ប្រយោល , កូនប្រយោល , តែងតោង , ថ្លឹង , ប៉ោល​

​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​ប្រយោល​

(​ប្រ​យ៉ោ​ល​)

​កិរិយាសព្ទ​

​ចង​ដុំ​អ្វីមួយ​នឹង​ខ្សែ​សំយុង​ស្ទង់​មើល​ឲ្យ​ដឹង​ជំហរ​វៀច​ត្រង់​ឬ​សាច់​ខ្ពស់​ទាប​, ផត​ខូង​ឬ​ស្មើ​
​មិនទាន់​ដឹង​ជា​វៀច​ឬ​ត្រង់​នៅឡើយ​ទេ ចាំ​ប្រយោល​មើល​សិន ។​

​នាមសព្ទ​

​ខ្សែ​ដែល​ចង​ដុំ​អ្វីមួយ​សម្រាប់​សំយុង​ស្ទង់​ជំហរ​
​យក​ប្រយោល​មក​ស្ទង់​មើល​សិន ( ហៅថា ខ្សែ​ប្រយោល ឬ កូនប្រយោល ក៏បាន ) ។​

​កិរិយាវិសេសន៍​

​ដែល​រយាល​, ដែល​ឆ្ងាយ​ពី​ដៃ​
​កុំ​ឈរ​ប្រយោល​ពេក ខិតចូល​ឲ្យ​កៀក​បន្ដិច​មក ។​

​គុណសព្ទ​

​ដែល​រយាល​, ដែល​ឆ្ងាយ​ពី​ដៃ​
​កុំ​ឈរ​ប្រយោល​ពេក ខិតចូល​ឲ្យ​កៀក​បន្ដិច​មក ។​

​កូនប្រយោល​

(—​យ៉ោ​ល​)

​នាមសព្ទ​

​ប្រដាប់​មួយ​យ៉ាង​មាន​សណ្ឋាន​ដូច​កូនតឹង ឬ កូនជញ្ជីង សម្រាប់​ចងខ្សែ​ស្ទង់​ពីលើ​មកក្រោម ដើម្បី​ឲ្យ​ដឹង​ជា​វៀច ឬ ត្រង់ ។​

​តែងតោង​

​កិរិយាវិសេសន៍​

​ដែល​យោល​ដោយ​អាការ​ប្រយោល​យារ​ចុះ​ខ្លាំង (​ម​. ព​. តែកតោក​) ។​

​ថ្លឹង​

​កិរិយាសព្ទ​

​លើក​ស្ទង់​ទម្ងន់​

​ថ្លឹងមាស​, ​ថ្លឹងទោស ។​

​នាមសព្ទ​

​ប្រដាប់​ធ្វើ​ដោយ​ឈើ មាន​រាង​ជា​ស្នូក​វែង មាន​ដង​ចង​ប្រយោល​ភ្ជាប់​មក​នឹង​ក្បាល​ស្នូក មាន​ជណ្ដើរ​សម្រាប់​ឡើង​ចុះ​ជាន់​ក្បាល​ស្នូក​ពន្លិច យក​ទឹក​យោង​ចាក់​បង្ហូរ​ដាក់​ស្រែ​, ​ច្រើន​ប្រើ​ធ្វើស្រែ​ប្រាំង​
​ដង​ថ្លឹង​, ​កំពីង​ថ្លឹង​, ​ជាន់​ថ្លឹង ។​

​ប៉ោល​

​នាមសព្ទ​

​កូនប្រយោល​

​ប៉ោលនាឡិកា​, ប៉ោល​ស្ទង់​ប្រយោល ។​

ទីតាំងផ្សាយពាណិជ្ជកម្ម

- Advertisment -

Most Popular