គត់ , គុត , គត់មត់ , ដង្គត់ , ផ្គត់​

​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​គត់​
​កិរិយាសព្ទ​
(​ម​. ព​. គុត ) ។​
​គុណសព្ទ​
​ដែល​ត្រឹម​, ដែល​ត្រឹម​កំណត់​មិន​លើស​មិន​ខ្វះ​
​មានតែ ១០ គត់ ។​
​ដែល​ជិត​មិន​លេច មិន​ជ្រាប​ទឹក​
​ឆត្រ​នេះ​គត់​ភ្លៀង​ល្អ​ណាស់ ។​

​គុត​
​កិរិយាសព្ទ​
​ប្រហារ​, កាប់​, ពិឃាត​, ធ្វើឃាត​, សម្លាប់​; ច្រើន​និយាយថា វាយ​គុត​, ធ្វើ​គុត ។​
​នាមសព្ទ​
​ការ​ប្រហារ​, ការ​ពិឃាត​, ការធ្វើឃាត​, ការសម្លាប់​មនុស្ស ។ អ្នកខ្លះ​និយាយថា គត់ ប៉ុន្តែ​ក្នុង​ពាក្យកាព្យ​បុរាណ​ថា គុត​, ដូច​មាន​ពាក្យកាព្យ​ថា លុះ​ដល់ទី​ធ្វើ​គុត ឲ្យ​នាង​លុត​ព្រះ​ជង្ឃា​… (​សាស្ត្រា​លក្សណ​វង្ស​) ។​

​គត់មត់​
​គុណសព្ទ​
​ដែល​បរិសុទ្ធ​ល្អ​; និយាយ​បានតែ​អំពី​កិរិយាមារយាទ​
​ស្រី​គត់មត់​, ស្រី​មិន​គត់មត់ ។​

​ដង្គត់​
​នាមសព្ទ​
​កំណាត់ឈើ​ដែល​សល់​ពី​គេ​កាត់​ឬ​បាក់​នៅជាប់​នឹង​គល់​
​ដង្គត់ឈើ ។​

​ផ្គត់​
បរិវារ​សព្ទ​
​ពាក្យ​សម្រាប់​**​និយាយ​ផ្សំ​នឹង​ពាក្យ ផ្គង់ ថា​
**​ពាក្យ “​សម្រាប់​” ត្រូវបាន​កែតម្រូវ​ពី​ពាក្យ​ដើម “​សម្រាម់​” ដោយហេតុថា​ពុំមាន​ពាក្យ “​សម្រាម់​” ទេ អនុលោម​តាម​វចនានុក្រម​ខ្មែរ សម្ដេច ជួន ណាត​។​
​ផ្គត់ផ្គង់ គឺ​ទំនុកបម្រុង​មិន​ឲ្យ​ខ្វះខាត ។​
​ផ្គត់ភ្នែន កិ​. ពែនជើង​, ពែនជើង​តម្រង់​កាយ​ស្រគត់ស្រគំ ។​

ទីតាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

- Advertisment -

Most Popular