កកូរ​ កកេរ​ កកែកករ​ កកែកកកោក​ កកែងកកោង​

ដោយៈ​ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម​សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

កកូរ​
(​ក៏​កូរ​)

កិរិយាសព្ទ​

កូរ​ញយៗ​
​កកូរ​ត្រុំ ឬ សម្ល ។​

នាមសព្ទ​

ឈ្មោះ​សម្ល​ខ្មែរ​មួយ​ប្រភេទ​
​សម្លកកូរ ។​

កកេរ​
(​ក៏​កេរ​)

កិរិយាសព្ទ


​ខាំ​រឿយ ៗ ដើម្បី​ឲ្យ​ដាច់​
​កកេរ​ពោត​, កណ្តុរ​កកេរ​ទូ ។​

​កកែកករ​
(​ក៏​កែ​ក៏​ករ​)

កិរិយាវិសេសន៍​

​សំដី​និយាយ​មិន​ច្បាស់លាស់ យ៉ាងដូច​ក្មេង​តូច​ដែល​ទើប​ចេះ​ស្ដី​
​កូនប្រុស​ខ្ញុំ​បាន​ចេះ​ស្ដី​កកែកករ​ហើយ ។​

នាមសព្ទ​

​សំដី​និយាយ​មិន​ច្បាស់លាស់ យ៉ាងដូច​ក្មេង​តូច​ដែល​ទើប​ចេះ​ស្ដី​
​កូនប្រុស​ខ្ញុំ​បាន​ចេះ​ស្ដី​កកែកករ​ហើយ ។​

កកែកកកោក​
(​ក៏​កែក​ក៏​កោ​ក​)

កិរិយាវិសេសន៍​
​សំដី​និយាយ​គ្នា ឮសូរ​កោ​ក ៗ ច្រើនដង ។​

នាមសព្ទ​

​សំដី​និយាយ​គ្នា ឮសូរ​កោ​ក ៗ ច្រើនដង ។​

កកែងកកោង​
(​ក៏​កែង​ក៏​កោង​)

គុណសព្ទ​

​កិរិយា​ពុំគប្បី​, កោង​, ព្រហើន​, ឥតមាន​លំអុតលំឱន ។​

នាមសព្ទ​

​កិរិយា​ពុំគប្បី​, កោង​, ព្រហើន​, ឥតមាន​លំអុតលំឱន ។​

ទីតាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

- Advertisment -

Most Popular