​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​សំព្រុស​

​គុណសព្ទ​

​ស​ពេញ​ពាស​, ស​ព្រាតព្រោង​
​ស​សំព្រុស ។​

​ស្គុស​

គុណសព្ទ​

​ស​ច្បាស់​, ​សក្បុស​, ​ស​សុទ្ធ​
​សស្គុស ( ប្រើ​ជា ស្គុះ ក៏មាន ) ។ ស្គុសស្គាយ ( ម​. ព​. ស្គាយ ) ។​

​ស្ញុកស្ញូវ​

​គុណសព្ទ​

​ខ្ញីវខ្ញូវ​, ​ខ្ញុកខ្ញូវ​, ​ក្រ​ញុ​ក​ក្រញូវ​; ស្ញែស្ញុក​ខ្ញីវខ្ញូវ​
​ក្រដាស​បត់​ស្ញុកស្ញូវ ( ម​. ​ប្រ​., ច្រ​. ​ប្រ​. ​ខ្ញីវខ្ញូវ​, ​ខ្ញុកខ្ញូវ​, ​ក្រ​ញុ​ក​ក្រញូវ​, ក្រញី​ក្រ​ញុ​ក ជាង ) ។​

​ស្ដុកស្ដុរ​

(​ជើង ដ ទាំងពីរ​ព្យាង្គ​)

​នាមសព្ទ​

​ឈ្មោះ​ឈើ​ធំ​មួយ​ប្រភេទ សំបក​ក្រាស់​, ​ផ្លែ​តូចៗ​មូលៗ​ជា​ចង្កោមៗ អ្នកស្រុក​ខ្លះ​ប្រើ​ស្ងោរ​បរិភោគ ( ហៅ​ក្លាយជា ស្ដុក​ស្ដោរ ក៏មាន ) ។​

​ស្រុស​

​កិរិយាសព្ទ​

​ដាក់​របស់​ស្រស់​ឆៅ​ក្នុង​ទឹក​កំពុងពុះ​ឬ​ក្នុង​ទឹក​ក្ដៅ តែមួយ​រំពេច​មិន​ឲ្យ​យូរ​ហួសប្រមាណ​
​ស្រុសអន្លក់​ស្ដៅ​, ​ស្រុសមាន់ ។​

​ក្បុស​

​គុណសព្ទ​

​ពាក្យ​សម្រាប់​ចម្រើន​ពាក្យ​ស ឲ្យ​វិសេស​ឡើង​
​សក្បុស គឺ​ស​សុទ្ធ​, ស​ណាស់​, សត្រសុស ។​