ព្រះមហាក្សត្រ ចេញ​ព្រះរាជក្រឹត្យ ស្តីពី​ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស និង​ការលើកលែងទោស

​ដោយៈ មុនី​រ័ត្ន/ភ្នំពេញៈ ព្រះករុណា ព្រះបាទ​សម្តេច​ព្រះបរមនាថ នរោត្តម សីហមុនី ព្រះមហាក្សត្រ នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា កាលពី​ថ្ងៃទី​១២ ខែមករា ឆ្នាំ​២០២១ បានចេញ ព្រះរាជក្រឹត្យ ស្តីពី​ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស និង​ការលើកលែងទោស​។ ព្រះរាជក្រឹត្យ​នេះ កំណត់​អំពី​ពិធីបុណ្យ លក្ខខណ្ឌ បែបបទ និង​នីតិវិធី ក្នុងការ​បន្ធូរបន្ថយ​ទោស និង​ការលើក លែង​ទោស ចំពោះ​ទណ្ឌិត ក្នុង​គោលបំណង ដើម្បី​ធ្វើ​សមាហរណកម្ម​ទណ្ឌិត​នោះ ឱ្យ​ចូលទៅ​រួមរស់ ក្នុងសង្គម​វិញ ឬ​ក្នុង​គោលបំណង​ផ្នែក​មនុស្សធម៌​។​

​នៅក្នុង​ព្រះរាជក្រឹត្យ ត្រង់​មាត្រា​១ បានចែង​ថាៈ ព្រះរាជក្រឹត្យ​នេះ កំណត់​អំពី​ពិធីបុណ្យ លក្ខខណ្ឌ បែបបទ និង​នីតិវិធី ក្នុងការ​បន្ធូរបន្ថយ​ទោស និង​ការលើកលែងទោស ចំពោះ​ទណ្ឌិត ក្នុង​គោលបំណង ដើម្បី​ធ្វើ​សមាហរណកម្ម​ទណ្ឌិត​នោះ ឱ្យ​ចូលទៅ រួមរស់​ក្នុងសង្គម​វិញ ឬ​ក្នុង​គោលបំណង ផ្នែក​មនុស្សធម៌​។​

​មាត្រា​២ ព្រះរាជក្រឹត្យ​នេះ មាន​វិសាលភាព គ្របដណ្តប់​ទៅលើ ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស និង​ការលើកលែងទោស ចំពោះ​ទណ្ឌិត​ទាំងអស់ ដែល​ត្រូវបាន​ផ្តន្ទាទោស ដាក់ពន្ធនាគារ ដោយ​សាលក្រម ឬ​សាលដីកា​ស្ថាពរ របស់​តុលាការ នៃ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា និង​ចំពោះ​ទណ្ឌិត ដែល​ត្រូវបាន​ផ្តន្ទាទោស ដាក់ពន្ធនាគារ ដោយ​តុលាការ​នៃ​រដ្ឋ​បរទេស ប៉ុន្តែ​ត្រូវបាន​បញ្ជូន​មកឱ្យ​អនុវត្ត​ទោស នៅ​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា ដោយ​ផ្អែក​តាម​ការ ព្រមព្រៀង រវាង​ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា និង​រដ្ឋ​បរទេស​នោះ​។ ព្រះរាជក្រឹត្យ​នេះ មិន​អនុវត្ត ចំពោះ​ការលើកលែងទោស ឱ្យ​ទណ្ឌិត ដូច​មាន​បញ្ញត្តិ​ក្នុង​មាត្រា ៧៧ នៃ​ច្បាប់​ស្តីពី ពន្ធនាគារ​ឡើយ​។​

​មាត្រា​៣ ពិធីបុណ្យ​ដែល​អាច​ស្នើសុំ ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស និង​ការលើកលែងទោស ចំពោះ​ទណ្ឌិត ត្រូវ​កំណត់ ៥ (​ប្រាំ​) ដង ក្នុង​មួយឆ្នាំ ដូចតទៅៈ
១-​ទិវា​ជ័យជម្នះ លើ​របប​ប្រល័យពូជសាសន៍​។
២-​ពិធីបុណ្យ​ចូលឆ្នាំថ្មី ប្រពៃណីជាតិ​។​
៣-​ពិធីបុណ្យ​វិសាខបូជា​។​
៤-​ពិធីបុណ្យ​ឯករាជ្យ​ជាតិ​។​
៥-​ព្រះរាជ​ពិធីបុណ្យ​អុំទូក បណ្តែតប្រទីប និង​សំពះ​ព្រះ​ខែ អកអំបុក​។

​ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស និង​ការលើកលែងទោស ក៏​អាចធ្វើ​ផងដែរ ក្នុង​ពិធីបុណ្យ ឬ​ព្រឹត្តិការណ៍​ធំៗ របស់​ជាតិ​។ ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស និង​ការលើកលែងទោស ក៏​អាចធ្វើ សម្រាប់ ពិធីបុណ្យ​នីមួយៗ ខាងលើ ដាច់ដោយឡែក​ពីគ្នា ឬ​រួមគ្នា​។​

​ជំពូក​ទី​៣ : លក្ខខណ្ឌ នៃ​ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស និង​ការលើកលែង ផ្នែក​ទី​១ : លក្ខខណ្ឌ​ទូទៅ នៃ​ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស និង​ការលើកលែងទោស មាត្រា ៤ : ការទទួល​ល​បានការ បន្ធូរ​បន្ថយទោស និង​ការលើកលែងទោស មិនមែនជា​សិទ្ធិ របស់​ទណ្ឌិត​នោះទេ ទណ្ឌិត​ដែល​បាន​បំពេញ តាម​លក្ខខណ្ឌ ដូច​មានចែង ក្នុង​ព្រះរាជក្រឹត្យ​នេះ អាច​ទទួល បានការ ជាការ​បន្ធូរ​បន្ថយទោស ឬ​ជាការ​លើកលែងទោស​បាន ។ ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស និង​ការលើកលែងទោស អាចអនុវត្ត​បានតែ​ចំពោះ​ទណ្ឌិត​ដែល​ត្រូវបាន​ផ្តន្ទាទោស ដាក់ពន្ធនាគារ​ដោយ​សាលក្រម ឬ​សាលដីកា​ស្ថាពរ​ប៉ុណ្ណោះ​។​

​មាត្រា​៥. ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស និង​ការលើកលែងទោស អាចអនុវត្ត​ចំពោះ​ទណ្ឌិត ដែល​បាន​បំពេញ​លក្ខខណ្ឌ ដូចខាងក្រោមៈ​
– ភ្ញាក់រលឹក​ខិតខំ​កែប្រែ​គំនិត​មារយាទ​ឱ្យ​ក្លាយជា​ពលរដ្ឋ​សុចរិត ដើម្បី​ធ្វើ​សមាហរណកម្ម ចូលរួម​រស់ក្នុង​សង្គម​វិញ​
– គោរព​ប្រតិបត្តិ បាន​យ៉ាង​ហ្មត់ចត់ និង​ត្រឹមត្រូវ តាម​បទបញ្ជាផ្ទៃក្នុង របស់​ពន្ធនាគារ និង​ជា​គំរូ ល្អ​ដល់​ទណ្ឌិត និង​ជន​ជាប់ឃុំ​ដទៃទៀត
– ចូលរួម​អនុវត្ត​យ៉ាងសកម្ម និង​ទៀងទាត់​នូវ​កម្មវិធី​អប់រំ​កែប្រែ កម្មវិធី​បណ្តុះបណ្តាល វិជ្ជាជីវៈ​និង​កម្មវិធី​សមាហរណកម្ម​
– គោរព​ប្រតិបត្តិ បាន​យ៉ាង​ហ្មត់ចត់ និង​ត្រឹមត្រូវ តាម​សេចក្តីណែនាំ​ផ្សេងទៀត របស់​ពន្ធ​នា គារ​។ ប្រធាន​ពន្ធនាគារ ត្រូវធ្វើ​ការវាយតម្លៃ និង​បញ្ជាក់ អំពី​ការបំពេញ​លក្ខខណ្ឌ ខាងលើ របស់​ទណ្ឌិត ដែល​ត្រូវ​បញ្ចូល​ឈ្មោះ ក្នុង​បញ្ជី​ទណ្ឌិត ដែល​ត្រូវ​ស្នើសុំ​ទៅ​គណៈកម្មការ រាជធានី ខេត្ត និង​គណៈកម្មការ ក្រសួងមហាផ្ទៃ ដើម្បី​ពិនិត្យ និង​វាយតម្លៃ អំពី​កម្រិត​កែប្រែ របស់​ទណ្ឌិត​។​

