ឃោរ​,ឃោរឃៅ​,ឃោស​,ឃោសនា​,ឃោសនាការ​

ដោយៈ​ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម​សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

ឃោរ​
គុណសព្ទ​
(​សំ​. បា​.) ខ្លាំង​, ពន្លឹក​, គួរ​ខ្លាច​, គួរ​ស្បើម​
​ខឹង​ឃោរ គឺ​ខឹង​ខ្លាំង ។ បុរាណ​មានប្រើ​ជា ន​. ខ្លះ ដូច​ពាក្យ​ថា បុណ្យ​បាត់​ដ្បិត​បាប លាភ​បាត់​ដ្បិត​ឃោរ

ឃោរឃៅ​
​គុណសព្ទ​
​ខ្លាំង​ក្រៃ​, ពន្លឹក​គួរ​ខ្លាច​, ហៅហាន​, មោះមុត​, កាច​ខ្លាំង​ឥតមាន​មេត្តា​ប្រណី​
​ចិត្តឃោរឃៅ​, ចោរ​ឃោរឃៅ ។​

ឃោស​
​នាមសព្ទ​
(​បា​. ឃោស “​សូរ​, សំឡេង​គឹកកង​” ) ឈ្មោះ​ព្យញ្ជនៈ ដែលមាន​សំឡេង​គឹកកង មាន ២១ តួ គឺ គឃ​ង​, ជ​ឈ​ញ​, ឌ​ឍ​ណ​, ទ​ធន​, ព​ភម​; យ​រល​វ​ហឡ​; និង​ស្រៈពេញតួ​ទាំងអស់ ក៏​រាប់បញ្ចូល​ក្នុង​ពួក​អក្សរ ឃោសៈ ដែរ​។ ពាក្យផ្ទុយ អឃោសៈ ។​

​ឃោសនា​
(​ឃោស្នា​)
​នាមសព្ទ​
(​បា​.) សំដី​គឹកកង​, សំឡេង​កងរំពង​, អឺងអាប់​; ការប្រកាស​, ការស្រែក​ប្រកា​សឮ​ខ្លាំងៗ ផ្សាយដំណឹង​ឲ្យ​សាធារណជន​ដឹង​, ការផ្សាយ​ដំណឹង​ឲ្យ​ឮសាយ​សុសសព្វ​គ្នា ។ ប្រើ​តាម​ទម្លាប់​ចំពោះតែ​ការប្រកាស​អង្គាស​វត្ថុ​ផ្សេងៗ ធ្វើបុណ្យ​ឲ្យ​ទាន​; ប្រើ​ជា ន​. ឬ គុ​. ឬ កិ​. ក៏បាន​
​សេចក្ដី​ឃោសនា​, សំបុត្រ​ឃោសនា​; អាចារ្យ​ឃោសនា​ចង្ហាន់​, ឃោសនា​ចតុប្បច្ច័យ (​សរសេរ​ក្លាយជា ឃោស្នា តាម​សូរ​សំនៀង​និយាយ​ក៏មាន​; សរសេរ​បែបនេះ សម្រាប់​ប្រើ​ក្នុង​កាព្យ​, សរសេរ​ត្រឹម​ត្រូវជា ឃោសនា អ​. ថ​. ឃោស្នា )

ឃោសនាការ​
(—​ស្នា​កា ឬ —​សៈ​ន៉ា​កា​)
​នាមសព្ទ​
(​បា​.) ឈ្មោះ​ក្រសួង​រដ្ឋមន្ត្រី​មួយផ្នែក ខាង​ការ​ផ្សាយដំណឹង​ផ្សេងៗ​
​ក្រសួង​ឃោសនាការ ។​

ទីតាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

- Advertisment -

Most Popular