កក្អឹក , កក្អៀក , កក្អៀច , កខិកកខក់ , កខិបកខុប​

ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​កក្អឹក​

(​ក៏​—)

​កិរិយាវិសេសន៍​

​ក្អឹ​ក ៗ ច្រើនដង​មិន​ដាច់​សូរ​
​សើច​កក្អឹក ( ម​. ព​. កខឹក​, ក្អឹ​ក ៗ ) ។​

​ឧទានសព្ទ​

​ក្អឹ​ក ៗ ច្រើនដង​មិន​ដាច់​សូរ​
​សើច​កក្អឹក ( ម​. ព​. កខឹក​, ក្អឹ​ក ៗ ) ។​

​កក្អៀក​

(​ក៏​—)

​កិរិយាវិសេសន៍​

​ក្អៀ​ក ៗ ច្រើនដង​មិន​ដាច់​សូរ​
​សើច​កក្អៀក ( ម​. ព​. ក្អៀ​ក ៗ ) ។​

ឧទានសព្ទ​

​ក្អៀ​ក ៗ ច្រើនដង​មិន​ដាច់​សូរ​
​សើច​កក្អៀក ( ម​. ព​. ក្អៀ​ក ៗ ) ។​

កក្អៀច​

(​ក៏​—)

​កិរិយាវិសេសន៍​

​ពាក្យ​សម្រាប់​ចំរើន​ពាក្យ​ចុះ​ឲ្យ​ប្លែក​ឲ្យ​ច្រើនឡើង ( ដង្កូវ )
​ដង្កូវ​ចុះ​កក្អៀច ។​

កខិកកខក់​

(​ក៏​ខិ​ក​ក៏​ខក់​)

​កិរិយាសព្ទ​
​ឈ្លក់​, រង្គោះ ។​

​ឧទានសព្ទ​

​សូរ​ឮ​ដោយ​ឈ្លក់ទឹក​, ដោយ​រង្គោះ ។​

​កខិបកខុប​

(​ក៏​ខិ​ប​ក៏​ខុប​)

​កិរិយាវិសេសន៍​

​ដែលមាន​ចិត្ត​អរ ព្រោះ​បាន​របស់​ជាទី​គាប់ចិត្ត​
​អរ​កខិបកខុប ។​

​គុណសព្ទ​

​ដែលមាន​ចិត្ត​អរ ព្រោះ​បាន​របស់​ជាទី​គាប់ចិត្ត​
​អរ​កខិបកខុប ។​

ទីតាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

- Advertisment -

Most Popular