​មាត្រា​៦. ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស និង​ការលើកលែងទោស អាចអនុវត្ត​ផងដែរ ក្នុង​ហេតុផល មនុស្សធម៌ ចំពោះ​ទណ្ឌិត ដែលមាន​វ័យចាស់​ជរា ជា​ស្ត្រី​មានគភ៌ ឬ​មាន​ជំងឺ​រ៉ាំរ៉ៃ​ធ្ងន់ធ្ងរ វិបល្លាស​ស្មារតី ឬ​ពិការភាព ដោយ មាន​លិខិតបញ្ជាក់​ពី​គ្រូពេទ្យ ដែល​ទទួលស្គាល់ ដោយ​ក្រសួង​មាន​សមត្ថកិច្ច​។ ប្រធាន​ពន្ធនាគារ ត្រូវធ្វើ​ការបញ្ជាក់ អំពី​ការបំពេញ​លក្ខខណ្ឌ តាម​ស្ថានភាព​នីមួយៗ​របស់​ទណ្ឌិត ដូច​មានចែង​ក្នុង​កថាខណ្ឌ​ខាងលើ ដើម្បី​រៀបចំ​បញ្ជី ឈ្មោះ​ទណ្ឌិត ដែល​ត្រូវ​ស្នើសុំ​ទៅ គណៈកម្មការ រាជធានី ខេត្ត និង​គណៈកម្មការ ក្រសួងមហាផ្ទៃ ។​

​ផ្នែក​ទី​២ : លក្ខខណ្ឌ​ដោយឡែក​នៃ​ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស មាត្រា​៧. ទណ្ឌិត​ដែល​បាន បំពេញ​លក្ខខណ្ឌ តាម​បញ្ញត្តិ​នៃ​មាត្រា​៥ នៃ​ព្រះរាជក្រឹត្យ​នេះ អាច​ទទួល​ការបន្ធូរបន្ថយ ទោស​បាន លុះត្រាតែ​ទណ្ឌិត​នោះ បានទទួល​រង​ទោស ១/៣ (​មួយ​ភាគបី​) នៃ​ទោស​ដាក់ ពន្ធនាគារ​ដែល​តុលាការ បានកំណត់​។ ចំពោះ​ទោស​ដាក់ពន្ធនាគារ មួយជីវិត ទណ្ឌិត​ត្រូវ ទទួលរង​ទោស ១០ (​ដប់​) ឆ្នាំ​ជាមុនសិន​។​

​រយៈពេល នៃ​ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស ត្រូវបាន​កំណត់ ដូចខាងក្រោមៈ​
១. ទោស​ដែល​ដាក់ពន្ធនាគារ​ពន្ធនាគា​រ​កំណត់​ពី ១ (​មួយ​) ឆ្នាំ ដល់​ក្រោម ៥ (​ប្រាំ​) ឆ្នាំ អាច​នឹង​បន្ថយ​រយៈពេល​ជាប់ពន្ធនាគារ​ចំនួន ៣ (​បី​) ខែ​។​
២-​ទោស​ដាក់ពន្ធនាគារ​កំ​ណ​ត់​ពី ៥ (​ប្រាំ​) ឆ្នាំ ដល់​ក្រោម ១០ (​ដប់​) ឆ្នាំ អាច​នឹង​បន្ថយ រយៈពេល​ជាប់ពន្ធនាគារ​ចំនួន ៦ (​ប្រាំមួយ​) ខែ ឬ​៣ (​បី​) ខែ​។​
៣-​ទោស​ដាក់ពន្ធនាគារ​កំ​ណ​ត់​ពី ១០ (​ដប់​) ឆ្នាំ ដល់​ក្រោម ២០ (​ម្ភៃ​) ឆ្នាំ អាច​នឹង​បន្ថយ រយៈពេល​ជាប់ពន្ធនាគារ​ចំនួន ៩ (​ប្រាំបួន​) ខែ ឬ​៦ (​ប្រាំមួយ​) ខែ ឬ​៣ (​បី​) ខែ​។
៤-​ទោស​ដាក់ពន្ធនាគារ​កំ​ណ​ត់​ពី ២០ (​ម្ភៃ​) ឆ្នាំ ដល់ ៣០(​សាមសិប​) ឆ្នាំ អាច​នឹង​បន្ថយ​រយៈ ពេល​ជាប់ពន្ធនាគារ​ចំនួន ១២ (​ដប់​ពីរ​) ខែ ឬ​៩ (​ប្រាំបួន​) ខែ ឬ​៦ (​ប្រាំមួយ​) ខែ ឬ​៣ (​បី​) ខែ​។​
៥-​ទោស​ដាក់ពន្ធនាគារ​មួយជីវិត អាច​នឹង​បន្ថយទោស​លើក​ទី​១ មក​នៅត្រឹម ៣០ (​សាមសិប​) ឆ្នាំ​។​

