ដោយៈ ដេប៉ូ / ភ្នំពេញៈ នៅ​ថ្ងៃទី​១៤ ខែកុម្ភៈ នេះ គឺជា​ថ្ងៃ​ទិវា​បុណ្យ នៃ​សេចក្តី ស្រឡាញ់ ឬ​ហៅថា ថ្ងៃ បុណ្យ​ទិវា “Valentine’s Day” ។ ពិតណាស់ ថ្ងៃបុណ្យ​នេះ គឺជា​ថ្ងៃ ដែល​បញ្ជាក់ អំពី​សេចក្ដីស្រឡាញ់ ជាទូទៅ ដោយ​មិនចាំបាច់ សម្រាប់ តែ​គូស្នេហ៍​នោះ ឡើយ​។ តាមពិត​សេចក្ដីស្រឡាញ់​នេះ គឺមាន​លក្ខណៈ​ទូលំ ទូលាយ​ខ្លាំងណាស់​។​

​នៅក្នុង​ថ្ងៃបុណ្យ​នេះ គេ​និយម​ជូន​ផ្កា​កុលាប សូកូឡា ឬ​កាត​ជូនពរ​ឲ្យ​គ្នា ទៅវិញទៅមក​។ និមិត្តសញ្ញា​នៃ​ថ្ងៃបុណ្យ នៃ​សេចក្ដីស្រឡាញ់ គឺ​រូប​បេះដូង ផ្កា​កុលាប និង​រូប​កូន​ទេវតា ស្នេហា ដែលមាន​កាន់​ព្រួញ និង​បេះដូង​ជាដើម​។​

​គេ​ឃើញថា នាពេល​បច្ចុប្បន្ន មាន​មនុស្ស​ជាច្រើន ស្ទើរតែ​ទូទាំង​ពិភពលោក ចាត់ទុក ជា​ថ្ងៃ​ពិសេស ជាង​ថ្ងៃ​ណា​ទាំងអស់ ក្នុងការ​បង្ហាញ​ពី​ក្តី​ស្រឡាញ់ របស់​ពួកគេ ទៅកាន់ មនុស្ស​ជាទី​ស្រឡាញ់ ឪពុក ម្តាយ បងប្អូន និង មិត្ត​ភិ​ក្តិ ជាដើម​។​

​មុននេះ នៅ​កម្ពុជា មាន​ក្រុមមនុស្ស​មួយចំនួន បាន​យល់ច្រឡំ​ថា ជា​ថ្ងៃបុណ្យ សង្សារ ដែល​ធ្វើឡើង​សម្រាប់តែ​ក្នុងចំណោម​យុវជន​។ ទោះបីយ៉ាងណា នាពេលនេះ មនុស្ស​ជាច្រើន បាន​យល់​ពី​អត្ថន័យ​ពិត​របស់​វា ហើយ​ប្រើ​ថ្ងៃនេះ ជា​ថ្ងៃ​ចែករំលែក នៃ​សេចក្តីស្រឡាញ់ ដល់​គ្នា​វិញ មិន​ថា​ចាស់​ក្មេង ឬ​វ័យ​ណា​នោះឡើយ​។​

​ផ្តើមចេញពី​ការយល់​ខុស​អត្ថន័យ និង​សំដៅ​ការទប់ស្កាត់ នៃ​ការប្រព្រឹត្តិ​ភ្លើង​ភ្លើន របស់​យុវវ័យ​មួយចំនួន នាពេល​កន្លងមក ក្រសួង​ពាក់ព័ន្ធ ក្នុងនេះ រួមមាន ក្រសួង​អប់រំ ក្រសួង​វប្បធម៌ និង វិចិត្រសិល្បៈ និង ក្រសួង​កិច្ចការនារី ជាដើម បាន​ចេញមក​អំពាវនាវ ជាពិសេស​យុវវ័យ កុំ​ប្រើប្រាស់​ទិវា​នេះ ជា​លេស ប្រព្រឹត្ត​អំពើ​អវិជ្ជមាន ដែល​ប្រាសចាក គន្លង​ប្រពៃណី និង​ធ្វើឱ្យ​បាត់បង់ កិត្តិយស​របស់ខ្លួន និង​ក្រុមគ្រួសារ​។​

​តើ​ទិវា​បុណ្យ នៃ​សេចក្តីស្រឡាញ់​នៅ​ថ្ងៃទី ១៤ កុម្ភៈ មាន​ប្រវត្តិ​បែបណា ?

