​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម​សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

រ៉ាំងណុក​

​នាមសព្ទ​

( ស​. រ័ង​នក អ​. ថ​. រ៉័​ង​ន៉ុ​ក “​សំបុក​សត្វ​បក្សី​” ) សំបុក​សត្វ​ត្រចៀកកាំ​ដែល​ប្រឡាក់​កំហាក​វា​, សម្រាប់​ប្រើ​ជា​ថ្នាំ​ត្រជាក់ ឬ ប្រើ​ជា​អាហារ​សម្រាប់​មនុស្ស​ឈឺ​ធ្ងន់​ជួយ​ឲ្យ​មាន​កម្លាំង ( សរសេរ​ជា រ‍​៉ាំ​ង​— ក៏បាន ប៉ុន្តែ​ទើស​ទែង​នឹង​មូសិកទន្ត ។ ម​. ព​. ត្រចៀកកាំ និង នាងនក់ ផង ) ។​

​ស្រមាមប៉ាក​

(—​ម៉ា​ម​—)

​គុណសព្ទ​

​ដែល​ប្រឡាក់​ស្រមាម​ប្រតាក​
​ពុកមាត់​ប្រឡាក់​ស្រមាមប៉ាក​, ​រោម​ប្រឡាក់​ស្រមាមប៉ាក ។​

​រួម​

​កិរិយាសព្ទ​

​ផ្សំ​បញ្ចូល​គ្នា​; ចូលគ្នា​; ប្រមូល​ឲ្យ​មូលគ្នា​; មូល​មួយ​នឹង​គ្នា​
​រួម​សេចក្ដី​; ដាក់​រួមគ្នា​, ធ្វើការ​រួមគ្នា ។​
​រួមគំនិត​, រួមចិត្ត ចូល​គំនិត​គ្នា ។ រួមដៃគ្នា ចូល​ដៃ​គ្នា ។ រួមដំណេក​, រួមដំណេក​បង្គុយ​, រួមបវេណី ធ្វើ​មេថុនសេវនៈ ។ រួមរ័ក ( ស​. រ្វ់ម​រ័ក អ​. ថ​. រួម​រ៉ា​ក់ “​រួម​ស្រឡាញ់​” ) រួម​សេចក្ដីស្រឡាញ់ គឺ​រួមស្នេហា​របស់​បុរស​ស្ត្រី ។ រួមរក្ស ឬ —​រក្សា រួមគ្នា​រក្សា​, ជួយ​រក្សា​គ្នា ។ រួមសុខទុក្ខ រួមចិត្ត​គំនិត​ទទួល​សុខទុក្ខ​ផង​គ្នា ( ច្រើន​និយាយ​តែ​ពី​ស្វាមីភរិយា ); ប្រើ​សំដៅ​សេចក្ដី​ថា “​រួមបវេណី​” ក៏មាន ។ រួមសំវាស ( —​ស័ង​វ៉ាស ) រួម​លំនៅ​, រួម​កិច្ចការ​; រួម​សង្ឃកម្ម ( សម្រាប់​បព្វជិត ); នៅ​រួមគ្នា ( របស់​ស្វាមីភរិយា ); រួមបវេណី ។ រួមស្នេហា ស្រឡាញ់គ្នា​ស្មើ​ចិត្ត ( របស់​បុរស​ស្ត្រី ) ។ ល ។​

