​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​រឡិករឡាក់​

​កិរិយាវិសេសន៍​

​ដែល​ហៀរ​ឬ​ស្រក់​សស្រិកសស្រាក់​កខ្វក់​គួរ​ខ្ពើម​
​ទឹកមាត់​ហៀរ​រឡិករឡាក់​; ឈាម​រឡិករឡាក់ ។​

​គុណសព្ទ​

​ដែល​ហៀរ​ឬ​ស្រក់​សស្រិកសស្រាក់​កខ្វក់​គួរ​ខ្ពើម​
​ទឹកមាត់​ហៀរ​រឡិករឡាក់​; ឈាម​រឡិករឡាក់ ។​

​រអឹករអាំ​

​កិរិយាវិសេសន៍​

​ដែល​អរ​ឬ​ភ័យ​រអឹក​មិន​ស្រាក​
​អរ​រអឹករអាំ​, ភ័យ​រអឹករអាំ ។​

​រអែរអូវ​

​កិរិយាវិសេសន៍​

​ដែល​រង៉ែរង៉ូវ​មិនសូវ​ស្រាក​, រអ៊ូរទាំ​ច្រំ​ដែល​
​ពោល​រអែរអូវ​; សម្ដី​រអែរអូវ ។​
​មនុស្ស​រអែរអូវ មនុស្ស​ដែល​រមែង​ពោល​រង៉ែរង៉ូវ​មិនសូវ​ស្រាក ។​

​គុណសព្ទ​

​ដែល​រង៉ែរង៉ូវ​មិនសូវ​ស្រាក​, រអ៊ូរទាំ​ច្រំ​ដែល​
​ពោល​រអែរអូវ​; សម្ដី​រអែរអូវ ។​
​មនុស្ស​រអែរអូវ មនុស្ស​ដែល​រមែង​ពោល​រង៉ែរង៉ូវ​មិនសូវ​ស្រាក ។​

​រោរព​

(—​រ​ប់​)

​នាមសព្ទ​

( បា​. រោ​រុ​វ​; សំ​. រៅ​រ​វ ) ឈ្មោះ​ឋាននរក​មួយ​មាន​សូរ​សម្រែក​កងរំពង ។​

​គុណសព្ទ​

( ព​. ប្រ​. ) ដែល​អនាថា​មានទុក្ខ​វេទនា​ខ្លាំង ស្រែកថ្ងូរ​ឮ​រំពង​ឥត​ស្រាក​ឬ​ដែល​គគ្រក់​កខ្វក់​សព្វ​អន្លើ​
​មនុស្ស​រោរព​, ផ្ទះ​រោរព ( ម​. ព​. មហារោរព ក្នុង​ពាក្យ មហា ផង ) ។​

​លេង​

​កិរិយាសព្ទ​

​ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​ជា​ល្បែង​, ប្រព្រឹត្ត​ក្នុង​ល្បែង​កម្សាន្ត​ចិត្ត​; ប្រព្រឹត្ត​ក្នុង​ល្បែងភ្នាល់​ឬ​ប្រណាំង​
​លេងសី​, លេង​អង្គញ់​, លេង​ចត្រង្គ​, លេងចំបាប់​; លេងបៀ ។​
​សម្រេច​កិច្ច​ឬ​ប្រព្រឹត្ត​បែបបទ​ដោយ​កម្សាន្ដ​សប្បាយ មិន​យកជាការ​មែន​
​និយាយ​លេង​; ដើរលេង​, ដេក​លេង​, អង្គុយលេង​; ស៊ី​លេង ។​
​លេងកល ប្រើ​កលឧបាយ​ជន្លជន្លេញ​, ចេញ​កលឧបាយ ។ លេងកាព្យ ញៀន​ជាប់ចិត្ត​ក្នុងការ​តែង​កាព្យ ។ លេងកំណាព្យ ធ្វើ​សំបុត្រស្នាម​ជា​កំណាព្យ​ឆ្លើយឆ្លង​ផ្ញើ​ទៅវិញទៅមក​រឿយៗ ។ លេងខ្លួន ស្អិតស្អាង​តែងខ្លួន ឬ​ធ្វើខ្លួន​មិនសូវ​ស្រាក​។ លេងភ្លេង វាយ​ដេញ​ដំ​ផ្លុំ​កូត​ភ្លេង​តន្ត្រី​ព្រមមូល​គ្នា ។ លេងសម្ដី ប្រើ​សម្ដី​ម៉េតប្រាយ​ឬ​លែបខាយ ។ លេងសំនួន ប្រើ​សំនួន ។ លេង ឫក ប្រើ​ឫកពា​ខ្ពស់​ហួស​បែប​ភាព ។ លេង​ឲ្យ​ពេញដៃ ទរ​ឲ្យ​ពេញដៃ​, ឲ្យ​អស់យ៉ាង ។ ល ។​