​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម​សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​សាង​

​កិរិយាសព្ទ​

​ក​, ធ្វើ​, សង់ ឲ្យ​កើតឡើង ( ចំពោះ​ការ​កុសល )
​សាងព្រះពុទ្ធរូប​, សាង​គម្ពីរ​ព្រះ​ត្រៃបិដក​, សាងចេតិយ​, សាងសាលា ។​
​សាងសង់ សង់​សម្អិតសម្អាង​ឲ្យ​បាន​កើតឡើង​ជាការ​កុសល ។ សាងសូម សាង​ហើយ​ប្រាថ្នា​ថា​សូម​ឲ្យ​បានសម្រេច​តាម​បំណង ។​

​នាមសព្ទ​

​នេសាទុបករណ៍​មួយ​ប្រភេទ មាន​ផ្លែ ៥​ឬ​៦ បែក​ជា​ចង្វែក​ក្រញាង ធ្វើ​ដោយ​ឫស្សី​ឬ​ដែក មាន​ដង​វែង​សម្រាប់​ចាក់​ត្រី​តូចៗ ឲ្យ​ត្បៀត​ជាប់​ក្នុង​ចង្វែក​ផ្លែ ។ ប្រដាប់​ធ្វើ​ដោយ​ឫស្សី មាន​សណ្ឋាន​ដូចជា​សាង សម្រាប់​ដោត​អំពៅ​ដែល​កាត់​ជា​កង់​ខ្លីៗ​
​ធ្វើ​សាង​ដោត​អំពៅ​, អំពៅ​មួយ​សាង ។​

​ស្តូប​

(​ជើង ត​)

​នាមសព្ទ​

( សំ​.; បា​. ថូ​ប ) គំនរ​ឬ​ពំនូកដី​ជាដើម​ដែលមាន​ប៉ែក​ខាងលើ​ខ្ពស់​ស្រួច ។​
​ចេតិយ​តូច​ទាប​ដែលមាន​រាង​ស្រដៀង​នឹង​សណ្ឋាន​អកកំបោរ​ឬ​សណ្ឋាន​ចេតិយ​ខ្សាច់ ( ប្រើ​ជា ស្តូបៈ ក៏បាន​, ​អ​. ថ​. —​ប៉ៈ​; ខ្មែរ​ច្រើន​ហៅ​ក្លាយជា សថូប ) ។​

ស្អាង​

​កិរិយាសព្ទ​

​តែង​គ្រឿងសម្អាង​; តាក់តែង​ឲ្យ​សម​គ្រឿង​ប្រដាប់​
​ស្អាងខ្លួន​, ​ស្អាងល្ខោន​, ​ស្អាងចេតិយ ។​
​ស្អាង​ចិត្ត​ជាថ្មី ( ព​. ​ប្រ​. ) ទូន្មាន​ប្រដៅ​ចិត្ត​ឡើងជា​ថ្មី​ឲ្យ​ប្រព្រឹត្ត​តាម​ធម៌​តាមច្បាប់ ( ដែល​ទុកដូចជា​គ្រឿងសម្អាង ) ។ ស្អាងស្អាត តាក់តែង​គ្រឿង​ប្រដាប់​ឲ្យ​ស្អាត​ល្អ ។​

​គុណសព្ទ​

​ដែល​តាក់តែង​គ្រឿង​ប្រដាប់​ស្អាត​ល្អ​ឥត​ឆ្គង ( ព​. កា​. )
​ប្រាសាទ​ស្អាងស្អាត សម្រាប់​ព្រះបាទ បរមបពិត្រ ស្ដេច​គង់​ប្រក្រតី ក្សត្រ​ថ្លៃ​ទ្រង់​ឫទ្ធិ ទ្រង់​កាន់​ទសពិធ ប្រព្រឹត្ត​ទៀងទាត់ ។​

​អឌ្ឍចន្ទ​

(​អ័ត​-​ឍៈ​ច័ន​)

​នាមសព្ទ​

( បា​.; សំ​. អធ៌ + ចន្ទ្រ ) ព្រះចន្ទ្រ​ពាក់កណ្ដាល​វង់ ឬ​ព្រះចន្ទ្រ​កន្លះ​ភាគ ។​
​ព​. ប្រ​. ស្នាមគំនូស​, ស្នាមចម្លាក់​ឬអ្វីៗ​ដែលមាន​សណ្ឋាន​ដូច​ព្រះចន្ទ្រ​កន្លះ​ភាគ​; ( ប្រើ​ដូចជា គុ​. ក៏បាន )
​គំនូស​អឌ្ឍចន្ទ​, សណ្ឋាន​អឌ្ឍចន្ទ ។​
​ជណ្ដើរ​មាន​សណ្ឋាន​កាំ​ដូច​ព្រះ​ចន្ទ​កន្លះ​ភាគ​
​អឌ្ឍចន្ទប្រាសាទ​, អឌ្ឍចន្ទ​ខឿន​ចេតិយ ( រ​. ស​. ប្រើ​ក្លាយ​តាម​រជ្ជសម័យ​, សូម្បី​ជណ្ដើរ​ប្រាសាទ​ឬ​ដំណាក់​ក្សត្រិយ៍ ដែលមាន​សណ្ឋាន​មិន​ដូច​ព្រះ​ចន្ទ​កន្លះ​ភាគ​ទេ​ក៏​ហៅ អឌ្ឍចន្ទ ដែរ ) ។​

​អនុស្សាវរីយ​

(​អៈ​នុស​-​សា​-​វ៉ៈ​-​រី​)

​នាមសព្ទ​

( បា​. សំ​. ) ពាក្យសន្មត​ហៅ​ចេតិយ​ដ្ឋា​ន ដែល​សាង​ទុកជា​ទីរឭក​ដល់​ហេតុ ឬ​រឿង ឬក៏​បុគ្គល​ដែល​ពុំគួរ​បំភ្លេចចោល​
​រឿងនេះ​អស្ចារ្យ​ណាស់ គួរ​សាង​អនុស្សាវរីយ​ទុក​ក្នុង​ទីណា​មួយ ។​
​ការដែល​គួរ​រលឹក​នឹកឃើញ មាន​អនុស្សាវរីយ៍​ចងចាំ នៅក្នុង​ចិត្ត​ឥត​ភ្លេច​;
​វត្ថុ​ជា​អំណោយ​ដែល​ទុកជា​ទីរលឹក​
​ខ្ញុំ​ជូន​ចិញ្ចៀន​មួយ​វង់​នេះ​ទុកជា​អនុស្សាវរីយ៍ ។​