ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម​សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​នុះ​

​សព្វនាម​

​ពាក្យ​សម្រាប់​និយាយ​ចង្អុល​ប្រាប់​នូវ​អ្វីៗ ឬ​មនុស្ស​សត្វ​ដែល​នៅក្រៅ​ហត្ថបាស មើលទៅ​ឃើញ ប៉ុន្តែ​មិន​ឆ្ងាយ​ពេក​ទេ​
​សុំ​អ្នក​មេត្តា​ឲ្យ​ក្រដាស​ជិត​ដៃ​អ្នក​នុះ​មក​ខ្ញុំ​; បន្ទាត់​អ្នកណា​នុះ ? ( គួរប្រើ​កុំ​ច្រឡំ​ពាក្យ នុះ និង នុ៎ះ ) ។​

​នុ៎ះ​

​សព្វនាម​

​ហ្នឹង​; ពាក្យ​សម្រាប់​និយាយ​ចង្អុល​នាមសព្ទ​ដែល​នៅ​ឃ្លាតឆ្ងាយ​ច្រើន​ពី​ខ្លួន​តែ​មើលទៅ​ឃើញ​, ជា​ពាក្យ​មាន​សូរសំឡេង​ខ្ពស់​ស្រួច​ជាង​ពាក្យ​ថា នុះ និង នោះ​, ដូច​ពាក្យ​ថា អ្នកណា​នុ៎ះ​? ; អ្នកណា​ដើរ​នុ៎ះ ? ; នុ៎ះ​ន៏​! ; នុ៎ះហើយ​; នុ៎ះឯង​; នេះ​ផ្ទះ​របស់ខ្ញុំ​, នុ៎ះ​ផ្ទះ​របស់​ប្អូនប្រុស​ខ្ញុំ​, ឯណោះ​ផ្ទះ​បងស្រី​ខ្ញុំ ។​

​នោះ​

(​នុះ​)

​វិសេសនសព្វនាម​

​ពាក្យ​សម្រាប់​បង្ហាញ​, សម្រាប់​ចង្អុល​អ្វីៗ ដែល​នៅ​ឆ្ងាយ តែ​ប្រាកដ​; ជា​ពាក្យ​មាន​សូរសំឡេង​ស្មើនឹង នុះ ប៉ុន្តែ​ទាប​ជាង នុ៎ះ​, ដូចជា​ សំបុត្រ​នោះ​, សេចក្តី​នោះ​, ផ្ទះ​នោះ​, អ្នកនោះ ជាដើម ។​

បណ្ដោះអាសន្ន​

(—​សន់​)

​កិរិយាវិសេសន៍​

( បា​. អាសន្ន “​ជិត​” ) ដែលមាន​ក្នុងពេល​មិន​ឆ្ងាយ​ឬ​មិនយូរប៉ុន្មាន គឺ​គ្រាន់តែ​ឲ្យ​មាន​បណ្ដើរ​សិន បន្ទាន់ការ​ប្រញាប់​
​របស់​បណ្ដោះអាសន្ន​, ប្រើការ​បណ្ដោះអាសន្ន ( ម​. ព​. អាសន្ន ផង ) ។​

គុណសព្ទ​

( បា​. អាសន្ន “​ជិត​” ) ដែលមាន​ក្នុងពេល​មិន​ឆ្ងាយ​ឬ​មិនយូរប៉ុន្មាន គឺ​គ្រាន់តែ​ឲ្យ​មាន​បណ្ដើរ​សិន បន្ទាន់ការ​ប្រញាប់​
​របស់​បណ្ដោះអាសន្ន​, ប្រើការ​បណ្ដោះអាសន្ន ( ម​. ព​. អាសន្ន ផង ) ។​

​បន្លាយ​

(​បន់​-​ល៉ា​យ​)

​កិរិយាសព្ទ​

​បណ្ដោយ​ឲ្យ​វែង​
​បន្លាយខ្សែ​, បន្លាយពេល​, បន្លាយពាក្យ ។​

​នាមសព្ទ​

​ឈ្មោះ​ខ្សែ​សម្រាប់​ចង​ត​ឲ្យ​វែង​ឲ្យ​ឆ្ងាយ​
​ខ្សែ​បន្លាយ ។​