​មាត្រា​៩.​ទណ្ឌិត​អាច​ទទួល​ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស​បាន​តែ​ម្តងគត់ ក្នុង​រយៈពេល ១២ (​ដប់​ពីរ​) ខែ​។ ទណ្ឌិត​អាច​ទទួល ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស ច្រើនដង​បាន លុះត្រាតែ​ទណ្ឌិត​នោះ បានទទួល​រង​ទោស ពាក់កណ្តាល នៃ​ទោស​ដាក់ពន្ធនាគារ ដែល​តុលាការ​បានកំណត់ ប៉ុន្តែ​ត្រូវគោរព តាម​លក្ខខណ្ឌ ដូច​មាន ចែង​ក្នុង​កថាខណ្ឌ​ទី​១ ខាងលើ​។ ចំពោះ​ទណ្ឌិត ដែល​ត្រូវ​បានកំណត់​ទោស ដាក់ពន្ធនាគារ​មួយជីវិត ក្រោយពី​បាន​បន្ថយ​មក​នៅ ត្រឹម ៣០ (​សាមសិប​) ឆ្នាំ អាច​នឹង​បានទទួល ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស ច្រើនដង​ទៀត​បាន​។ ប៉ុន្តែ ទោះជា​ទណ្ឌិត​នោះ បានទទួល​ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស ច្រើនដង​ក៏ដោយ ក៏​រយៈពេល នៃ​ការ​ទទួលរង​ទោស​ទាំងអស់ ត្រូវ​ឱ្យបាន​យ៉ាងតិច ២០ (​ម្ភៃ​) ឆ្នាំ​។​

​ផ្នែក​ទី​៣ : លក្ខខណ្ឌ​ដោយឡែក​នៃ​ការលើកលែងទោស មាត្រា​១០. ទណ្ឌិត​ដែល​បាន បំពេញ​លក្ខខណ្ឌ តាម​បញ្ញត្តិ​នៃ មាត្រា​៥ នៃ​ព្រះរាជក្រឹត្យ​នេះ អាច​ទទួល​ការលើកលែង ទោស ក្នុងករណី​ទណ្ឌិត បាន​ទទួលរង​ទោស​ដាក់ពន្ធនាគា​រៈ​
១-​ចំនួន​ពីរភាគបី​នៃ​ទោស​។
២-​ទណ្ឌិត​ដែល​ទទួលទោស​ដាក់ពន្ធនាគា​រ អស់​មួយជីវិត អាច​ទទួល​ការលើកលែងទោស ប្រសិនបើ​ទណ្ឌិត​នោះ បាន​អនុវត្ត​ទោស​យ៉ាងតិច ៣០ (​សាមសិប​) ឆ្នាំ ឬ ២០ (​ម្ភៃ​) ឆ្នាំ ក្នុងករណី​ដែលមាន​ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស​។​

