិការ​បក្សកុម្មុយនិស្ត សូ​វៀត នៅ​ឆ្នាំ ១៩៨៥ សម្រេចចិត្ត​ដាក់ចេញ​ផែនការ Glasnost ( បើកចំហ និង តម្លាភាព ) និង Perestroika (​កំណែទម្រង់ ) នៅ​ឆ្នាំ ១៩៨៦ ។

​នៅ​ថ្ងៃទី​៣ ខែមិថុនា ឆ្នាំ​១៩៨៨ ចលនា Sąjūdis (​ឈ្មោះ​ពេញ Reform Movement of Lithuania ) ជា​ចលនានយោបាយ ដើម្បី ឯករាជភាព លី​ទុយ​អា​នី ត្រូវបាន​បង្កើតឡើង និង​បាន​ស្វះ ស្វែងរក​ឯករាជភាព របស់​ប្រទេស ។ ចលនា Sąjūdis ទទួលបាន​ការចូលរួម​គាំទ្រ​ពាស ពេញ​ផ្ទៃ​ប្រទេស ។ ថ្ងៃទី​២៣ ខែសីហា ឆ្នាំ​១៩៨៨ ការជួបជុំ​ដ៏​ធំ​មួយ​ដែលមាន​មនុស្ស ប្រមាណ​ជា ២៥០.០០០ នាក់ បានកើត​ឡើង​នៅ​ឧ​ទ្យា Vingis នាទី​ក្រុង វី​ល​នី​ញូ​ស ។​

​មួយឆ្នាំ​ក្រោយមក គឺ​នៅ​ថ្ងៃទី​២៣ ខែសីហា ឆ្នាំ​១៩៨៩ ដែលជា​ខួប​ទី​៥ នៃ​សន្ធិសញ្ញា Molotov-Ribbentrop (​រវាង​សូ​វៀត និង​អាល្លឺម៉ង់​) និង​ក្នុង​បំណង​ទាក់ទាញ​ចំណាប់អារម្មណ៍ ពិ​ភាព​លោក​ឱ្យ​យកចិត្តទុកដាក់​អំពី​ការកាន់កាប់ រដ្ឋ​នៅ​តំបន់ បាល់​ទិ​ក ( លី​ទុយ​អា​នី ឡេ​តូ​នី និង អេ​ស្តូ​នី ) បាតុកម្ម​នយោបាយ​មួយ​ត្រូវបាន​ធ្វើឡើង​ដែលមាន​ឈ្មោះថា “ វិថី​បាល់​ទិ​ក “ ( Baltic Way ) ត្រូវបាន​បង្កើតឡើង ។ ព្រឹត្តិការណ៍​នោះ​មាន​មនុស្ស​ចូលរួម​ធ្វើដំណើរ​ដោយ សន្តិវិធី​ចម្ងាយ​ផ្លូវ​ប្រមាណ​ជា ៦០០ គីឡូម៉ែត្រ ឆ្លងកាត់ រដ្ឋធានី​ទាំង ៣ នៃ តំបន់ បាល់​ទិ​ក គឺ​រដ្ឋធានី វី​វី​ល​នី​ញូ​ស របស់ លី​ទុយ​អា​នី រដ្ឋធានី រី​ហ្កា របស់ ឡេ​តូ​នី និង រដ្ឋធានី តា​លីន នៃ អេ​ស្តូ​នី ដើម្បី បង្ហាញ​អំពី​ឆន្ទៈ​របស់​ប្រជាជាតិ​ទាំង ៣ នេះ ក្នុងការ​បែកចេញ​ពី សហភាព សូ​វៀត ។​

​ទីបំផុត នៅ​ថ្ងៃទី​១១ ខែមីនា ឆ្នាំ​១៩៩០ សូ​វៀត ដែល​ខ្សោះ​អស់កម្លាំង​ជិត​ដល់ទី​អវសាន​ទៅហើយ ក៏​ព្រម​ប្រកាស​ផ្តល់​ឯករាជភាព​ទៅឱ្យ លី​ទុយ​អា​នី ។ លី​ទុយ​អា​នី បាន​ក្លាយជា​រដ្ឋ​ដំបូង​គេ​បំផុត​ក្នុងចំណោម​រដ្ឋ​ក្រោម​ការគ្រប់គ្រង របស់ សហភាព សូ​វៀត ដែល​បានប្រកាស​ឯករាជភាព​របស់ខ្លួន ។

​រដ្ឋាភិបាល និង ប្រជាពលរដ្ឋ លី​ទុយ​អា​នី ប្រារព្ធ​ទិវា​ស្តារ ឯករាជភាព ឡើងវិញ របស់​ពួកគេ ដើម្បី រំឭក​ដល់​ថ្ងៃ​នោះឯង ។​

​ទោះយ៉ាងណា បន្ទាប់ពី​ប្រកាស​ផ្តល់​ឯករាជភាព ហើយ នៅ​ថ្ងៃទី ២០ ខែ មេសា ឆ្នាំ ១៩៩០ សហភាព សូ​វៀត បានដាក់​បម្រាម​សេដ្ឋកិច្ច លី​ទុយ​អា​នី ដោយ​ការបញ្ឈប់​ឱ្យ​ផ្តល់ ការផ្គត់ផ្គង់​តម្រូវការ​នានា ដោយ​រួមទាំង​វត្ថុធាតុដើម​ផង​បណ្តាលឱ្យមាន​ភាពច្របូកច្របល់ មួយរយៈ ទើប លី​ទុយ​អា​នី បាន​សាន្តត្រាណ ៕ ស្រាវជ្រាវ​ប្រែ​សម្រួលៈ មេសា​

កងទ័ព និង ប្រជា​ពល​ដ្ឋ លី​ទុយ​អា​នី ដង្ហែ​ទង់ជាតិ នៅ​ថ្ងៃបុណ្យ​សា្តរ​ឯករាជភាព​ឡើងវិញ របស់​ពួកគេ
ទីក្រុង វី​ល​នី​ញូ​ស នៃ សាធារណរដ្ឋ លី​ទុយ​អា​នី
ថ្នាក់ដឹកនាំ កងទ័ព និង ប្រជាពលរដ្ឋ លី​ទុយ​អា​នី ជួបជុំគ្នា​ប្រា​ព្ធ​ទិវា​ស្តារ​ឯករាជភាព​ឡើងវិញ​របស់​ពួកគេ​នា​ឆ្នាំ ១៩៩១

ទីតាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

- Advertisment -

Most Popular

រដ្ឋមន្ត្រី​កសិកម្ម ចុះ​ព...

ដោយៈ ជា សីហៈ / ភ្នំពេញៈ ល...

បណ្តា​ស្ថានទូត​អ៊ីស្រាអែល...

ប្រែ​សម្រួលៈ​វាសនា​/​ហ្សេ...

​រដ្ឋមន្ត្រី​ពាណិជ្ជកម្ម ...

​ដោយៈ ជា សីហៈ / ភ្នំពេញៈ ...

ករណីពុលទឹកស្លាប់ពីរនាក់និ...

ដោយៈមុនីរ័ត្ន-ទេពកង្រី/កំ...