ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម​សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

កណ្ដឹមឆែប​!

​ឧទានសព្ទ​

​សូរ​ដែល​បន្លឺឡើង ដោយ​ការ​ភ្ញាក់ ឬ ដោយ​ការ​ជ្រលួសមាត់ ព្រោះ​ជំពប់​ប៉ះ​អ្វី ៗ​
​យាយ​គាត់​ភ្លាត់មាត់​ថា កណ្ដឹមឆែប​! ។​

​កន្តារ​

(​កន់​-​តា ឬ កន់​-​តា​រៈ​)

​នាមសព្ទ​

( បា​. < កំ “​ទឹក​” + តារ “​ឆ្លង ឬ ចម្លង​” ) ផ្លូវ​លំបាក ឬ
​ផ្លូវ​ដែល​ច្រើន​ប្រកបដោយ​គ្រោះថ្នាក់​
​ចោរកន្តារ ផ្លូវ​លំបាក​ព្រោះ​ចោរ​, អមនុស្ស​កន្តារ ផ្លូវ​លំបាក​ព្រោះ​អមនុស្ស​មាន​យក្ស​ជាដើម​, វា​ឡ​កន្តារ ផ្លូវ​លំបាក​ព្រោះ​សត្វ​សាហាវ​, និ​រុទ​ក​កន្តារ​ផ្លូវ​លំបាក​ព្រោះ​គ្មាន​ទឹក​, ទុព្ភិក្ខ​កន្តារ ផ្លូវ​លំបាក​ព្រោះ​គ្មាន​បាយ ។ ល ។ កន្តារទ្ធា ( កន់​-​តា​-​រ័​ត​ធា ) ន​. (​បា​. កន្តារ “​លំបាក​” ឬ គ្រោះថ្នាក់ + អទ្ធា “​ផ្លូវ ឬ ផ្លូវ​ឆ្ងាយ ” ) ផ្លូវ​លំបាក​, ផ្លូវ​ដែលមាន​គ្រោះថ្នាក់ ។​

​កាត់កាល់​

កិរិយាសព្ទ​

​បោះបង់​លែង​រាប់អាន​តទៅ​
​អាពុក​កាត់កាល់​កូនប្រុស​ស្រី​ដែល​មិន​តាម​ដំបូន្មាន​; បើទុកជា​ម៉ែ​កាត់កាល់​ខ្ញុំៗ ក៏​មិន​ចោល​ម៉ែ ពីព្រោះ​ម៉ែ​មានគុណ​នឹង​ខ្ញុំ​ធ្ងន់​ណាស់ ។​

​កុងស៊ុល​

​នាមសព្ទ​

( បារ​. ) អាជ្ញា​ពាណិជ្ជការ​បម្រុង​ជា​ត្យា​នុ​វាទ ។ ពាក្យ​នេះ​អ្នកខ្លះ​ហៅ​ក្លាយ​មកជា ” កុង​ស៊ុន ” តាម​ពាក្យ​សៀម​ព្រោះ​សៀម​សរសេរ “​ស៊ុ​ល​” អាន​ថា “​ស៊ុន​” ។​

​កម្ម​

(​កាំ​)

