ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម​សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​ពាធជន្ម​

(​ពាត​ជន់​)

​កិរិយាសព្ទ​

( សំ​. ពាធ ” បៀតបៀន​, សង្កត់​, គ្រប​សង្កត់​; ប្រហារ​, សម្លាប់ ” + ជន្ម ឬ ជន្ម​ន៑ ” កំណើត ” , ឬ ជ​ន្មិ​ន៑ ” ដែលមាន​ជីវិត ” )​បៀតបៀន​ដល់​ជីវិត​ឬ​ផ្ដាច់ជីវិត​គេ​; ច្រើន​និយាយថា ប្រមាថ​ពាធជន្ម គឺ​ប្រមាថមើលងាយ​គេ​ហ៊ាន​ដល់​ផ្ដាច់ជីវិត ឬ​ផ្តាច់ជីវិត​គេ​ដោយ​ប្រមាថ ។ ប្រើ​ជា ន​. ឬ គុ​. ក៏មាន​
​អំពើ​ប្រមាថ​ពាធជន្ម​; ទោស​ប្រមាថ​ពាធជន្ម ។​

​ពេក​

​និបាតសព្ទ​

​ក្រៃ​, ក្រៃលែង​, លើសលន់​, ហួសប្រមាណ​
​ល្អ​ពេក​, ប្រពៃ​ពេក​, ច្រើនពេក​, ហួសពេក​, ខ្លាំងពេក​, កាច​ពេក ។ ល ។​

​ពោះ​

​នាមសព្ទ​

​ប៉ែក​រាងកាយ​ដែលមាន​ក្រពះ ពោះវៀន​នៅ​ខាងក្នុង​
​ឈឺពោះ​, ហើមពោះ​, ចុកពោះ​, សៀតពោះ​, ចម្អែត​ពោះ ។​
​ពោះគោ​ពោះ​ក្របី (​ព​. ប្រ​. ) និយាយ​ពី​មនុស្ស​ល្មោភស៊ី ដែល​បរិភោគ​អាហារ​ញឹកញយ​ពេក បន្តិច​ស៊ី​នេះ​បន្តិច​ស៊ី​នោះ ខុសពេល​ខុស​ទម្លាប់ ឬ​មនុស្ស​ដែល​បរិភោគ​អាហារ​ច្រើន​ហួសប្រមាណ ( ព​. ទ្រ​. ម​. ) ។ ពោះគោ​, ពោះជ្រូក ពោះវៀន​ឬ​ក្រពះ​គោ​ឬ​ជ្រូក​
​បបរ​ពោះគោ​, បបរ​ពោះជ្រូក ។​
​មាន​ពោះពុង​, ពពោះ​, មាន​ផ្ទៃពោះ មាន​គ័​ត៌ ។ ដុះពោះ ដែលមាន​សាច់​ពោះ​ក្រាស់​ឡើង​ខ្ពស់​ទទុង ។ ប៉ែក​ផ្ទៃ​ពី​ខាងក្នុង​ឬ​ពី​ខាងក្រោម​ទល់​គ្នា​នឹង​ខ្នង​, បណ្ដូល​
​ពោះឫស្សី​, ពោះធាងត្នោត​; ពោះត្រឡាច ។ ល ។ ( ម​. ព​. ផ្ទៃ ផង ) ។​

​ព្រាន​

​នាមសព្ទ​

​ប្រមាញ់​, នេសាទ​
​ព្រានម្រឹគ​, ព្រានបក្សី ឬ ព្រានសត្វស្លាប ។​
​ព្រានព្រៃ ពនេចរ ។ ព្រានសន្ទូច ឬ នេសាទ​សន្ទូច​អ្នក​ចង​សន្ទូច​ឬ​អ្នក​ស្ទូចត្រី ។ ព្រានសំណាញ់​ឬ​នេសាទ​សំណាញ់ អ្នក​បង់សំណាញ់ ។​

​ព្រឹទ្ធិកម្ម​

(​ព្រឹ​ត​-​ធិ​ក័​ម​)

នាមសព្ទ​

( សំ​. វ្ឫ​ទ្ធិ + ក​ម៌​ន​; បា​. វុឌ្ឍិ ឬ វុ​ទ្ធិ + កម្ម ) ការយក​ចំណេញ​ច្រើន​ហួសពេក ( ស៊ីចំណេញ​ច្រើនពេក ) ឬ​យក​ការ​ប្រាប់​ធ្ងន់​ហួសប្រមាណ​
​ព្រឹទ្ធិកម្ម​របស់​គហបតី ឬ គហបតានី ។​