​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម​សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​ចង្កុលណី​

(​ចង់​-​កុល​-​ល៉ៈ​ណី​)

​នាមសព្ទ​

​ឈ្មោះ​វារិជជាតិ​មួយ​ប្រភេទ ពួក​ឈូក​, មាន​កេសរផ្កា​ច្រើន​ស្រទាប់​, ផ្កា​បែក​ជា​ខ្នែង​ត​ពីគ្នា​ជា​បី ឬ ជា​បួន​ទៅទៀត​ក៏មាន ។​

​ចង្កៀលខ្យង​

នាមសព្ទ​

​ឈ្មោះ​សត្វ​ស្លាប មាន​ចំពុះ​វែង​កោង​ខុប តែង​រកស៊ី​ក្នុង​វាលស្រែ ក្នុង​បឹង​ស្រែ​ជាដើម ។​

​ជនក​

(​ជៈនៈកៈ ឬ ជៈនក់​)

នាមសព្ទ​

( សំ​. បា​. ) បុរស​អ្នក​បង្កើតកូន ( បិតា ); ច្រើន​ប្រើ​ជា​រាជសព្ទ​
​ព្រះ​ជនក​, សម្ដេចព្រះ​ជនក​។​
​ឈ្មោះ​រឿង​ជាតក​មួយ​ក្នុង​មហាជាតក​ទាំង ១០ ( ម​. ព​. ជាតក ផង ) ។​

​ជន្លង់​

(​ជន់​-​លង់​)

នាមសព្ទ​

​ឈើ​ឬ​ឫស្សី ដែល​គេ​ជីក​ដាំ​បញ្ឈរ​ដូចជា​សសរ​សម្រាប់​ឲ្យ​ម្លូ​ឬ​ម្រេច​វា​តោង​ឡើង​
​ជន្លង់ម្លូ​, ជន្លង់ម្រេច ។​
​ឈ្មោះ​វល្លិ​ឡើងទ្រើង​មួយ​ពួក​, ច្រើន​ដាំ​ជា​ប្រយោជន៍​ប្រើ​ធ្វើ​ថ្នាំ​ត្រជាក់​, ធ្វើជា​បន្លែ​ឬ​ស្រុស​ធ្វើជា​អន្លក់​ក៏បាន​ខ្លះ​
​វល្លិ​ជន្លង់​, ស្លឹក​ជន្លង់ ។​

​ឆ្វេះ​

​នាមសព្ទ​

​ឈ្មោះ​ជ័រ​មាន​ពិស​សម្រាប់​ដាក់​ចុង​ប្រួញ គឺ​ជ័រឆក់ ( ហៅ​តាម​ទម្លាប់​ដោយ​ស្រុក ) ។​

​ឧទានសព្ទ​

​សូរ​អ្វីៗ​ដែល​រង្គោះ​ជ្រុះ ។​