​​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម​សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​កន្ថោរ​

​នាមសព្ទ​

​ប្រដាប់​សម្រាប់​ស្តោះ​ទឹកមាត់ ។​

​កន្ទប​

​នាមសព្ទ​

​សំពត់​ចាស់​មាន​បំណះ​ច្រើន​អន្លើ ឬ សំពត់​សម្រាប់​វ័ណ្ឌ​, ប៉ឹង​, ក្តោប​
​ស្លៀក​វ័ណ្ឌកន្ទប​, ព្នង​វ័ណ្ឌកន្ទប ។​

​កន្ទី​

​នាមសព្ទ​

​ឈ្មោះ​ឈើ​តូច​មួយ​ប្រភេទ សម្រាប់​ប្រើ​ធ្វើជា​ថ្នាំ​ក្ដៅ ។​

​កន្ទួត​

​នាមសព្ទ​

​ឈ្មោះ​ឈើ​មាន​ផ្លែ​មាន​រសជូរ ប្រើ​បរិភោគបាន​។ កន្ទួត​មាន​ពីរ​ប្រភេទ​គឺ កន្ទួតស្រុក​, កន្ទួតព្រៃ ។​

​នាមសព្ទ​

​គ្រឿង​ប្រដាប់​មួយ​យ៉ាង ធ្វើ​ដោយ​លោហជាតិ​មាន​ស្ពាន់​ជាដើម ឬ ដោយ​ភ្លុក ឬ ឆ្អឹង មាន​សណ្ឋាន​ស្រដៀង​នឹង​ផ្លែ​កន្ទួតព្រៃ មាន​ប្រហោង​ដោត​ខ្សែ ច្រើន​ប្រើ​សម្រាប់​ដាក់​ភ្ជាប់​កន្លុះ​និង​ប្រឡៅគោ ។​

កន្ទោក​

នាមសព្ទ​

​ឈ្មោះ​ប្រដាប់​សម្រាប់​ក្រឡឹង ធ្វើ​ដោយ​ឈើ​មាន​ជើង មាន​ត្រឡាច មាន​ខ្សែ​ពាន​សម្រាប់​ទាញ ។​