ទស្សនវិជ្ជា និងគុណប្រយោជន៍ សំខាន់ៗបង្កប់​នៅក្នុងកឋិនទាន​

ដោយៈ មេសា​/​ភ្នំពេញៈ ចំពោះ​លោកអ្នក​ដែល​បាន​តាមដាន​ព័ត៌មាន​តាមរយៈ​រស្មី​កម្ពុជា ប្រាកដជា មិនទាន់ ភ្លេច​ទេ​ថា កាលពី​ប៉ុន្មាន​ថ្ងៃ​មុននេះ យើងខ្ញុំ​បាន​លើកយក​រឿងរ៉ាវ​ដំណើរ ដើមទង និង ផលប្រយោជន៍​ជា​លក្ខណៈ “ អានិសង្ស “ នៃ កឋិនទាន មក​ជម្រាបជូន​ហើយ​សន្យា ថា នឹង​លើក​យកមក​បង្ហាញជូន​លោកអ្នក​បន្ថែមទៀត​នូវ “ ទស្សនវិជ្ជា នៃ កឋិនទាន “ វិញ​ម្តង ។ ដូច្នេះ​នៅ​លេខ​នេះ យើងខ្ញុំ​នឹង​លើក​យកមក​បកស្រាយ​បរិយាយ​បង្ហាញជូន​លោកអ្នក​នូវ “ ទស្សនវិជ្ជា នៃ កឋិនទាន “ ដូចដែល​បាន​សន្យា​កាល​គ្រា​មុន​នោះ ។

ព្រះ​ភិក្ខុ សឿ ហេង ព្រឹទ្ធបុរស​រង នៃ ពុទ្ធិក​សកលវិទ្យា​ល័យ​ព្រះសីហនុ​រាជ ( សឿ ហេង )

ទស្សនវិជ្ជា កឋិនទាន ជា​លក្ខណៈ​ប្រៀបធៀប​
​ជា​ការពិតហើយ​ថា កាលណា​និយាយ​អំពី កឋិនទាន គេ​មិនអាច​រំលង​នូវ​ការនិយាយ​អំពី​ការ គង់​ចាំ​វស្សា​របស់​ព្រះសង្ឃ​ឡើយ ហើយក៏​ត្រូវតែ​ជាការ​គង់​ចាំ​វស្សា ដ៏​ត្រឹមត្រូវ​តាម​វិន័យ​បញ្ញត្តិ មានដូចជា​ការចូល​វស្សា​លើក​ទី ១ ( ហៅថា បុ​រិ​មិ​កាវ​ស្សា គឺ​ការចូល​វស្សា​លើកដំបូង ដែល ចាប់ពី​ថ្ងៃ ១ រោច ខែ អាសាធ រហូតដល់ ១៥ កើត ខែ អស្សុជ គឺ​អស់​រយៈពេល ៣ ខែ គត់ ទើប​ចេញ​វស្សា ហើយ​បើ​ឆ្នាំ​ណា​លើក​ខែ គឺមាន​ខែ អាសាធ ពីរដង​នោះ ការចូល​វស្សា នេះ ធ្វើឡើង​នៅ​ថ្ងៃ ១ រោច ខែ ទុតិយាសាធ វិញ ) និង មិនបាន​ដាច់​វស្សា​ជាដើម ព្រោះ​វិន័យ​ពុទ្ធ ប្បញ្ញត្តិ​បានកំណត់​ច្បាស់​ហើយ​ថា ប្រសិនបើ​ចូល​វស្សា​លើក​ទី ២ (​ហៅថា ប​ច្ឆិ​មិ​កាវ​ស្សា គឺ​ការចូល​វស្សា លើក​ក្រោយ គឺ​រយៈពេល​មួយខែ ក្រោយ​ថ្ងៃ​ចូល​វស្សា​លើកដំបូង​ដោយ​គិត ចាប់ពី​ថ្ងៃ ១ រោច ខែ ស្រាពណ៍ រហូតដល់​ថ្ងៃ ១៥ កើត​ខែ កត្តិក ទើបត្រូវ​ចេញ​វស្សា ។ ការចូល វស្សា​លើក​ក្រោយនេះ ព្រះពុទ្ធ ទ្រង់​អនុញ្ញាត​ដល់ សាវ័ក​ក្រែង​មាន​កិច្ច​រវល់​ប្រកា​រណា មួយ ដែល​ពុំ​អាច ចូល​វស្សា​ទី ១ ឲ្យ​ចូល វស្សា​ទី ២ នេះ​បាន ) មិនអាច​ទទួល កឋិន បានទេ ( ព្រោះ​ថ្ងៃ​ភិក្ខុ អង្គណា កំពុង​ចាំ​វស្សា មិនអាច​ទទួល កឋិន បានទេ លុះ ណា​តែ​បាន ចេញ​វស្សា សិន ប៉ុន្តែ ១៥ កើត ខែ កត្តិក ជា​ថ្ងៃ​ចេញ​វស្សា របស់​ភិក្ខុ​ដែល​ចូល​វស្សា​លើក​ទី ២ នោះ ក៏​គឺជា​ថ្ងៃ​ដែល​ផុតកំណត់ កឋិន​កាល ដែរ ) ហើយ​ប្រសិនបើ​បាន​ចូល​វស្សា លើក​ទី ១ ប៉ុន្តែ ភិក្ខុ​រូបនោះ បានធ្វើ​ឱ្យដាច់​វស្សា ក៏​មិនអាច​ទទួល កឋិន បានដែរ ។​

