​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម​សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​កាំប្រមា​

(—​ប្រ​ម៉ា​)

​នាមសព្ទ​

​កាំ​គឺ​ព្រួញ​ស្រួច ៗ ជា​ជំនួស​រោម​របស់​ប្រមា ដុះ​ចេញ​វែង​ច្រូងច្រាង​ពេញ​ទាំង​ខ្លួន , សម្រាប់​ប្រើ​ជា​អាវុធ​ផ្ទាត់​បាញ់​ទម្លាក់ផ្លែឈើ​ជា​អាហារ ឬ សម្រាប់​ការពារ​ខ្លួន​វា ។​

តក់ប្រមា​

(​តក់​ប្រ​ម៉ា​)

​កិរិយាសព្ទ​

(​ស​. តក​ប្រះ​ហ្មា់ អ​. ថ​. តុ​ក​ប្រះ​ហ្មា “​តក់ស្លុត​, ស្លុតស្លន់​” ) តក់​ប្រាជ្ញា គឺ​តក់​ស្លុតស្លន់​ញ័រ​ទទ្រាក់​ទទ្រើក​ស្ទើរ​ភ័ន្ត​បាត់​ប្រាជ្ញា​ស្មារតី​; ច្រើន​ប្រើ​ជាមួយនឹង​ពាក្យ ភ័យ ថែម​ទៀតផង​
​ភ័យ​តក់ប្រមា (​និយាយ​ក្លាយ​មកជា តក្កមា​)​។ ម​. ព​. ប្រមា ផង ។​

អប្រមាថ​

(​អ័​ប​-​ប្រៈ​ម៉ា​ត​)

​នាមសព្ទ​

( សំ​. ) ការមិន​បៀតបៀន​; ការមិន​ធ្វើទុក្ខបុកម្នេញ​អ្នកដទៃ ។ ព​. ផ្ទ​. ប្រមាថ ។​

​កញ្ជែះ​

កិរិយាសព្ទ​

​បុក​តិចៗ , បុក​ថ្នមៗ​
​កញ្ជែះស្រូវ​, កញ្ជែះអង្ករ គឺ​បុកស្រូវ​, ស្រិតអង្ករ​បន្តិចបន្តួច ប្រមាណ ១ ក្តាប់ ២ ក្តាប់ មិន​ពេញ​ត្បាល់ ។ មនុស្ស​កញ្ជែះច្រក គឺ​មនុស្ស​ក្រីក្រ​រហេមរហាម ដែល​រក​ព្រឹក​បាន​ស៊ី​ព្រឹក រក​ល្ងាច​បាន​ស៊ី​ល្ងាច ។​

​កណ្ដោលបាត​

នាមសព្ទ​

​ឈ្មោះ​ឈើ​មួយ​ប្រភេទ ស្លឹក​ផ្លែ​និង​ក្លិន​ប្រហែល​គ្នា​នឹង​កណ្ដោល​ធំ តែ​ដើម​តូច​ទាប កំពស់​ប្រមាណ​ដើម​ស្ពៃ ។​