​អសុរោះ​ , ​គំរោះ​ , ​ញ៉ាំង​ , ​ពាន​ , ​ជើងកោស​

ដោយៈ​ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម​ សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត

​អសុរោះ​
(​អៈ​––)
​គុណសព្ទ​
(​មកពី បា​. អសុរ > អសុ​រោ​, អសុ​រោ > អសុរោះ ?) សោះកក្រោះ​, ខ្មោះខ្មួរ​, បោកបោះ​, ខ្ជោកខ្ជាក​; ឥត​គួរ​ឥត​សម​; ដែលជា​របស់​អសុរ​ឬ​អសប្បុរស (​ចំពោះតែ​វាចា​)
​សម្ដី​អសុរោះ​, ពាក្យ​អសុរោះ ។ មើល​ក្នុង​ពាក្យ ពាន កិ​. ផង​) ។​

​គំរោះ​
​កិរិយាវិសេសន៍​
​អសុរោះ​; ទ្រគោះ​ឥត​គួរ​ឥត​សម​, បោះបោក​, កញ្ជ្រោកបោកបាច​
​សំដី​គំរោះ​; ស្ដី​គំរោះ​…( ម​. ព​. គំរើយ ឬ គំរើល ផង​) ។​
​គុណសព្ទ​
​អសុរោះ​; ទ្រគោះ​ឥត​គួរ​ឥត​សម​, បោះបោក​, កញ្ជ្រោកបោកបាច​
​សំដី​គំរោះ​; ស្ដី​គំរោះ​…( ម​. ព​. គំរើយ ឬ គំរើល ផង​) ។​

​ញ៉ាំង​
​អាយតនិបាត​
​ប្រើ​, បង្គាប់​
​គ្រូ​ញ៉ាំង​សិស្ស​ឲ្យ​រៀន​, ញ៉ាំង​ចិត្ត​ឲ្យ​ជ្រះថ្លា ។ ( គួរ​កុំ​ច្រឡំ​ប្រើ​ជា គ្រូ​ញ៉ាំង​ឲ្យ​សិស្ស​រៀន ) ។​
​ញ៉ាំង​ឈ្លោះ គឺ​ញ៉ាំង​ជម្លោះ​ឲ្យ​កើតមានឡើង ( សម្រាប់​ប្រើ​ក្នុង​កាព្យ )
​កុំ​នៅ​ញ៉ាំង​ឈ្លោះ​កុំ​ស្ដាប់​អសុរោះ កុំ​ស្ដាប់​អាស្រូវ កុំ​ដើរ​ពានស្កុន កុំ​ស្កាត់ច្រក​ផ្លូវ កុំ​ធ្វើស្រែ​ស្រូវ នៅ​ផ្លូវ​ដំរី ។ . . . ( សាស្ត្រា​ច្បាប់ រាជនេតិ ជា​ព្រះ​និពន្ធ​នៃ​ព្រះរាជ​សម្ភារ ) ។​

​ពាន​
​កិរិយាសព្ទ​
​ពារ​លើ​, ឡើង​ពារ​លើ​, ឡើង​ពារ​រំលង​លើ​
​ពានរបង​, ពានវាំង ។​
​ឡើង​ពាក់​ទ្រោប​ពីលើ​
​គោ​ពាន​គ្នា ( ព​. ព​. ) ។​
​ពានត្រោកពានត្រាំង ឬ ពានត្រោកពានព្រៃ (​ព​. ប្រ​. )​បំពាក់​បំពាន​ទាំង​ស្រុក​ទាំង​កំរោល​ឥត​គិតពី​ខុសពី​ត្រូវ ( ហាក់ដូចជា​ដើរ​ពាន​លើ​ត្រោក​ឬ​ព្រៃ ) ពាន​លើ​គ្រោះកាច ប្រទះ​លើ​គ្រោះកាច ។ ពានស្កុន ពាន​លើ​ដំណើរ​ស្កុនការ​; មាន​ពាក្យកាព្យ​បុរាណ​ថា​
​កុំ​នៅ​ញ៉ាំង​ឈ្លោះ កុំ​ស្ដាប់​អសុរោះ កុំ​ស្ដាប់​អាស្រូវ កុំ​ដើរ​ពានស្កុន កុំ​ស្កាត់ច្រក​ផ្លូវ កុំ​ធ្វើស្រែ​ស្រូវ នៅ​ផ្លូវ​ដំរី ។ ( សាស្ត្រា​ច្បាប់ រាជនេតិ ជា​ព្រះ​និពន្ធ​នៃ​ព្រះរាជ​សម្ភារ ) ។​
នាមសព្ទ​
​ឈ្មោះ​ប្រដាប់​មួយ​ប្រភេទ ធ្វើ​ដោយ​លោហជាតិ​ផ្សេងៗ មាន​ស្ពាន់​ជាដើម ឬ​ធ្វើ​ដោយ​រតនវត្ថុ​មាន​ប្រាក់​មាស​ជាដើម ឬក៏​ធ្វើ​ដោយ​វត្ថុ​ឯទៀត​មាន​ឈើ​, ផ្ដៅ​ជាដើម មាន​រាង​មូល​ក្រឡូម មាន​ជើង សម្រាប់​ប្រើការ​ដាក់​ទ្រ​អ្វីៗ​មាន​ស្លា​បារី​ជាដើម​
​ពានស្លា​, ពានបារី​; ហៅថា ជើងពាន ក៏បាន ។​
​ពានព្រះស្រី ( រ​. ស​. ) ពាន​ដាក់​ស្លា​បារី​ថ្វាយ​ព្រះរាជា ។ ខ្សែ​ពាន ខ្សែ​ឬ​ចម្រៀក​ស្បែក សម្រាប់​ទាក់​រហាត់​ឬ​រ៉ក​ឬក៏​គ្រឿងចក្រ​ឲ្យ​វិល ។​

​ជើងកោស​
​នាមសព្ទ​
​ឋាន​រង​ខឿន​ ឬ​ជញ្ជាំង​វិហារ​, ចេតិយ​ជាដើម​
​ជើងកោសវិហារ ។​

ទីតាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

- Advertisment -

Most Popular