កឋិនទាន ផ្ទុក​ទៅដោយ​ទស្សនវិជ្ជា ដ៏​មាន​អត្ថន័យ និង ប្រយោជន៍​ជាច្រើន ដល់​បុគ្គល និង សង្គម​

​រីឯ​របៀប​ធ្វើកឋិន ទៀតសោត ក៏​មិនមែន​ចេះតែធ្វើ​ដូច​ទាន​ដទៃ​ឡើយ គឺ កឋិនទាន ត្រូវតែ​ធ្វើឡើង​ដោយមាន​ក្បួនខ្នាត​ច្បាស់លាស់ តាំងពី​វត្ថុ គឺ សំពត់ ត្រូវតែ​ប្រកប ដោយ​ខ្នាត​ប្រកបដោយ រង្វាស់ ទាំង​អ្នកទទួល និង អ្នក​ក្រាល​គ្រង អ្នក​អនុមោទនា និង ពេលវេលា នៃ ការធ្វើ កឋិន ជាដើម គឺ​សុទ្ធ​តែមាន​ក្រឹត្យក្រម​ច្បាស់លាស់ ដែល​អ្នកពាក់ព័ន្ធ​ទាំងឡាយ​ត្រូវគោរព​ប្រតិបត្តិ ឱ្យបាន​ត្រឹមត្រូវ ។ ជា​សរុបទៅ ករណី​ចំនួន ២ គឺ​ការ​គង់​ចាំ​វស្សា ក្តី បែបបទ នៃ ការធ្វើ កឋិន ក្តី គឺ​សុទ្ធតែ​ធ្វើឱ្យបាន​ត្រឹមត្រូវ​តាម​វិន័យ​ពុទ្ធ​ប្បញ្ញត្តិ ដែល​គេ​អាច​ហៅ​ម្យ៉ាង​ទៀតថា ជា​ទាន ដែល​ត្រូវតែ​គោរព​ច្បាប់ ។​

​ម្យ៉ាងទៀត បើទោះបីជា ព្រះសង្ឃ បាន​គង់​ចាំ​វស្សា​លើក​ទី ១ និង ចាំ​វស្សា បានជា​ប់លាប់ ពោលគឺ មិនបាន​ដាច់​វស្សា ឬ និយាយថា បាន​គង់​ចាំ​វស្សា ត្រឹមត្រូវ​តាម​ពុទ្ធ​ប្បញ្ញត្តិ​ហើយ​ក្តី ប៉ុន្តែ​ប្រសិនបើ​មាន​ជម្លោះ​ឈ្លោះទាស់ទែង​គ្នា​នៅក្នុង​អាវាស​នោះ ក៏​មិនអាច​ធ្វើ​ឡើងជា កឋិន បានដែរ ។ ហេតុនេះ ទន្ទឹមនឹង​ការ​គង់​ចាំ​វស្សា​បាន​ត្រឹមត្រូវ​ហើយក៏​ត្រូវតែ​ចៀសវាង​ជម្លោះ​ទាស់ ទែង​គ្នា ក្នុងចំណោម​ព្រះសង្ឃ និង ព្រះសង្ឃ ក៏ដូចជា​រវាង​ព្រះសង្ឃ និង​បរិស័ទ ដែរ ហើយ ប្រសិនបើ​មានទំនាស់​កើតឡើង​ក្នុង​បរិបទ​នេះ ព្រះសង្ឃ​ក្នុង​វត្ត​នោះ ត្រូវ​រក​ដំណោះស្រាយ រម្ងាប់​អធិករណ៍​នោះ​ឱ្យ​ចប់សព្វគ្រប់​ជាមុនសិន ទើប​អាច​ទទួល កឋិន បាន ។​