​ជំពូក​ទី​៤ : បែបបទ និង​នីតិវិធី​នៃ​ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស និង​ការលើកលែងទោស មាត្រា​១១. ប្រធាន​ពន្ធនាគារ​ត្រូវ​រៀបចំ បញ្ជី​ឈ្មោះ​ទណ្ឌិត ដែលមាន​លក្ខណៈសម្បត្តិ អាច​ស្នើសុំ បន្ធូរបន្ថយ និង​លើកលែងទោស រួម​នឹង​សំណុំ​ឯកសារ​ពាក់ព័ន្ធ បញ្ជូនមក​គណៈកម្មកា​រ រាជធានី ខេត្ត និង កម្មករ​ក្រសួងមហាផ្ទៃ​។ គណៈកម្មការ​រាជធានី ខេត្ត និង​គណៈកម្មការ ក្រសួងមហាផ្ទៃ ត្រូវ​ពិនិត្យ និង​វាយតម្លៃ អំពី​ប្រវត្តិ​របស់​ទណ្ឌិត​ម្នាក់ៗ​ដែល​បំពេញ​គ្រប់ លក្ខខណ្ឌ អាច​ស្នើសុំ​បន្ធូរ​បន្ថយទោស និង​លើកលែងទោស និង​ត្រូវ​រៀបចំ​បញ្ជី​ឈ្មោះ ទណ្ឌិត ស្នើសុំ​បន្ធូរ​បន្ថយទោស និង​លើកលែងទោស រួម​និង​សំណុំ​ឯកសារ​ពាក់ព័ន្ធ​បញ្ជូន ទៅ​គណៈកម្មការ​ថ្នាក់ជាតិ ពិនិត្យ និង​វាយតម្លៃ​បញ្ជី​ឈ្មោះ​ទណ្ឌិត ស្នើសុំ​បន្ធូរ​បន្ថយទោស និង​លើកលែងទោស យ៉ាង​យឺត​បំផុត ៣០ (​សាមសិប​) ថ្ងៃ មុន​ថ្ងៃ​កំណត់ ដូច​មានចែង ក្នុង​មាត្រា ៣ នៃ ព្រះរាជក្រឹត្យ​នេះ​។ គំរូ​បញ្ជី​ឈ្មោះ​ទណ្ឌិត ស្នើសុំ​បន្ធូរ​បន្ថយទោស និង​លើកលែងទោស រួម​និង​សំណុំ​ឯកសារ​ពាក់ព័ន្ធ ដូច​មានកំណត់​ក្នុង​កថាខណ្ឌ​ទី​១ ខាងលើ ត្រូវ​កំណត់ដោយ​គណៈកម្មការ​ថ្នាក់ជាតិ​។​

​មាត្រា​១២. ទណ្ឌិត​ដែល​យល់ឃើញថា ខ្លួន​បាន​បំពេញ​លក្ខខណ្ឌ ក្នុងការ​ស្នើសុំ​បន្ធូរ បន្ថយទោស ឬ​លើកលែងទោស ប៉ុន្តែ​មិនត្រូវ​បាន​ប្រធាន​ពន្ធនាគារ ធ្វើការ​ស្នើសុំ​ឲ្យ​ខ្លួន សាមីខ្លួន ឬ​អ្នកតំណាង​ស្របច្បាប់ មាន​សិទ្ធិ ប្តឹងតវ៉ា​ទៅ​គណៈកម្មការ​ថ្នាក់ជាតិ ដោយមាន ការគាំទ្រ ពី​ក្រុមការងារ​ប្រឡងប្រណាំង នៃ​ពន្ធនាគារ​។ ពាក្យបណ្តឹង​តវ៉ា​នេះ ត្រូវដាក់​នៅ គណៈកម្មការ​ថ្នាក់ជាតិ ដោយផ្ទាល់ ឬ​តាមរយៈ​ប្រធាន​ពន្ធនាគារ​។ បន្ទាប់ពី​បានទទួល ពាក្យបណ្តឹង​តវ៉ា​នេះ ប្រធាន​ពន្ធនាគារ ត្រូវបញ្ជូន​ពាក្យ​ប្តឹង​នេះ មក​គណៈកម្មការ​ថ្នាក់ជាតិ ដោយ​ភ្ជាប់​មកជា​មួយ នូវ​របាយការណ៍ ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ការអនុវត្ត​ទោស របស់​ទណ្ឌិត​នោះ​។​

​មាត្រា​១៣. គណៈកម្មការ​ថ្នាក់ជាតិ ត្រូវ​ប្រជុំ​ពិនិត្យ និង​វាយតម្លៃ​លើ​បញ្ជី​ឈ្មោះ​ទណ្ឌិត ដែល​ត្រូវ​ស្នើសុំ បន្ធូរ​បន្ថយទោស និង​លើកលែងទោស និង​រៀបចំ​បែបបទ ជូន​ប្រមុខ​រាជ រដ្ឋាភិបាល ពិនិត្យ និង​សម្រេច ដើម្បី​ដាក់សំណើ​ថ្វាយ ព្រះមហាក្សត្រ សុំ​បន្ធូរ​បន្ថយទោស និង​លើកលែងទោស​ឱ្យ​ទណ្ឌិត យ៉ាង​យឺត បំផុត ១០ (​ដប់​) ថ្ងៃ មុន​ថ្ងៃ​កំណត់​ដូច​មានចែង ក្នុង​មាត្រា​៣ នៃ​ព្រះរាជក្រឹត្យ​នេះ​។​

