វង្វេង​, ពង្វក់​, ពង្វាត​, វារិ​, ល្មម​, ល្ហើយ​, រំហួត​, គាមភាសា​, ផ្សារ​

ដោយៈ វចនានុក្រម​ខ្មែរ​សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

វង្វេង ( កិ​. ) ភ្លេច​ឬ​ភ័ន្ត​ស្មារតី​, ភ័ន្ត​ផ្លូវ​; ភ័ន្ត​ដំណើរ​គ្នា​; ច្រឡំ​ចាំ​ពុំបាន​; ស្រវឹងចិត្ត​ជ្រប់ : វង្វេងកាម ស្រវឹង​កាមគុណ ។ វង្វេងគ្នា បែក​មិន​ចួប​គ្នា​ក្នុង​វេលា​ដើរ​ដំណើរ ព្រោះ​ភ័ន្តច្រឡំ​ផ្លូវ ។ វង្វេងចិត្ត ភ័ន្ត​ចិត្ត ។ វង្វេងជាតិ ភ័ន្ត​កំណើត​ទៅ​កើត​តាម​យថាកម្ម ខុស​បំណង ។ វង្វេងទិស ភ័ន្តច្រឡំ​ទិស ។ វង្វេងផ្លូវ ភ័ន្តច្រឡំ​ផ្លូវ ខុស​បំណង​ដែល​ត្រូវ​ទៅ ។ វង្វេងស្មារតី ភ័ន្ត​ស្មារតី​ចាំៗ​ភ្លេចៗ ឬ​បាត់ៗ ឃើញៗ ។​ល​។

ពង្វក់ ( កិ​. ) ធ្វើ​ឲ្យ​វក់​, នាំ​ឲ្យ​វក់​, ធ្វើ​ឲ្យ​វិលវល់​ចិត្តគំនិត : កុំ​បណ្ដោយ​ឲ្យ​បាបមិត្ត​ពង្វក់​ឲ្យ​ខូច ខួរក្បាល ។ ពង្វក់ពង្វី កិ​. នាំ​ឲ្យ​វក់វី (​ម​. ព​. ពង្វីពង្វក់ ទៀតផង​) ។

ពង្វាត ( កិ​. ) វាត​ឲ្យ​រីក​ចេញ​, ធ្វើ​ឲ្យ​រីក​ទូលាយ​សាយ​ចេញ​លើសពី​ទំហំ​ធម្មតា : ពង្វាត​មាត្រ​ទូក​, ពង្វាត​របង​, ពង្វាត​ដីចម្ការ ។

វារិ ( ន​. ) ទឹក (​ខ្មែរ​ច្រើន​ប្រើ​ក្លាយជា វា​រី​) ។ វារិគ័ភ៌ ឬ វារិធរ មេឃ​, ពពក ។ វារិគោចរ​, វារិចរ សត្វ​ទឹក​, មច្ឆជាតិ ។ វារិជាត អ្វីៗ​ដែល​ដុះ​ក្នុង​ទឹក​; សត្វ​ទឹក ។ វារិធានី ធុង​ទឹក​, ឃ្លាំង​ទឹក ។​

ល្មម ( និ​. ) គួរ​ដល់​ការ​; សម​, សមគួរ​; ធួន​; គ្រប់គ្រាន់​, មិន​លើស​មិន​ខ្វះ​, មិនតិច​មិន​ច្រើន : ល្មមទៅ​, ល្មមប្រើ​ការកើត​; ល្អ​ល្មម​, តូច​ល្មម ។​ល​។ ល្មមតែ និ​. សមតែ​, គួរតែ​; បានត្រឹមតែ : ល្មមតែ​គេ​ស្ដី​ឲ្យ​; ល្មមតែ​គ្នា​បួន​នាក់ ។ ល្មមមាត់ គួរ​ដល់​មាត់ ។​

ល្មួត ( គុ​. ) ដែល​ស្អិត​ជាប់​គ្នា​ល្អួត : ស្អិតល្មួត ។ កិ​. វិ​. ដែល​ចាប់​ក្រណាន់ ឬ​ចាប់​មាំ​ស្អិត​មិន​ងាយ លែង : ធ្វើការ​ល្មួត​, ចាប់​គ្នា​ល្មួត​, ចាប់​សម្ដី​គ្នា​ល្មួត ។

ល្ហើយ ( គុ​. ) ត្រជាក់​ដោយ​សម្ផស្ស​ខ្យល់​បក់​ប៉ះ​ត្រូវ : ខ្យល់​បក់​មក​ល្ហើយ​ស្រួល​, បក់ផ្លិត​ឲ្យ ល្ហើយ ។ ព​. ប្រ​. ល្ហើយចិត្ត រសើបចិត្ត​ឬ​ស្បើយ​ចិត្ត (​ម​. ព​. ល្ហែ ផង​) ។

រំហួត ( កិ​. )​ធ្វើ​ឲ្យ​ហួត : ខ្យល់​រំហួត​ទឹក ។ កិ​. វិ​. ឬ គុ​. ដែល​រាំង​យូរ​ហួត​រីង​ទឹក​អស់ : រាំង​រំហួត​; ខែ​រំហួត ។ ន​. ការ​ហួត​, ការ​ហួតហែង ។

គាមភាសា គា​មៈ​- បា​. ( ន​. ) ភាសា​របស់​អ្នកស្រុក​និយាយ​តាម​ទម្លាប់​, សំដី​ស្រុក​អ្នក​ធម្មតា (​ម​. ព​. គ្រាមភាសា ទៀតផង​) ។

ផ្សារ ( ន​. ) (​ក្លាយ​មកពី​ពាក្យ​បរទេស​ថា ប៊ៈ​ហ្សា​រ​) ទីប្រជុំ​លក់​ទិញ​របស់​ផ្សេងៗ​គឺ​ប្រជុំ​ផ្ទះ​ឬ​រាន​តូច ធំ​ដែល​គេ​ដាក់​ទំនិញ​លក់ដូរ ។ បុ​រា​ណ្យ​ប្រើពាក្យ​នេះ​ថា អាប័ណ (​ម​. ព​. នេះ ផង​) ។ ផ្សារផ្សោ ផ្សារ​ស្តុកស្ដម្ភ​និង​ផ្សារ​រាយរង​នៅ​លាយ​ចម្រុះ​គ្នា (​ព​. សា​.) ។ ( កិ​. ) ភ្ជាប់​ភ្ជិត​ដោយ​ទឹកបន្សារ : ផ្សារឆ្នាំង​ស្ពាន់​, ផ្សារ​ឡត​ស័ង្កសី ៕ ដកស្រង់ៈ សម្បត្តិ​កញ្ញា

ទីតាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

- Advertisment -

Most Popular

រាជរដ្ឋាភិបាលថៃប្រកាសបន្ត...

ស្ថានទូតនៃព្រះរាជាណាចក្រក...

ប្រជាពលរដ្ឋ​ទីទ័លក្រ​នៅ​ក...

​ដោយ​: រិ​ទ្ធិ​សែន / ខេត្...

ជនសង្ស័យ​ម្នាក់ រួម​នឹង​វ...

​ដោ​យៈ រិ​ទ្ធិ​សែន / ពោធិ...

ប្រកាស​បិទ​ផ្សាយ ឯកសារ​កា...

​ដោយៈ ទេ​ពក​ង្រី / កំពង់ឆ...