កឋិនទាន ផ្ទុក​ទៅដោយ​ទស្សនវិជ្ជា ដ៏​មាន​អត្ថន័យ និង ប្រយោជន៍​ជាច្រើន ដល់​បុគ្គល និង សង្គម​

​សួរថា ប្រសិនបើ​មាន​ជម្លោះ​ទំនាស់​ទាស់ទែង​គ្នា នៅក្នុង​វត្ត​នោះ អាចជា​រវាង ព្រះសង្ឃ និង ព្រះសង្ឃ ឬ រវាង​ព្រះសង្ឃ និង បរិស័ទ ប៉ុន្តែ​គេ​មិនទាន់បាន​រក​ដំណោះស្រាយ ដើម្បី​ដោះ ស្រាយ​ល​ជម្លោះ ឱ្យ​ត្រលប់​ទៅរក​ប្រក្រតីភាព​ឡើងវិញ​ទេ ប៉ុន្តែ​ទាយក​នៅតែ​ហែ ឬ នាំយក កឋិន ចូល​វត្ត​នោះ ហើយ​ព្រះសង្ឃ​ក្នុង​វត្ត​នោះ នៅតែ​ទទួល កឋិន នោះ តែ​នោះ​ឈ្មោះ កឋិន ដែរ ឬ ទេ ?

​បើតាម​វិន័យ​ពុទ្ធ​ប្បញ្ញត្តិ ចម្លើយ​គឺថា “ ទេ មិន​ឡើងជា កឋិន ទេ បើទោះបីជា​គេ​បានរៀបចំ​ចាត់ ចែង ដែល​មនុស្ស​ទាំងពួង​មើលទៅ​ឃើញថា នោះ​គឺជា កឋិន ក្តី ក៏ប៉ុន្តែ​ធាតុ វា​គ្រាន់​តែមាន​រូប រាង​ជា កឋិន ប៉ុណ្ណោះ ប៉ុន្តែ​វា​មិនអាច​ឡើងទៅ​ជា កឋិន បានឡើយ គឺ​វា​គ្រាន់តែ​ជា ចីវរ​ទាន ធម្មតា​“ , ហេតុអ្វី ? ចម្លើយ គឺ​ដោយសារ​វត្ត​នោះ នៅមាន​ជម្លោះ ឬ មិនទាន់បាន​រម្ងាប់​ជម្លោះ ដែលជា​កាតព្វកិច្ច​ដ៏​ចាំបាច់​បំផុត​មួយ​ដែល​ត្រូវតែ​ធ្វើ នោះ​នៅឡើយ ។ កឋិន គឺ​បែប​នេះឯង ជាដើម ពោលគឺ​ត្រូវតែ​គោរព​ច្បាប់ គឺ​វិន័យ​ដែល​បានកំណត់ ។

កឋិនទាន ផ្ទុក​ទៅដោយ​ទស្សនវិជ្ជា ដ៏​មាន​អត្ថន័យ និង ប្រយោជន៍​ជាច្រើន ដល់​បុគ្គល និង សង្គម​

​នេះ​មិនទាន់​ពោល​ដល់ សាមគ្គីភាព នៃ ទាយក គឺ​ពួក​អ្នកធ្វើ​កឋិន ( ជា​គ្រហស្ថ ឬ ជា​បព្វជិត ក៏​អាច​ធ្វើជា​ម្ចាស់ កឋិន បានដែរ ) ដៃ​ល​ជា​ម្ចាស់ កឋិនទាន នៅឡើយ​ផង​ទេ ។ ចំពោះ ៣ ករណី​ដូចដែល​បានលើកឡើង​មកនេះ ត្រូវបាន ព្រះ​ភិក្ខុ សឿ ហេង ព្រឹទ្ធបុរស​រង នៃ ពុទ្ធិក​សកលវិទ្យា​ល័យ​ព្រះសីហនុ​រាជ ពន្យល់​យ៉ាង​សង្ខេប​ថា “ សាមគ្គីភាព ឬ ភាពចុះ​សម្រុង សម្រុះសម្រួល ផ្សះផ្សា និង ការគោរព​ច្បាប់ យ៉ាង​ត្រឹមត្រូវ គឺជា​ទស្សនវិជ្ជា ដ៏​សំខាន់ៗ បង្កប់​នៅក្នុង​កិច្ច នៃ កឋិន “ ។​

