ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​បោរាណានុបោរាណ​

(​ប៉ោ​រ៉ា​ណា​នុ​ប៉ោ​រ៉ា​ន​)

​នាមសព្ទ​

( បា​. ) បុរាណ​មុនៗ​និង​បុរាណ​ជា​លំដាប់​បន្ទាប់​តៗ​មក​
​ទំនៀម​នេះ​ជា​បោរាណានុបោរាណ មាន​ខុស​មាន​ត្រូវ​ផ្សេងៗ​គ្នា ។​

​ប្រជាប់​

​កិរិយាសព្ទ​

​ជាប់​មិន​ឃ្លាត​ពីគ្នា គឺ​ទៅណា​ទៅ​ជាមួយគ្នា​មិន​ឲ្យ​ឃ្លាត ។​

​កិរិយាវិសេសន៍​

​ជាប់​មិន​ឃ្លាត​ពីគ្នា គឺ​ទៅណា​ទៅ​ជាមួយគ្នា​មិន​ឲ្យ​ឃ្លាត ។​

​ប្រជាប្រិយ​

(—​ប្រី​)

​គុណសព្ទ​

( សំ​. ) ដែលជា​ទីស្រឡាញ់​របស់​ប្រជា​, ដែល​គួរ​ឲ្យ​ប្រជារាស្ត្រ​ស្រឡាញ់​ពេញចិត្ត​, ដែល​សម្រាប់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ទួទៅ​
​របាំ​ប្រជាប្រិយ​, ល្បែង​ប្រជាប្រិយ ។​

ប្រញាប់​

(—​ញ៉ាប់​)

កិរិយាសព្ទ​

​បង្ខំ​ឲ្យ​ញាប់​, ធ្វើ​ឲ្យ​ញាប់​, ឲ្យ​ឆាប់​; ដែល​ញាប់​, ឆាប់​
​ប្រញាប់​ឲ្យ​ទាន់​ការ​, កុំ​ប្រញាប់​ពេក​; ដើរ​ប្រញាប់​បន្តិច​ឡើង​; ការប្រញាប់ ។​

​គុណសព្ទ​

​បង្ខំ​ឲ្យ​ញាប់​, ធ្វើ​ឲ្យ​ញាប់​, ឲ្យ​ឆាប់​; ដែល​ញាប់​, ឆាប់​
​ប្រញាប់​ឲ្យ​ទាន់​ការ​, កុំ​ប្រញាប់​ពេក​; ដើរ​ប្រញាប់​បន្តិច​ឡើង​; ការប្រញាប់ ។​

​កិរិយាវិសេសន៍​

​បង្ខំ​ឲ្យ​ញាប់​, ធ្វើ​ឲ្យ​ញាប់​, ឲ្យ​ឆាប់​; ដែល​ញាប់​, ឆាប់​
​ប្រញាប់​ឲ្យ​ទាន់​ការ​, កុំ​ប្រញាប់​ពេក​; ដើរ​ប្រញាប់​បន្តិច​ឡើង​; ការប្រញាប់ ។​

​ប្រដាក់ប្រដឺត​

​កិរិយាវិសេសន៍​

( ស​. ប្រះ​ដ័ក​ប្រះ​​ដិត អ​. ថ​. ប្រៈដាក់ប្រៈដឺត ) ប៉ផ្ដាក់ប៉ផ្ដឺត​, ត្រដាបត្រដួស ។​

​គុណសព្ទ​

( ស​. ប្រះ​ដ័ក​ប្រះ​​ដិត អ​. ថ​. ប្រៈដាក់ប្រៈដឺត ) ប៉ផ្ដាក់ប៉ផ្ដឺត​, ត្រដាបត្រដួស ។​