ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​រមាស់​

​នាមសព្ទ​

​រោគ​ស្បែក​ដែលមាន​មេក្រមី​បណ្ដាល​ឲ្យ​មានការ​រសឹបៗ​ឆៀបៗ​នាំ​ឲ្យ​ចង់​អេះ​ឲ្យ​ចង់​ចុច​
​កើត​រមាស់​, អេះរមាស់ ។​

​កិរិយាសព្ទ​

​នាំ​ឲ្យ​ចង់តែ​អេះ​ឬ​ឲ្យ​ចង់តែ​ចុច​
​អញ​រមាស់​ខ្នង​ណាស់​អេះ​ឲ្យ​គ្នា​បន្តិច ! ។ ព​. ប្រ​. រមាស់ចិត្ត ចិត្ត​ភ្នកនឹក​ចង់​ធ្វើ​,…​។ រមាស់មាត់ បណ្ដាល​ឲ្យ​ចង់តែ​បង្ហើប​មាត់​និយាយ​។ ( ព​. កា​. ) : មនុស្ស​រមាស់មាត់ ពិបាក​ឃាត់​ឲ្យ​នៅ​ស្ងៀម ហេតុ​ចិត្ត​នៅជាប់​ជៀម ស្ងៀម​ពុំ​កើត​ព្រោះ​រមាស់ ។​

កាំប្រមា​

(—​ប្រ​ម៉ា​)

​នាមសព្ទ​

​កាំ​គឺ​ព្រួញ​ស្រួច ៗ ជា​ជំនួស​រោម​របស់​ប្រមា ដុះ​ចេញ​វែង​ច្រូងច្រាង​ពេញ​ទាំង​ខ្លួន , សម្រាប់​ប្រើ​ជា​អាវុធ​ផ្ទាត់​បាញ់​ទម្លាក់ផ្លែឈើ​ជា​អាហារ ឬ សម្រាប់​ការពារ​ខ្លួន​វា ។​

​ក្រមា​

(—​ម៉ា​)

នាមសព្ទ​

​សំពត់​ត្បាញ​ដោយ​អំបោះ​មាន​ក្រឡា​ខ្វែង សម្រាប់​ផ្លាស់​ងូតទឹក ។​

​ក្រមាច់​

​គុណសព្ទ​

​ដែល​ចេះ​កំប្លែង ដោយ​វាចា ឬ ដោយ​អវយវៈ មាន​ញាក់មុខ​ញាក់​មាត់​ជាដើម គួរ​ឲ្យ​សើច​
​មនុស្ស​ក្រមាច់ ។​

ក្រមាច​

គុណសព្ទ​

​ធំ​កំពាង​, ក្រអាញ​
​មុខក្រមាច​, រាង​ក្រមាចៗ ( ក្រមាច​ម៉ាច ) ។​