​ព្រះមហា​សមណៈ ខេ​មរ​បញ្ញវន្ត សឿ ហេង បាន​បន្ថែមថា “ ក្នុងន័យនេះ ប្រសិនបើ​គេ​ប្រៀប ធៀប ទៅនឹង​មនុស្ស​គ្រប់គ្នា និង ទៅ​សង្គម​វិញ បានសេចក្តីថា បុគ្គល​ម្នាក់ៗ ក្រុម ឬ សហគមន៍ នីមួយ ប្រទេសជាតិ មួយ ចង់​សម្រេចបាន​របស់​អ្វី​ម្យ៉ាង គេ​ត្រូវតែមាន​សមត្ថភាព​បំពេញ លក្ខន្តិកៈ​ដែល​តម្រូវឱ្យមាន ចង់បាន​ប្រទេសជាតិ​មួយ​ស៊ី​វិ​ល័យ មាន​សុខសន្តិភាព ប្រកបដោយ ភាពថ្លៃថ្នូរ និង ការអភិវឌ្ឍ​ជឿនលឿន នោះ បុគ្គល​ទាំងនោះ ក្រុម​ទាំងនោះ និង ប្រជាជន នៃ ប្រទេស​នោះ ត្រូវតែ​ប្រកាន់ខ្ជាប់​នូវ​សាមគ្គីភាព និង គោរព​ច្បាប់​នានា របស់​ក្រុម ច្បាប់​របស់ សង្គម ច្បាប់​របស់​ស្ថាប័ន និង ច្បាប់​ជាតិ ជាដើម​ផង រាប់​ចាប់ពី​ច្បាប់​ចរាចរណ៍​ឡើងទៅ “ ។​

កឋិនទាន ផ្ទុក​ទៅដោយ​ទស្សនវិជ្ជា ដ៏​មាន​អត្ថន័យ និង ប្រយោជន៍​ជាច្រើន ដល់​បុគ្គល និង សង្គម​

​ទស្សនៈវិជ្ជា​ដ៏​សំខាន់ មួយទៀត ដែល​បង្កប់​នៅក្នុង កឋិនទាន ដែរ គឺជា​ការ​បែង​ចែង​ធនធាន​ឱ្យចំ គោលដៅ គឺ​ទៅឱ្យ​អ្នក​ដែល​ត្រូវការ​ពិតប្រាកដ ដោយ​គ្មាន​ការប្រកាន់​រើសអើង និង ធ្វើឱ្យ​មនុស្ស មាន​ភាព​ប៉ិនប្រសប់ ជា​អ្នក​ឧស្សាហ៍​ព្យាយាម​សិក្សា​រៀនសូត្រ ចេះ​ឈ្វេងយល់​ឱ្យបាន​ច្បាស់ លាស់ នូវ​អ្វីដែល​ខ្លួន​បាន​សិក្សា​រៀនសូត្រ ពោល​គឺជា​មនុស្ស​ដែលមាន​សមត្ថភាព​ពិតប្រាកដ នៅក្នុង​ផ្នែក​ណាមួយ​ដែល​ខ្លួន​ប្រកប ឬ ធ្វើ ។​

