សោត្រោ​ , សោទក​ , ​សោទរ​ , សោធន​ , ​សោធនី​

​ដោយៈ​ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម​ សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត

សោត្រោ​
​គុណសព្ទ​
​ដែលមាន​សាច់​រឹង​ទាំង​រលុង​ពេក​មិន​សម​ខ្លួន​ផង​ទៀត​
​ពាក់អាវ​សោត្រោ​, ស្លៀកខោ​សោប៉ត្រោ ។​

​សោទក​
(—​ទក់​)
​គុណសព្ទ​
( បា​. < ស “​ប្រកបដោយ​” + ឧទក “​ទឹក​” ) ដែលមាន​ទឹក​
​ត្រពាំង​សោទក (​ព​. កា​.) ។​
​នាមសព្ទ​
​ផ្លូវទឹក​, ធ្នារទឹក ។​

សោទរ​
(—​ទៈរៈ​,—​ទ​)
​នាមសព្ទ​
( បា​. < សហ “​ជាមួយ​, រួមជាមួយ​” > ស + ឧទរ ឬ ឧទរិយ “​ពោះ​, ផ្ទៃ​”; សំ​. សោទរ ឬ​សោទ​យ៌ ) បងប្រុស​ឬ​ប្អូនប្រុស​រួម​ឧទរ​មួយ​, បងប្អូន​ប្រុស​ពោះ​មួយ ( ប្រើ​ជា សោ​ទរៈ ឬ សោទរិយៈ ក៏បាន​; បើ​បង​ឬ​ប្អូនស្រី​ជា សោទរា ឬ សោទរិយា ) ។​

សោធន​
(​ធន់​)
​នាមសព្ទ​
( បា​. សោធន​; សំ​. ឝោ​ធន ) ការជម្រះ​, ការលាង​ជម្រះ​, ការសម្អាត​, ការជម្រះ​ឲ្យ​ត្រឹមត្រូវ ។ សោធនកម្ម ឬ —​កិច្ច ការធ្វើ​ឲ្យ​ជ្រះ​, ឲ្យ​ស្អាត ។ សោធនបត្រ ឬ —​ប័ត្រ សន្លឹក​ប្រាប់​ពាក្យ​ខុស​ពាក្យ​ត្រូវ ( សន្លឹក​សៀវភៅ​ដែល​កែ​ពាក្យ​ខុស​ឲ្យ​ទៅជា​ពាក្យ​ត្រូវ ) ។ ល ។​

​សោធនី​
(—​ធៈ​—)
​នាមសព្ទ​
( បា​.; សំ​. ឝោ​— ) អំបោស​, ច្រាស​; ប្រែង ( ព​. កា​. )
​គ្រានោះ​ដូនជី កាន់​សោធនី បោស​ទី​ក្បែរ​តូប ទីនោះ​មាន​ផ្កា ធុំក្លិន​ក្រអូប ច្រមុះ​ស្រង​ស្រូប ភ្លេចធម៌​កម្មដ្ឋាន ។ ទន្ដ​សោធនី ស្ទន់​ឬ​ច្រាស​សម្រាប់​ដុស​ជម្រះ​ធ្មេញ ។ វត្ថ​សោធនី ច្រាស​ឬ​ប្រែង​សម្រាប់​ដុស​ជម្រះ​ធូលី​ដែល​ប្រឡាក់​សំពត់ ។ ល ។​

ទីតាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

- Advertisment -

Most Popular