​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​ប្រកាសនីយបត្រ​

(—​សៈ​នី​យៈ​ប័ត​)

​នាមសព្ទ​

( សំ​. ប្រកា​ឝ​នី​យ + ប​ត្រ​; បា​. ប​កាស​នី​យ “​ដែល​គួរ​សម្ដែង​” + ប​ត្ត ” ស្លឹក​, ក្រដាស​” ) សំបុត្រ​សម្ដែង​គុណសម្បត្តិ​របស់​បុគ្គល​អ្ន​កមាន​ចំណេះវិជ្ជា​អ្វីមួយ​គ្រប់គ្រាន់ គួរ​ដល់​កិច្ចការ​ហើយ ( សញ្ញាបត្រ ) ។​

​ប្រដាក់ប្រទុក្ខ​

​គុណសព្ទ​

​ដែលមាន​ទុក្ខ​មាន​ព្រួយ​ដូច​គេ​លើកដាក់ៗ​រឿយៗ ឥត​ស្រាក ។​

​ប្រដាប់​

​កិរិយាសព្ទ​

​តាក់តែង​, ស្អិតស្អាង​, រៀបចំ ។​

​នាមសព្ទ​

​គ្រឿង​សម្រាប់​ប្រើប្រាស់ (​គ្រប់យ៉ាង​)
​មាន​គ្រប់​ប្រដាប់​អស់ហើយ ឥត​ខ្វះ​អ្វី​ទេ ។​

​រងាប់​

​កិរិយាវិសេសន៍​

​ស្កាល​, អន់​, ថយចុះ​, ស្ងប់​
​ភ្លើង​រងាប់​, កម​រងាប់​, ពិស​រងាប់ ។​

​រង៉ាប់រងួ​

​កិរិយាវិសេសន៍​

​ដែល​មួម៉ៅ ត្អួរ​ចុះ​ត្អួរ​ឡើង​
​ខឹង​រង៉ាប់រងួ ។​