​ចំពោះ​ករណីនេះ ព្រះ​ភិក្ខុ សឿ ហេង បាន​ពន្យល់ថា “ ព្រះ​វិន័យ បាន​កំណត់ថា សំពត់​កឋិន ត្រូវ​ផ្តល់​អាទិភាព​ទៅឱ្យ​ភិក្ខុ​អង្គណា ដែលមាន​ចីវរ​ទុព្វលភាព ពោលគឺ​ចី​ចវរ ចាស់ និង ជា​អ្នក​ក​ឆ្លៀវឆ្លាស​ក្នុង​វិន័យ​កិច្ច ដោយ​គ្មាន​ការប្រកាន់​រើសអើង​ថា​ភិក្ខុ​នោះ​ជាតិ​សាសន៍​អ្វី មាន​សាវតារ ឬ ចេញ​មកពី​ប្រភព​ណា ជា​អ្នកមាន​កិត្តិយស កិត្តិនាម ឬ ឥត​កិត្តិយស កិត្តិនាម ឡើយ ឱ្យតែ​ភិក្ខុ​រូបនោះ ពិតជា​មាន​សេចក្តីត្រូវការ ( ចីវរ​ចាស់ ) ជា​អ្នកចេះ​ចាំ​យល់ដឹង​ច្បាស់ លាស់​ក្នុង​កិច្ច នៃ វិន័យ ពោល​គឺជា​ឈ្លាសវៃ ក្នុង​កិច្ច​នានា នៃ កឋិន​ត្ថា​រ​កិច្ច​ដែល​បានកំណត់ ដោយ​ព្រះ​វិន័យ និង ជា​អ្នក​បាន​ប្រតិបត្តិ​បាន​យ៉ាង​ត្រឹមត្រូវ​នូវ​កិច្ច​ទាំងឡាយ (​ដូចដែល​បាន លើកឡើង​ខាង​មុននេះ ) ដូចជា​ការ​ចាំ​វស្សា និង គ្មាន​ជម្លោះ​ជាដើម ។ ប្រាកដ​ហើយ​ថា ដើម្បី អាចធ្វើ​បែប​នោះ​ទៅបាន លុះណាតែ​គេ​បាន​ខិតខំ​គិតគូរ​យកចិត្តទុកដាក់ ក្នុងការ​សិក្សា រៀនសូត្រ រហូត​ក្លាយជា​មនុស្ស​មាន​សមត្ថ​ភាព​ពិតប្រាកដ គឺ​នោះឯង​ហើយ​ដែលជា​ទស្សន វិជ្ជា​មួយទៀត ដែល​បង្កប់​នៅក្នុង កឋិន “ ។​

កឋិនទាន ផ្ទុក​ទៅដោយ​ទស្សនវិជ្ជា ដ៏​មាន​អត្ថន័យ និង ប្រយោជន៍​ជាច្រើន ដល់​បុគ្គល និង សង្គម​

​នៅមាន​ទស្សនវិជ្ជា​ដ៏​សំខាន់​មួយទៀត​ដែល​បង្កប់​នៅក្នុង កឋិន ដែរ គឺ សមភាព ឬ ភាពស្មើគ្នា ព្រោះ​ទាំង​អ្នកធ្វើ ទាំង​អ្នកទទួល ទោះ​មាន ទោះ​ក្រ ទោះ​តូច ទោះ​ធំ ក្តី សុទ្ធតែ​អាចធ្វើ និង ទទួល​កឋិន បាន​អានិសង្ស​ស្មើៗ​គ្នា ដែល​ក្នុងករណីនេះ ព្រះ​ភិក្ខុ សឿ ហេង ពន្យល់ថា “ បុគ្គល​ម្នាក់​ជា​នរណា មកពីណា មាន​ឋានៈ​អ្វី ទ្រព្យសម្បត្តិ ប៉ុន្មាន​នោះ គឺជា​រឿង​មួយ ប៉ុន្តែ អត្ថន័យ ដែល​ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ​បង្កប់​នៅក្នុង កឋិន នោះ​គឺថា បុគ្គល​នោះ ធ្វើ​អ្វី ធ្វើ​របៀប​ណា ធ្វើ​ចំពោះ​នរណា ទើប​ជា​រឿង​សំខាន់​ពិតមែន “ ។​

​ទស្សនវិជ្ជា ដែល​ត្រូវ​បានលើកឡើង​ដោយ​សង្ខេប​ខាងលើ​មកនេះ ត្រូវបាន​បញ្ញវន្ត​ទាំងឡាយ លើកឡើង​ប្រហាក់ប្រហែលគ្នា​ថា គឺជា​អ្វីដែល សង្គម នៃ មនុស្សជាតិ ( មិន​ថា​ជាតិ​សាសន៍ ណាក៏ដោយ ) អាច​ប្រៀបធៀប សិក្សា​រៀនសូត្រ និង យក​ជា​គំរូ​អនុវត្ត​ពិសោធ​បាន ដើម្បី ភាព​សុខសាន្តត្រាណ និង វឌ្ឍនភាព ។​

