ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម​សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​ឫក្ស​

​នាមសព្ទ​

( សំ​. ; បា​. ឥ​ក្ក “​នក្សត្រ​; ខ្លាឃ្មុំ​; ស្វា​អង្គទ​” ) ផ្កាយក្រពើ​; ផ្កាយ​នព្វគ្រោះ​; វេលា​មានជោគ​, មាន​មង្គល​, មាន​សួស្ដី ដែល​កំណត់​តាម​ហោរាសាស្ត្រ​
​ហោរ​សង្កេត​រក​ឫក្ស​, ថ្ងៃ​មាន​ឫក្ស ( សរសេរ​ជា ឫក្ស ដូច្នេះ​ឯង ប៉ុន្តែ​មានសំនៀង​ឲ្យ​ថា​ជា ២ ប្រភេទ : អ្នកខ្លះ​ថា រឹក អ្នកខ្លះ​ថា រើ​ក​, ដែលថា រើ​ក ជា​សំនៀង​ឃ្លាត​ក្លាយ​តាម​ទម្លាប់​និយាយ​, ដូចគ្នា​នឹង​ពាក្យ កណ្ដុរ​, ឆ្នាំកុរ​, ខ្នុរ​, សម្បុរ​, អសុរ​, ហឹរ នេះ​សរសេរ​យ៉ាង​នេះឯង ប៉ុន្តែ​អ្នកខ្លះ​និយាយ​ក្លាយ​សំនៀង​ថា ក​ណ្ដោ​រ​, ឆ្នាំ​កោរ​, ខ្នោ​រ​, សម្បោរ​, អ​សោរ​, ហើរ ដូច្នេះ​ទៅវិញ​; សៀម​ក៏​សរសេរ ឫក្ស ប៉ុន្តែ​និយាយ​ក្លាយ​សំនៀង​ថា រើ​ក ដែរ អ​. ថ​. រ៉ឺ​ក ។ ម​. ព​. នក្ខត្តឫក្ស ផង ) ។​

​ដំបារ​

​នាមសព្ទ​

​ផ្ទាំង​, ផ្ទៃ​
​ដំបារ​មាស គឺ​ផ្ទាំង​មាស ; ដំបារពោះ គឺ​ផ្ទៃពោះ ។​

​គុណសព្ទ​

​មាំ​ក្រាស់​ទង្គះ​, ដែល​នា​គាង​ចេញ​
​រាង​ដំបារ​, ខ្នង​ដំបារ ។​

​ទឹប​

​កិរិយាសព្ទ​

​បិទ​សន្លឹក​ដំបារ​មាស​ស្ដើងៗ ភ្ជាប់​នឹង​អ្វីមួយ​
​ទឹបព្រះពុទ្ធរូប​, ទឹបសាស្ត្រា ។ ទឹបមាស គឺ​យក​មាសសន្លឹក​ដាក់​ផ្ដិត​ភ្ជាប់​នឹង​វត្ថុ​នោះៗ ។ ល ។​

​លៀម​

​កិរិយាសព្ទ​

(​ស​. ល្យើ់​ម អ​. ថ​. លៀម​) ចង​កណ្ដាប់​មាត់​ពែង​, ប៉ាន់​ជាដើម ដោយ​ចម្រៀក​ដំបារ​លោហជាតិ​ឬ​ប្រាក់​, មាស​
​លៀមពែង​, លៀមប៉ាន់​; ពែង​លៀមប្រាក់ ។​

​នាមសព្ទ​

​ឈ្មោះ​ខ្វែវ​មួយ​ប្រភេទ ផ្លែ​រាង​ខុប​ខាងចុង​ដង​វែង​ក៏បាន​ខ្លី​ក៏បាន សម្រាប់​ប្រើការ​កាប់ឆ្ការ ។ ឈ្មោះ​លំនាំ​ក្បាច់​ល្ខោន​មួយ​ប្រភេទ ។​

​លេញ​

​នាមសព្ទ​

​ឈ្មោះ​ត្រី​ស្រកា​មួយ​ប្រភេទ​រូប​តូច​សម្បុរ​-​ស រាង​ដំបារ ជា​ពួក​ត្រី​រៀល​
​ត្រី​លេញ ។​