​ប្រភពដើម នៃ​ទិវា​នៃ​ក្ដី​ស្រលាញ់ ឬ​ហៅថា Valentine’s Day ត្រូវគេ​ជឿថា គឺ​ប្រារព្ធ ឡើង​នៅ​ពាក់កណ្ដាល​ខែកុម្ភៈ ដើម្បី​រំឭក​ពី​ខួប នៃ​មរណភាព​របស់ លោក Valentine​។​

​រឿងរ៉ាវ​នោះ បាន​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​សម័យកាល ចក្រភព​រ៉ូម ពេល​ព្រះវិហារ​កាតូលិក បានទទួល​ស្គាល់ សម្ដេច​សង្ឃ​បីនាក់​ផ្សេងគ្នា ឲ្យ​ឈ្មោះថា លោក Valentine ឬ Valentinus ដែលជា​អ្នក​បូជាជីវិត ឲ្យ​សាសនា​។ លោក Valentine គឺជា​អ្នក បម្រើ​សាសនា ក្នុង​សតវត្ស​ទី​៣ ដែល​បាន​ជួយ​ការពារ នៃ​សេចក្ដីស្រលាញ់ ដល់​គូស្នេហ៍ ជនជាតិ រ៉ូ​ម៉ាំង​។​

​ក្នុង​យុគសម័យ​នោះ អធិរាជ ចក្រភព​រ៉ូម Claudius II បាន​យល់ថា បុរសៗ​ដែល នៅ លីវ​ជាច្រើន គឺជា​កងទ័ព ដែលមាន​សមត្ថ​ភាពជា​ង បុរសៗ ដែលមាន​ប្រពន្ធ និង​គ្រួសារ​។ ដោយ​ការយល់​បែបនេះ ទើប​អធិរាជ បានសម្រេច​ដោយ បាន​សាក់​កំហិត មិនឱ្យ​បុរស នៅ​លីវ​រៀបការ ហើយ​ចាត់ទុកថា ការរៀប​ការ គឺជា​រឿង​ខុសច្បាប់​។

​ដោយ​មើលឃើញ ពី​ភាពអយុត្តិធម៌​ដល់​បុរស​យុវជន​ទើប លោក Valentine ដែលជា សង្ឃ​គ្រិស្តសាសនា បាន​ប្រឆាំង​ជំទាស់​នឹង​ច្បាប់​មួយ​នេះ​។ បុព្វ​ជិត​រូបនេះ ទើបបាន ជួយ​រៀបចំ​ផ្សំផ្គុំ ពិធី​រៀបរៀប​អាពាហ៍ពិពាហ៍ ដោយ​លួចលាក់ ដល់​គូស្នេហ៍ បុរស នា​យុគសម័យ​នោះ​។ បន្ទាប់ពី​រឿងរ៉ាវ​នេះ លេចឮ​ដល់ អធិរាជ ចក្រភព​រ៉ូម Claudius II ដឹង​រឿង​នោះ ក៏បាន​បញ្ជា​ឲ្យ​ចាប់ លោក Valentine ដាក់គុក ហើយ​ត្រូវបាន ទទួលរង​ទុក្ខវេទនា ក្នុងនេះ​ដូចជា ការវាយដំ គប់​ដុំថ្ម រហូតដល់​ប្រហារជីវិត កាត់​ក្បាល​។​

​លោក​បាន​ស្លាប់ នៅ​ថ្ងៃទី​១៤ កុម្ភៈ ២៦៩ នៅ​ក្រុង​រ៉ូម ដោយ​សព​របស់លោក ត្រូវបាន​កប់​ក្នុង​វិហារ Whitefriar Street Carmelite Church ស្ថិតក្នុង​ក្រុង Dublin ប្រទេស​អៀរ​ឡង់ ។ ក្រោយមក គាត់​បាន​ក្លាយជា​និមិត្តរូប​នៃ​ក្តី​ស្រឡាញ់ និង​ដើម្បី​រំលឹក​ដល់​វីរៈភាព របស់គាត់ ទើប​មនុស្ស​ជំនាន់​នោះ បានរៀបចំ​ថ្ងៃបុណ្យ នៃ​សេចក្តីស្រឡាញ់ រហូតដល់​សព្វថ្ងៃ​។​

​ហេតុអ្វី​បានជា​ផ្កា​កុលាប ពាក់ព័ន្ធ​ជាមួយ​ថ្ងៃ ទិវា​នៃ​សេចក្តីស្រឡាញ់ ?

​តាម​ប្រវត្តិ​នោះ​គឺ​ផ្កា​កុលាប ត្រូវបាន​ចាត់ទុកជា​តំណាង​នៃ​ក្ដី​ស្រលាញ់​ចាប់តាំងពី មុន​ទសវត្ស​ឆ្នាំ ១៧០០ ដោយ​ស្ដេច Charles II នៃ​ប្រទេស​ស៊ុយអែត នាំយក សិល្បៈ​នៃ​ផ្កា ទៅ​តំបន់​អឺរ៉ុប​។ ផ្កា​កុលាប ពណ៌​ក្រហម ត្រូវគេ​ជឿថា ជា​ផ្កា​របស់ Venus អាទិទេព​នៃ​ក្ដី​ស្រលាញ់ របស់​ចក្រភព រ៉ូម ជា​តំណាង​នៃ​ក្ដី​ស្រលាញ់​៕/V​-PC