កឋិនទាន ផ្ទុក​ទៅដោយ​ទស្សនវិជ្ជា ដ៏​មាន​អត្ថន័យ និង ប្រយោជន៍​ជាច្រើន ដល់​បុគ្គល និង សង្គម​

គុណប្រយោជន៍ នៃកឋិនទាន ជា​លក្ខណៈ​សង្គម វប្បធម៌ និងសេដ្ឋកិច្ច​
​កឋិនទាន ក៏ត្រូវ​បាន​មើលឃើញ​ផងដែរ​ថា បានរួម​ចំណែក​រក្សា​អភិរក្សរ​សិល្បៈ​ប្រពៃណី វប្បធម៌ ទំនៀមទម្លាប់ នៃ ជាតិ​សាសន៍​នីមួយៗ​តាមរយៈ​ក្បាច់ចម្លាក់​ដែល​គេ​ប្រើប្រាស់ ក្នុង​បរិបទ កឋិន ដោយ​រាប់​ចាប់តាំងពី​ការតុបតែង​រោងបុណ្យ ការ​វេច​ខ្ចប់​សំពត់​ត្រៃចីវរ និង សិល្បៈ​នានា ដែល​គេ​ប្រើប្រាស់​នៅក្នុង​ពិធីបុណ្យ​កឋិន ដូចជា ភ្លេងពិណ្ណពាទ្យ ឆៃយ៉ាំ ( អាចមាន​ដល់​ល្ខោន ឬ អា​យ៉ៃ ) និង សម្លៀកបំពាក់ ដែល​គេ​ស្លៀកពាក់​ក្នុងពេល​ហែ​កឋិន ជាដើម ដែល​របស់​ទាំងនោះ កម្រ​អវត្តមាន​ពី​ក្នុង​ពិធី កឋិនទាន ណាស់ ។ នេះ​យើង​មិន ទាន់​ពោល​ដល់​ថា ដើម្បី បានធ្វើ​កឋិន គេ​ត្រូវ​សម្អាត​ទីតាំង ដែល​ត្រូវធ្វើ និង ទទួល ជាមុនសិន ដែល​ហៅថា បរិស្ថាន នៅឡើយ​ផង​ទេ ។​

កឋិនទាន ផ្ទុក​ទៅដោយ​ទស្សនវិជ្ជា ដ៏​មាន​អត្ថន័យ និង ប្រយោជន៍​ជាច្រើន ដល់​បុគ្គល និង សង្គម​

​កឋិន ក៏ បានរួម​ចំណែក​ធ្វើឱ្យ​សេដ្ឋកិច្ច​មានដំណើរ​ការ​ដែរ តាមរយៈ​ធ្វើឱ្យមាន​ការទិញ និង លក់ ឬ​ដោះដូរ ព្រោះ​ក្នុង​ពិធីបុណ្យ​កឋិន​នីមួយៗ​មាន​តម្រូវការ​ច្រើន​រាប់​ចាប់ពី​ត្រៃចីវរ​របស់របរ ផ្សេងៗ ដែលជា​បរិវារ កឋិន ដូចជា គ្រែ កន្ទេល មុង ភួយ ខ្នើយ មួយអន្លើ​ដោយ​របស់​ប្រើប្រាស់ ផ្សេងៗ ដូចជា ទៀន ធូប ថ្នាំដុសធ្មេញ ថ្នាំពេទ្យ ភេ​ជ្ជៈ អាហារ ផ្លែឈើ នំចំណី ត្រី សាច់ ប​ន្ល​បង្កា ជាដើម ដែល​ត្រូវការ​ជា​ចាំបាច់​សម្រាប់​ប្រាស់​ក្នុង ពិធី កឋិន ។​

​បើ​គេ​ក្រឡេកមើល​មក​ក្នុង​បរិបទ​បច្ចុប្បននេះ​វិញ គិត​ត្រឹមតែ​រោងបុណ្យ មួយ​មុខ ក៏​អាចបង្កើត បានជា​ការងារ និង​ប្រាក់ចំណូល​យ៉ាង​សមរម្យ​ដល់​មនុស្ស​មួយចំនួន​ដែរ ។ នេះ​មិនទាន់​គិត ដល់​តម្រូវការ​ផ្សេងៗ​ជាច្រើន​ទៀត ដូចជា​មធ្យោបាយ នៃ ការធ្វើដំណើរ​ទៅកាន់​គោលដៅ នានា នៃ ការធ្វើ​បុណ្យកឋិន នៅឡើយ​ផង ។​