​ជំពូក​ទី​៥ : ការអនុវត្ត​ព្រះរាជក្រឹត្យ​បន្ធូរ​បន្ថយទោស និង​លើកលែងទោស មាត្រា​១៤. រដ្ឋមន្ត្រី​ទទួលបន្ទុក​ទីស្តីការគណៈរដ្ឋមន្ត្រី ត្រូវ​រៀបចំ​សំណៅ ចែក​ផ្សាយ ជូន​ក្រសួងយុត្តិធម៌ ដើម្បី​ចាត់ចែង​អនុវត្ត ក្រោយពី​បានទទួល​ព្រះរាជក្រឹត្យ បន្ធូរ​បន្ថយទោស និង​លើក លែង​ទោស ។​

​មាត្រា​១៥. រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួងយុត្តិធម៌ ត្រូវ​ចាត់​បញ្ជូន​ព្រះរាជក្រឹត្យ បន្ធូរ​បន្ថយទោស និង​លើក លែង​ទោស ទៅ​ព្រះរាជអាជ្ញា នៃ​អយ្យការ អម​សាលាដំបូង​រាជធានី ខេត្ត​ដែលមាន សមត្ថកិច្ច ដើម្បី​អនុវត្ត​។​

​មាត្រា​១៦. ចំពោះ​ទណ្ឌិត​ដែល​ត្រូវបាន​លើកលែងទោស ដោយ​ព្រះរាជក្រឹត្យ​នឹងត្រូវ​ដោះ លែង ឱ្យមាន​សេរីភាព​វិញ​ភ្លាម ដោយ​ប្រធាន​ពន្ធនាគារ បន្ទាប់ពី​ទទួលបាន​ដីកា​បង្គាប់ ឱ្យ​ដោះលែង​ទណ្ឌិត​របស់ ព្រះរាជអាជ្ញា នៃ​អយ្យការ អម​សាលាដំបូង​រាជធានី ខេត្ត ដែលមាន​សមត្ថកិច្ច​។ ទណ្ឌិត​ដែល​ត្រូវបាន បន្ធូរ​បន្ថយទោស ដោយ​យ​ព្រះរាជក្រឹត្យ លើកលែង​ឲ្យ​ទណ្ឌិត​នោះ រួច​ផុតពី​ការអនុវត្ត​ទោស សម្រាប់​រយៈពេល ដែល​ត្រូវបាន បន្ធូរបន្ថយ​។ ព្រះរាជអាជ្ញា នៃ​អយ្យការ អម​សាលាដំបូង​រាជធានី ខេត្ត ដែលមាន​សមត្ថកិច្ច និង​ប្រធាន​ពន្ធនាគារ ត្រូវធ្វើ​ប្រកាស​ផ្សព្វផ្សាយ ព្រះរាជក្រឹត្យ​បន្ធូរបន្ថយ​ដល់​ទណ្ឌិត​ដែល ត្រូវបាន​បន្ធូរបន្ថយ​ទោស​។​

​មាត្រា ១៧ . ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស និង​ការលើកលែងទោស មិនមែនជា​ឧបសគ្គ​ដល់ សិទ្ធិ​របស់​ជនរងគ្រោះ ក្នុងការ​ទទួល​សំណង ជួសជុល​ការខូចខាត​ទេ​លើកលែង​តែមាន បញ្ញត្តិ ផ្ទុយ​នឹង​ព្រះរាជក្រឹត្យ ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ការបន្ធូរបន្ថយ​ទោស និង​លើកលែង ទោស​នោះ​។​

​ជំពូក​ទី​៦ : អវសាន​បញ្ញត្តិ​
​មាត្រា ១៨. ក្រឹត្យ​លេខ ២៨​ក្រ ចុះ​ថ្ងៃទី​២០ ខែមិថុនា ឆ្នាំ​១៩៨៨ និង​បទបញ្ញត្តិ​ទាំងឡាយណា ដែល​ផ្ទុយ​នឹង​ព្រះរាជក្រឹត្យ​នេះ ត្រូវ​ទុកជា​និរាករណ៍​។​

​មាត្រា ១៩. សម្តេច​អគ្គមហាសេនាបតី​តេ​ជោ ហ៊ុន សែន នាយករដ្ឋមន្ត្រី នៃ​ព្រះរាជា​ណា ចក្រ​កម្ពុជា ត្រូវ​ទទួលបន្ទុក​អនុវត្ត ព្រះរាជក្រឹត្យ​នេះ​ចាប់ពី​ថ្ងៃ​ឡាយ​ព្រះ​ហត្ថលេខា​តទៅ​៕/V-PC

ទីតាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

- Advertisment -

Most Popular