ពង្សាវតារ , ជីវប្បវត្តិ , ជើងកញ្ជុំ , និពន្ធ , បវត្តិ​

ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​ពង្សាវតារ​

(​ពង់​-​សា​វ៉ៈ​ដា​)

នាមសព្ទ​

( បា​. វំ​ស​; សំ​. វំ​ឝ + អវតារ “​ដំណើរ​ឆ្លង​ចុះ​, ការ​ឃ្លា​តនៃ​វង្ស​ត្រកូល ” ) រឿងរ៉ាវ​តាម​លំដាប់​នៃ​វង្ស​ត្រកូល​, ប្រវត្តិ​ដែល​ឆ្លង​ពី​សង្កាត់​មួ​យមក​សង្កាត់​មួយ​, ដំណើរ​សេចក្ដី​សម្ដែង​អំពី​តំណ​នៃ​វង្ស​ត្រកូល​
​ពង្សាវតារកម្ពុជរដ្ឋ​; ពង្សាវតារលោក ។​ ( ព​.​សា​. ) លុប ពង់ ចេញ​នៅត្រឹមតែ សាវតារ និយាយ​ក្លាយ​មកទៀត​ជា សៅវតារ ។​

​ជីវប្បវត្តិ​

(​ជីវ៉ា​ប់ ប៉ៈ​-​វាត់​)

​នាមសព្ទ​

( បា​. សំ​. ) សេចក្ដី​តំណាល ​អំពី​ជីវភាព​របស់​បុគ្គល​, ពង្សាវតា​របស់​មនុស្ស​ម្នាក់ៗ តាំងពី​កើតមក ​ដរាប​ដល់​ក្ស័យជីវិត​
​គប្បី​ស្រាវជ្រាវ សិក្សា នូវ​ជីវប្បវត្តិ​របស់​រដ្ឋបុរស​ទាំងឡាយ ។​

​ជើងកញ្ជុំ​

​នាមសព្ទ​

ឈ្មោះ​ភូមិ​១​ក្នុងស្រុក​ទ្រាំង​; ក្នុង​ពង្សាវតារ ហៅថា ព្រះបាទ​ជាន់ជុំ ។​

​និពន្ធ​

(​និ​ពន់​)

​កិរិយាសព្ទ​

(​បា​.) តែង​ឡើង​, ចងក្រង​, រៀបរៀង​
​និពន្ធពង្សាវតារ​, និពន្ធ​រឿង​ប្រលោមលោក​; ដែល​ចង​ហើយ​; ដែល​តែង​ហើយ​, ដែល​សម្រេច​ឲ្យ​មាន​កម្រិត​ហើយ​,…: រឿង​និពន្ធ ។​

គុណសព្ទ​

(​បា​.) តែង​ឡើង​, ចងក្រង​, រៀបរៀង​
​និពន្ធពង្សាវតារ​, និពន្ធ​រឿង​ប្រលោមលោក​; ដែល​ចង​ហើយ​; ដែល​តែង​ហើយ​, ដែល​សម្រេច​ឲ្យ​មាន​កម្រិត​ហើយ​,…: រឿង​និពន្ធ ។​

​នាមសព្ទ​

​ចំណង (​សេចក្ដី​), សេចក្តី​តែង​, ពំនោល ។ ល ។ ( រ​. ស​. )
​ព្រះ​និពន្ធ​, ព្រះរាជ​និពន្ធ គឺ​សេចក្ដី​ដែល​ស្ដេច​ទ្រង់​តែង​, ទ្រង់​រៀបរៀង ( ម​. ព​. រាជនិពន្ធ ផង ) ។​

​បវត្តិ​

(​ប៉ៈ​វ័ត​)

​នាមសព្ទ​

( បា​. បវត្តិ​; សំ​.​ប្រ​វ្ឫ​ត្តិ ) ដំណឹង​; ការប្រព្រឹត្តទៅ ឬ​ការប្រព្រឹត្ត​រៀងមក​; ពង្សាវតារ​, របាក្សត្រ ។ បវត្តិការណ៍ ឬ បវត្តិហេតុ ( ប៉ៈ​វ៉ា​ត់​-​តិ​– ) ហេតុ​, ដំណើរ​នៃ​បវត្តិ ។ បវត្តិកាល បច្ចុប្បន្នកាល ។ បវត្តិរូប ដំណឹង​; រឿងរ៉ាវ​; ពង្សាវតារ​របស់​រូប​បុគ្គល​នីមួយៗ ។ បវត្តិសាស្ត្រ ឬ ប្រវត្តិសាស្ត្រ គម្ពីរ​, ក្បួន​សម្ដែង​អំពី​ពង្សាវតារ​ឬ​អំពី​របាក្សត្រ​, អំពី​សន្ដតិវង្ស ។​

ទីតាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

- Advertisment -

Most Popular