​លើសពីនេះ​ទៅ ធនធាន​នានា​ដែល​កើតឡើង​ព្រមជាមួយ អង្គ​កឋិន ដែល​គេ​ហៅថា បរិវារ កឋិន មានដូចជា​ថវិកា ឬ បច្ច័យ​សង្កត់​ត្រៃ ក៏ត្រូវ​បាន​គេ​យកទៅ​ប្រើ ដើម្បី ជា​ប្រយោជន៍​រួម ដូចជា កសាង​វត្ត​អារាម ស្ពាន​ថ្នល់ សាលារៀន ស្រះ​ទឹក សាលា សំណាក់ និង​ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ នៅតាម​សហគមន៍ ភូមិ ស្រុក ជាដើម ខណៈ ស្បៀង អាហារ ដែល​ក្នុងនោះ​មានដូចជា អង្ករ ជាដើម ក្រៅពី​រក្សាទុក​ផ្គត់ផ្គង់​តម្រូវការ​ក្នុង​វត្ត ហើយ​ក្នុង​វត្ត​នោះ​ទៀតសោត រាប់​ចាប់ពី​ព្រះសង្ឃ ដូនជី តាជី សិស្ស និស្សិត និង កុមារកំព្រា ជាដើម គឺ​សុទ្ធតែ​ត្រូវការ​របស់រប​ស់ទាំង​នោះ​ជា ចាំបាច់​ទៅ គេ​ក៏​តែងតែ បាន​ចាត់ចែង ស្បៀង អាហារ ទាំងនោះ​មួយផ្នែក​សម្រាប់​យកទៅ ជួយ​ដល់​អ្នក​ដែល​កំពុង​ខ្វះខាត កំពុង​ត្រូវការ ដូចជា​មណ្ឌល​កុមារកំព្រា ឬ​អ្នករងគ្រោះ​ដោយ មហន្តរាយ​ផ្សេងៗ មាន​គ្រោះទឹកជំនន់ និង គ្រោះរាំងស្ងួត ជាដើម ហើយ​ក្នុង​បិ​រប​ទ​នេះ គេ​អាច​កត់សម្គាល់​បាន​តាមរយៈ​សកម្មភាព​ជាច្រើន ដែល​ពេលខ្លះ គឺ​ព្រះសង្ឃ និង អាចារ្យ គណៈកម្មការ​វត្ត ជា​អ្នក​យកទៅ​ផ្តល់ជូន​ដោយផ្ទាល់ ហើយ​ពេលខ្លះ​ត្រូវបាន​ផ្តល់​តាមរយៈ ស្ថាប័ន​មនុស្សធម៌ មាន កាកបាទក្រហម ជាដើម ។​

​គប្បី​បញ្ជាក់ថា កឋិន​កាល ពោលគឺ​រយៈកាល នៃ ការធ្វើ​កឋិន ក្នុង ១ ឆ្នាំ មានតែ​រយៈពេល ២៩ ថ្ងៃ​ប៉ុណ្ណោះ ចាប់ពី​ថ្ងៃ ០១ រោច ខែ អស្សុជ ដល់​ថ្ងៃ ១៥ កើត ខែ កត្តិក ដែល​ឆ្នាំ ២០២០ នេះ ត្រូវ​នឹង​ថ្ងៃទី ០៣ ដល់​ថ្ងៃទី ៣១ ខែ តុលា ៕

ទីតាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

- Advertisment -

Most Popular

CL រាត្រី​ថ្ងៃ​អង្គារ ៖ P...

​ប្រែ​សម្រួល : កញ្ញា​ដា​ល...

ដាក់លក់​ឈើ​ដូច​ផ្សារ​ត្រី...

ដោយៈ សុខុម / ស្ទឹងត្រែង​:...

គ្រូពេទ្យនឹងចុះទៅយកវត្ថុស...

ដោយៈ​មុនី​រ័ត្ន​/​ភ្នំពេញ...