​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម​សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​

​ទូរស័ព្ទ​

(​ទូរៈសា​ប់​)

​នាមសព្ទ​

(​សំ​. ទូរ “​ឆ្ងាយ​” + ឝ​ព្ទ “​សំឡេង​, សំដី​” > ទូរ​ឝ​ព្ទ​; បា​. ទូរ + សទ្ទ ) ប្រដាប់​សម្រាប់​និយាយ​បញ្ជូន​សំឡេង ឆ្លើយឆ្លង​ទៅកាន់​ទី​ឆ្ងាយ​បាន​
​និយាយ​ទូរស័ព្ទ​, បានទទួល​ដំណឹង​តាម​ទូរស័ព្ទ ។ ធ្លាប់​ហៅ​មក​ថា ខ្សែលួស​ខ្សឹប ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​លែង​ប្រើពាក្យ​នេះ​តទៅទៀត ព្រោះ​និយាយ​ឮៗ ពុំមែន​ខ្សឹបៗ​ទេ ។​

​រទូរទាំ​

​កិរិយាវិសេសន៍​

​ដែល​ពោល​រទូៗ​ច្រំ​ដែល​រឿយៗ​
​និយាយ​រទូរទាំ​; សម្ដី​រទូរទាំ​, មនុស្ស​រទូរទាំ ។ វេ​វ​. រអ៊ូរទាំ ។​

​គុណសព្ទ​

​ដែល​ពោល​រទូៗ​ច្រំ​ដែល​រឿយៗ​
​និយាយ​រទូរទាំ​; សម្ដី​រទូរទាំ​, មនុស្ស​រទូរទាំ ។ វេ​វ​. រអ៊ូរទាំ ។​

​ទទាក់ទទាម​

​កិរិយាសព្ទ​

​ទាក់ៗ ទើសៗ វីមវាម ញឹកញយ​
​គិតគូរ​ទូទាត់​គ្នា​ឲ្យ​ជ្រះស្រឡះ​ទៅ កុំ​ឲ្យ​ទទាក់ទទាម​តទៅទៀត ។​
​ប្រើ​ជា គុ​. ក៏មាន​
​ដំណើរ​ទទាក់ទទាម ។​

​កិរិយាវិសេសន៍​

​ទាក់ៗ ទើសៗ វីមវាម ញឹកញយ​
​គិតគូរ​ទូទាត់​គ្នា​ឲ្យ​ជ្រះស្រឡះ​ទៅ កុំ​ឲ្យ​ទទាក់ទទាម​តទៅទៀត ។​
​ប្រើ​ជា គុ​. ក៏មាន​
​ដំណើរ​ទទាក់ទទាម ។​

​កិរិយាវិសេសន៍​

( ម​. ព​. ទាក់ទាម ) ។​

​គុណសព្ទ​

( ម​. ព​. ទាក់ទាម ) ។​

​ទារុម័យ​

(—​ម៉ៃ​)

គុណសព្ទ​

( សំ​. បា​. ទា​រុមយ ) ដែល​គេ​ធ្វើ​ដោយ​ឈើ​, ហើយដោយ​ឈើ​; អ្វីៗ​ដែល​គេ​យក​ឈើ​ធ្វើ​
​ប្រអប់​ទារុម័យ​, ទូ​ទារុម័យ ។ ល ។ ( សម្រាប់​ប្រើតែ​ក្នុង​កាព្យ ) ។​

​នាមសព្ទ​

( សំ​. បា​. ទា​រុមយ ) ដែល​គេ​ធ្វើ​ដោយ​ឈើ​, ហើយដោយ​ឈើ​; អ្វីៗ​ដែល​គេ​យក​ឈើ​ធ្វើ​
​ប្រអប់​ទារុម័យ​, ទូ​ទារុម័យ ។ ល ។ ( សម្រាប់​ប្រើតែ​ក្នុង​កាព្យ ) ។​

​ទូ​

​នាមសព្ទ​

​ចំនួន​វត្ថុ​ដែល​ដាក់​ជា​ក្រយាតំណាំង​, ក្នុង​ល្បែងភ្នាល់​នីមួយៗ​
​ខ្ញុំ​ឥត​រា​ទូ​ទេ ដាក់​ប៉ុន្មាន​ក៏​ដាក់ចុះ ។​
​ប្រដាប់​ធ្វើ​ដោយ​ឈើ​ឬ​ដែក មាន​សណ្ឋាន​ជា​ហឹប មាន​ទ្វារ​មាន​ជើង សម្រាប់​ដាក់​វត្ថុ​ទាំងពួង​
​ទូដែក​, ទូកញ្ចក់ ។​

​នាមសព្ទ​

​មើល​ក្នុង​ពាក្យ ផាយោង ។​