​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​រង្គាត់​

​កិរិយាវិសេសន៍​

​ដែល​ច្រវាត់​, ខ្វាត់ខ្វែង​, សុសសព្វ : ដើរ​រង្គាត់ ។ ត្រាច់រង្គាត់ ត្រាច់ទៅមក​សុសសព្វ : ត្រាច់រង្គាត់​ក្នុង​វដ្ដសង្សារ អន្ទោលកើតស្លាប់​-​ស្លាប់​កើត ក្នុង​វដ្ដសង្សារ​ឥត​ឈប់​ឥត​ស្រាក ។​

​រញូរញេញ​

​កិរិយាសព្ទ​

​កើត​ក្ដៅ​ក្ដួល​មិន​ស្រួល​ចិត្ត​; មួម៉ៅ​ព្រោះ​ទាស់ចិត្ត​; ក្ដៅ​មុខ​ក្ដៅ​មាត់​រកកល់គ្រុន​
​ចេះតែ​រញូរញេញ​ឥត​ស្រាក​, រញូរញេញ​រកកល់គ្រុន​; ខឹង​រញូរញេញ ( និយាយថា រញោរញេញ ក៏មាន​, តាម​ទម្លាប់​ប្រើ ) ។​

​កិរិយាវិសេសន៍​

​កើត​ក្ដៅ​ក្ដួល​មិន​ស្រួល​ចិត្ត​; មួម៉ៅ​ព្រោះ​ទាស់ចិត្ត​; ក្ដៅ​មុខ​ក្ដៅ​មាត់​រកកល់គ្រុន​
​ចេះតែ​រញូរញេញ​ឥត​ស្រាក​, រញូរញេញ​រកកល់គ្រុន​; ខឹង​រញូរញេញ ( និយាយថា រញោរញេញ ក៏មាន​, តាម​ទម្លាប់​ប្រើ ) ។​

​រញៀវ​

​កិរិយាវិសេសន៍​

​ដែល​រមាស់​ឬ​ស្កៀប​មិន​ស្រាក​
​រមាស់​រញៀវ ។​
​ដែល​មូល​ជុំគ្នា​ខ្ញៀវ​
​កូន​មាន់​រកស៊ី​រញៀវ ។​

​រញ៉ាំរញ៉ូវ​

​កិរិយាវិសេសន៍​

​ដែល​ទន្ទេញទន្ទូរ​រឿយៗ​ដោយ​សន្សំ​រករឿង​រក​ហេតុ​ពីនេះ​ពី​នោះ​មិនសូវ​ស្រាក​
​និយាយ​រញ៉ាំរញ៉ូវ​; សម្ដី​រញ៉ាំរញ៉ូវ​, មនុស្ស​រញ៉ាំរញ៉ូវ ។​
​ដែល​ក្រវេមក្រវាម​ស្អេកស្កះ​ពុំ​សូវ​ច្បាស់​
​សរសេរ​រញ៉ាំរញ៉ូវ​; អក្សរ​រញ៉ាំរញ៉ូវ ។​

​គុណសព្ទ​

​ដែល​ទន្ទេញទន្ទូរ​រឿយៗ​ដោយ​សន្សំ​រករឿង​រក​ហេតុ​ពីនេះ​ពី​នោះ​មិនសូវ​ស្រាក​
​និយាយ​រញ៉ាំរញ៉ូវ​; សម្ដី​រញ៉ាំរញ៉ូវ​, មនុស្ស​រញ៉ាំរញ៉ូវ ។​
​ដែល​ក្រវេមក្រវាម​ស្អេកស្កះ​ពុំ​សូវ​ច្បាស់​
​សរសេរ​រញ៉ាំរញ៉ូវ​; អក្សរ​រញ៉ាំរញ៉ូវ ។​

​រណ្ដំ​

​កិរិយាសព្ទ​

​ដំ​គ្នា​រឿយៗ​, ប៉ះ​ឬ​ទង្គិច​គ្នា​ដូច​គេ​ដំ​រឿយៗ​
​ចាន​រណ្ដំ​គ្នា ។​
​ព​. ប្រ​. រណ្ដំ​តែ​គ្នាឯង ប្រទូស្ត​តែ​គ្នាឯង ។ ព​. ទ​. បុ​. ចាន​មួយ​រាវ​រណ្ដំ​តែ​គ្នាឯង នៅក្នុង​លំនៅ ឬ​ក្នុងបន្ទុក​មួយ​ចេះតែ​ប្រទូស្ត​គ្នា​រឿយៗ​ឥត​ស្រាក ដូចជា​ចាន​ក្នុង​រាវ​មួយ​រណ្ដំ​គ្នា ។​