​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​សម្រុះសម្រួល​

(​សំ​រ៉ុះ​–)

​កិរិយាសព្ទ​

​និយាយ​សម្រួល​ឲ្យ​ស្រុះចិត្ត​គំនិត​ជាមួយ​; និយាយ​ដឹកនាំ​ឲ្យ​ស្រុះស្រួល​នឹង​គ្នា​; និយាយ​សម្រួល​ឲ្យ​សះជា​នឹង​គ្នា ។​

​សានុសិស្ស​

(–​សឹ​ស​)

​នាមសព្ទ​

( ពាក្យ​បំ​ប្រួញ​មកពី​សិស្សានុសិស្ស បា​. < សិស្ស + អនុ​សិស្ស ) សិស្ស​តូច​និង​សិស្ស​ធំ ឬ​សិស្ស​ផ្ទាល់​នឹង​ចៅ​សិស្ស​
​ពួក​សានុសិស្ស ( ម​. ប្រ​., ច្រ​. ប្រ​. សិស្សានុសិស្ស ជាង ) ។​

​សិន្ធុសង្គម​

(​សិន​-​ធុ​-​សង់​-​គៈមៈ ឬ –​សង់​គំ​)

​នាមសព្ទ​

( សំ​. បា​. ) ទន្លេ​ប្រសព្វ​មុខ​; មាត់ពាម ។​

​សម្បុរថ្ងៃ​

​នាមសព្ទ​

​សម្បុរស្បែក​ខាងក្រៅ​, ឆ​វិ ( និយាយ​ចំពោះ​បានតែ​មនុស្ស )
​មិន​រលាត់​សម្បុរថ្ងៃ ( ហៅ សម្បុរស្បែក ក៏បាន ) ។​

​សម្បុរស្បែក​

( ម​. ព​. សម្បុរថ្ងៃ ) ។​