នាមសព្ទ​

( បា​. ; សំ​. ក​ម៌​នំ ) អំពើ​; ទោះ​អំពើ​ល្អ​ក្ដី អាក្រក់​ក្ដី ក៏​ហៅថា កម្ម ( កម្ម​ជា​កុសល​, កម្ម​ជា​អកុសល )
​ទទួល​កម្ម​, រងកម្ម​, តាម​កម្ម​ចុះ គឺ​ទទួល​, រង តាម​អំពើ​ដែល​ខ្លូន​បានធ្វើ បាន​សន្សំ​មកហើយ ។ កម្មករ ( កាំ​-​មៈ​-​ក ) ន​. ( បា​. ) អ្នកធ្វើ​ការបម្រើ​ដោយ​ឈ្នួល ( អ្នកស៊ីឈ្នួល ) : ពួកកម្មករ​កំពុងធ្វើកា​រ​ខ្ញៀវ ។ កម្មក្ខ័យ ( កាំ​ម៉ាក់​ខៃ ) ន​. ( បា​. កម្ម​ក្ខ​យ ) ដំណើរ​អស់កម្ម : គាត់​ស្លាប់​ដោយ​កម្មក្ខ័យ​របស់គាត់ ។ កម្មជ្ជវាត ( កាំ​ម៉ាច់​-​ជៈ​វាត ) ន​. ( បា​. ) ខ្យល់​កើត​អំពី​កម្ម គឺ​ខ្យល់​ដែល​បក់​ក្នុង​ឧទរ​មាតា​កាល​ប្រសូត​បុត្រ ខ្យល់​នេះហើយ ដែល​បក់​នាំ​កូន​ឲ្យ​ប្រសូត​ចេញ​ចាក​ផ្ទៃ​មាតា ។ កម្មដ្ឋាន ( កាំ​ម៉ាត់​-​ឋាន ) ន​. ( បា​. ) ហេតុ​ជាទី​តម្កល់​នៃ​បរិកម្ម : ចម្រើនកម្មដ្ឋាន ។ កម្មន្តរាយ ( កាំ​-​ម៉ន់​-​តៈ​-​រ៉ា​យ ) ន​. ( បា​. ) អន្តរាយ​នៃ​ការងារ​, ការវិនាស​ខូចខាត​ការងារ​; អន្តរាយ​ព្រោះ​កម្ម ។ កម្មន្តសាល (—​តៈ​-​សាល ) ន​. ( បា​. ) សាល​នៃ​ការងារ​, រោង​សម្រាប់​ធ្វើការ​របរ​ផ្សេង ៗ ។ កម្មបថ ( កាំ​ម៉ៈប​ត់ ) ន​. ( បា​. ) ផ្លូវ ឬ គន្លង​នៃ​កម្ម គឺ​ដំណើរ​របស់​អំពើអាក្រក់ ឬ​ល្អ​ដែល​សត្វលោក​ធ្វើ​ដោយ​កាយ វាចា ចិត្ត​; ខាង​អាក្រក់​ហៅថា អកុសលកម្មបថ មាន ១០ យ៉ាង​, ខាង​ល្អ​ហៅថា កុសល​កម្មបថ មាន ១០ យ៉ាង ។ កម្មបលិពោធ ( កាំ​-​ម៉ៈ​-​ប៉ៈ​-​លិ​-​ពោត ) ន​. ( បា​. ) ការ​រវល់​, កង្វល់​ដោយ​ការងារ​, ការជាប់​ចំពាក់​ដោយ​កិច្ចការ​ផ្សេងៗ ។ កម្មវត្ថុ ( កាំ​-​ម៉ៈ​-​វាត់​-​ថុ ) ន​. ( បា​. ) រឿង​នៃ​ការងារ​; សេចក្ដី​បំ​ព្រួញ​រឿង​ក្នុង​សំបុត្រស្នាម​ផ្សេងៗ ដើម្បី​ឲ្យ​ដឹងថា​ជា រឿងនេះ រឿង​នោះ : សំបុត្រ​ជា​ផ្លូវការ ច្រើនតែ​មានកម្ម​វត្ថុ ។ កម្មវាចក ( កាំ​-​ម៉ៈ​-​វា​-​ចៈ​-​កៈ ឬ ចក់ ) ន​. ( បា​. ) ឈ្មោះ​វាចក​មួយ​ក្នុង​វេយ្យាករណ៍​បាលី ។ កម្មវាចា ន​. ( បា​. ) ពាក្យ​សម្រាប់​សូត្រ​ប្រកាស​ជំនុំ​សង្ឃ ឲ្យ​ដឹង​ក្នុង​កិច្ច​ជា​សង្ឃកម្ម​ផ្សេងៗ តាម​វិនយ​ប្បញ្ញត្តិ​ក្នុង​ព្រះពុទ្ធសាសនា : សូត្រ​កម្មវាចា ។ កម្មវាចាចារ្យ ( កាំ​ម៉ៈ​វាចា​ចា ) ន​. ( សំ​. បា​. កម្ម​វាច​កាច​រិ​យ​, កម្មវាចា​ច​រិ​យ ) ភិក្ខុ​ជា​អាចារ្យ​អ្នក​សូត្រ​នូវ​កម្មវាចា ( លោកគ្រូ​សូត្រ ) ។ កម្មវិធី ន​. ( បា​. —​វិធី ) របៀប ឬ​បែបផែន​នៃ​កិច្ច​ការដែល​ត្រូវធ្វើ : កម្មវិធី​បុណ្យ ។ កម្មវិបាក ន​. ( បា​. ) ផលរប​ស់កម្ម : ទទួល​កម្មវិបាក ។ កម្មស្សទ្ធា ( កាំ​-​មុ័​ស​-​សាត់​-​ធា ) ន​. ( បា​. ) ជំនឿ​ចំពោះ​កម្ម​, សេចក្តី​ជឿ​នូវ​អំពើ​ដែល​ត្រូវធ្វើ ។ កម្មសិទ្ធិ ( កាំ​-​ម៉ៈ​-​សិត ) ន​. ( បា​. ) វត្ថុ​ដែល​សម្រេច​តាម​អំណាចច្បាប់​ថា​ជា​របស់ខ្លួន​ដាច់ស្រេច​ហើយ​, មុខការ​ងារ​ឬ​ទ្រព្យសម្បត្តិ​ដែល​ត្រូវ​សម្រេចបាន​មកលើ​ខ្លួន : ដី​នេះ​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់ខ្ញុំ ។ កម្មាយតនៈ ( កាំ​-​ម៉ា​-​យ៉ៈ​-​តៈ​-​ន៉ៈ ) ន​. ( បា​. កម្ម + អាយតន ) កន្លែងធ្វើការ​ងារ​, ទីប្រជុំ​នៃ​ការងារ ។​