​រ៉ា​

​កិរិយាសព្ទ​

​អេះ​; ហ្ន៎ះ ! ឬ ណា៎ !; ចុះ ភ្លាម​; … ។ ទៅ​រ៉ា ទៅ​អេះ ! : បើ​មាន​ច្រើន​ទៅ​រ៉ា ខ្ញុំ​នឹង​ចែកជូន​អ្នកខ្លះ ! ។ ពាក្យ​នេះ​ច្រើន​ប្រើ​ក្នុង​កាព្យ​ឬ​ទំនុកច្រៀង​, ដូចជា : ឆាប់​រ៉ា ឆាប់​ភ្លាម ឬ​ឆាប់​ហ្ន៎ះ ! : ហៃ​កូន​មាសម្ដាយ មក​អាយ​ឆាប់​រ៉ា មក​បៅ​ហើយ​បា ដេក​ទៅ​កុំ​យំ ។ មក​អាយ​រ៉ា មក​អាយ​ហ្ន៎ះ​! ឬ​មក​អាយ​ភ្លាម : ហៃ​មាស​កែវពិសី ចូរ​ប្អូនស្រី​មក​អាយ​រ៉ា បង្អង់​យូរ​ដល់​ណា ឲ្យ​បងកើត​ទុក្ខព្រួយ​ម្នេញ ។ មើល​រ៉ា មើលចុះ : ដើម​ព្រីង​ដុះ​អម​ដើម​ព្រូស ជិត​ដើម​ជន្លូស ប្អូន​អើយ​មើល​រ៉ា ។ សិន​រ៉ា សិន​ណា៎ ! ឬ សិន​ទៅ ! : ហៃ​ប្អូន​ពិសី សូម​ឲ្យ​បង​ខ្ចី ស្បៃ​នាង​សិន​រ៉ា ជាទី​រឭក នឹក​ដល់​កនិដ្ឋា ទោះបី​ម្ដេច​ម្ដា ចូរ​ឲ្យ​កុំ​ខាន ។ អឺយរ៉ា ពាក្យ​សម្រាប់​កែម​ស៊ែម​ពាក្យកាព្យ​ឬ​ទំនុកច្រៀង តាម​ទំនង​ដែល​គួរ​ប្រកប​, ដូចជា : ស្រី​អើយ​អឺយរ៉ា​ឱ​ប្អូនស្រី ហេតុអ្វី​អឺយរ៉ា​ក៏​ស្អប់​បង បើ​ទុក​អឺយរ៉ា​ជាមាន​ហ្មង ខុស​ម្ដង​អឺយរ៉ា​គួរ​លើកចោល​; . . . ( ហៅថា កាព្យ អឺយរ៉ា ឬ ទំនុក​អឺយរ៉ា ត្រូវដាក់​ពាក្យ អឺយរ៉ា ត្រង់​កន្លែង​បន្ទាប់​ពាក្យ​ទី ២ ឲ្យ​មាន​រាល់​ឃ្លា ) ។ ល ។​

អាមោទ​

(—​មោ​ទៈ​)

​នាមសព្ទ​

(​សំ​. បា​. អាមោទ​) សេចក្ដី​រីករាយ​ច្រើន​; គ្រឿង​ឬ​ក្លិនក្រអូប​ខ្លាំង​ឬ​ក្រអូប​សាយ​, ក្រអូប​ឈ្ងប់ ។​
​ប្រើ​ជា គុ​. ផង​ក៏បាន “​ដែល​រីករាយ​ច្រើន​, ដែលមាន​អំណរ​ខ្លាំង​; ក្រអូប​ខ្លាំង​, ក្រអូប​សាយ​” ។​
​អាមោទកថា ឬ —​វាចា​, —​វាទ សម្ដី​រួសរាយ​ឬ​ស្រស់ស្រាយ​, រាក់ទាក់​, ចចាកអារ៉ាក​, ចៅរ៉ៅ ដោយមាន​សេចក្ដី​រីករាយ ឬ​ដោយមាន​អំណរ​ខ្លាំង ។ (​ព​. កា​. ) : អាមោទវាទ​ញាតិ​រីករាយ ស្រស់ស្រាយ​សប្បាយ​ទាំងអស់គ្នា ជា​ភាព​ឲ្យ​មាន​សម​គ្គា ដែលជា​ប្រភព​សាមគ្គី ។​
​អាមោទគន្ធ (—​គ័ន ឬ គន់​,— គន់​-​ធ​) ក្លិនក្រអូប​ខ្លាំង​, ក្លិនក្រអូប​សាយ ។ អាមោទបុស្ប (—​បុស​) ផ្កា​ដែលមាន​ក្លិនក្រអូប​ខ្លាំង​ឬ​ក្រអូប​សាយ ។ អាមោទភាព ភាព​ឬ​ដំណើរ​នៃ​អាមោទៈ ។ អាមោទរស (—​រស់​) រស​នៃ​អាមោទៈ ។ ល ។​