ចារ , ចារចែង , ចារិក , ចារឹក , ចារុ៍​

​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

ចារ​

​កិរិយាសព្ទ​

ធ្វើ​របង​ទាប​ដោយ​ដោត​ចម្រឹង​ឲ្យ​ជា​ចារឹក​
​ចារ​ចំណារ ។​
​សរសេរ​ដោយ​ដែកចារ​ ​ចារសាស្ដ្រា ។​

នាមសព្ទ​

ឈ្មោះ​ឈើ​មាន​ផ្កា​សម្បុរ​ក្រហម ក្លិនឆ្អាប​
​ដើម​ចារ​, ផ្កាចារ ។​

​ចារចែង​

​កិរិយាសព្ទ​

​និយាយ​ថ្លែងសេចក្ដី​, ថ្លែងការណ៍​ក្បោះក្បាយ ដោយ​ពង្រីក​សេចក្ដី ឲ្យ​ទូលំទូលាយ​ងាយ​ស្ដាប់​ងាយ​យល់​
​ខ្ញុំ​សូម​ចារចែង​ថ្លែង​ពី​ធម៌ ដ៏​បវរ​លើសលែង​ក្នុង​លោកា ដែល​ព្រះ​សម្ពុទ្ធ​ទ្រង់​ទេសនា ឲ្យ​ជន​នានា​ប្រព្រឹត្ត​តាម . . . ។​

ចារិក​

នាមសព្ទ​

(​សំ​. បា​.) ទី​ដែល​ជាទី​ត្រាច់​ទៅ​ឬ​ជាទី​ត្រា​ច់មក​
​ទៅកាន់​ចារិក​នៃ​ខែត្រ ។​
​ពុទ្ធ​ចារិក (​ពុត​-​ធៈ​–) ទី​ដែល​ព្រះពុទ្ធ​ទ្រង់​ស្ដេច​ទៅ​ឬ​ស្ដេច​មក ។​ល​។​

ចារឹក​

​កិរិយាសព្ទ​

​ចារ​, សរសេរ កត់​
​ខ្មែរ​ក្នុង​បុរាណសម័យ បាន​ចារឹក​ប្រវត្តិ​នៃ​សិលាប្រាសាទ​ថ្ម​នានា​ច្រើន​តំបន់ ។​

នាមសព្ទ​

​អ្វីៗ មាន​ផ្ទាំង​ថ្ម​ជាដើម ដែលមាន​អក្សរ​ជា​សម្គាល់​
​គោល​ចារឹក​ព្រំដែន​; សិលាចារឹក​; មាន​ចារឹក​ជា​គ្រឿង​សំគាល់ ។ ល ។​

​ចារុ៍​
(​ចា​)

នាមសព្ទ​

(​បា​. ចារុ​; សំ​. ចារុ ឬ ចា​រូ ន​. “​មាស​”; គុ​. “​ល្អ​, ថ្លៃថ្លា​”) បំពង់ ឬ ឡត​តូចៗ ធ្វើ​ដោយ​មាស​ឬ​ប្រាក់ ដោត​នឹង​ខ្សែ​អំបោះ​ឬ​ខ្សែ​សូត្រ​ឲ្យ​ធំ​ល្មម​ស៊ក​ចារុ៍​នោះបាន ខ្សែ​នោះ​ច្រើន​តែមាន​ពណ៌​ក្រហម សម្រាប់​ពួក​ស្ដ្រី​ក្នុង​កម្ពុជរដ្ឋ ពី កាល​បុរាណសម័យ​ពាក់​ជា​គ្រឿងសម្អាង​កាយ (​ត្រូវ​គ្នា​នឹង​ខ្សែ​ខ្លួន​ក្នុងសម័យ​សព្វថ្ងៃនេះ​)
​ចារុ៍មាស​, ចារុ៍ប្រាក់​, ពាក់​ចារុ៍ ។​

ទីតាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

- Advertisment -

Most Popular