អក្សរសាស្ត្រ

បន្ទោះប្រហុក , សង់ទ្រយុង , សម្បុកទ្រយុក , សំបុកទ្រយុក , សម្បុកចាប​

ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​ ​បន្ទោះប្រហុក​ ​នាមសព្ទ​ ​ឈ្មោះ​សម្លម្ជូរ​មួយ​ប្រភេទ ស្ល​បង់​តែ​ប្រហុក​និង​អំបិល​សុទ្ធសាធ​, សម្រាប់​ប្រើ​តាម​ការ​ទ័ល​មួយដង​មួយ​កាល ។​ ​សង់ទ្រយុង​ ​កិរិយាវិសេសន៍​ ​ដែល​ធ្លាក់​ឬ​ដួល​ចំហុងក្បាលចុះ​ក្រោម​ ​ធ្លាក់​សង់ទ្រយុង...

ទាំងស្រុង , ទំនុកបម្រុង , ទ្រនុង , ទ្រយុក , ទ្រលុក​

ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​ ​ទាំងស្រុង​ ​សព្វនាម​ ​ទាំងអស់​; ទាំងមូល​ ​ខុស​ទាំងស្រុង (​ម​. ព​. ទាំងពួង ផង )...

ស៊ុបទ្រុប , ស៊ុមទ្រុម , ស្មុតទ្រុឌ , អន្ទ្រុក , ទម្រុឌ​

​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​ ​ស៊ុបទ្រុប​ ​គុណសព្ទ​ ​ស្លុប​, យុល​ស្លុប​; ទ្រុប​ទ្រុល​ឬ​ទ្រុលទ្រុប​ ​ព្រៃ​ស៊ុបទ្រុប​, សក់​ស៊ុបទ្រុប ។​ ​ស៊ុមទ្រុម​ ​នាមសព្ទ​...

កន្ទ្រុប , កន្ទ្រុំ , ពិទ្រុម , ពោធិទ្រុម , មិត្តទ្រុស្ត​

ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​ ​កន្ទ្រុប​ ​គុណសព្ទ​ ​ស៊ុបទ្រុប​, សុបប្រឡុប​; ដែល​ទ្រុឌទ្រោម​ហើយ​សុបប្រឡុប​ ​ផ្ទះ​កន្ទ្រុប ។​ ​កន្ទ្រុំ​ ​នាមសព្ទ​ ​ឈ្មោះ​ស្មុគ​មួយ​ប្រភេទ...

ស្មៅ , ទ្រុយ , ទ្រុស្ដសីល , ទ្រុស្ត , ទ្រុះ​

​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​ ​ស្មៅ​ ​នាមសព្ទ​ ​ពូជ​ពួក​មួយ​ដែល​ដុះ​ឯង​លើ​ផែនដី​ឬ​ក្នុង​ទឹក ស្លឹក​សណ្ឋាន​ជា​ចម្រៀក​តួចៗ ( ហៅ​រួម​ថា តិណជាតិ ទីទៃ​ពី​រុក្ខជាតិ​, ​លតាជាតិ​, ​ធញ្ញជាតិ . ....

សោកមម៉ោក , ស៊ុបទ្រុប , ស៊ុមទ្រុម , ស្ដុក , ស្បាត​

ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​ ​សោកមម៉ោក​ ​គុណសព្ទ​ ​ទ្រុប​ទ្រុល​សុកមម៉ុក ( ច្រើន​ប្រើ សោកម៉ោក ជាង ) ​ព្រៃ​សោកម៉ោក ។​...

បុះ , បំព្រៃ , ព្រៃ , របោម , រុងរាំង​

​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​ ​បុះ​ ​កិរិយាសព្ទ​ ​បុក​ទល់​មុត​ដល់​មាន​របួស​ ​ដង្គត់​បុះ​បាតជើង ។​ ​បុក​ដោយ​អ្វីៗ​ដែល​ស្រួច​ ​បុះ​រណ្ដៅ​ដាំពោត​, បុះ​នឹង​កាំបិតបន្ទោះ ។​ ​រុក​ឲ្យ​ជ្រុះ​,...

ច្រាច់ , ត្រឹប , ពង្រាក់ , ស្របាល , កន្លងភ្នំ​

​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​ ​ច្រាច់​ ​នាមសព្ទ​ ​ឈ្មោះ​ស្មៅទឹក​មួយ​ប្រភេទ ច្រើន​ដុះ​តែ​ក្នុង​ថ្លុក​, ត្រពាំង​, វាលស្រែ សន្ដាន​នឹង​ស្របាល នឹង​ត្រកៀត តែ​ដើម​តូចៗ​ជាង​, ប្រើ​ជា​បន្លែ​ឬ​ជា​អន្លក់​ក៏បាន​ខ្លះ...

កំប្លោក , បឿន , ប្លោក , ត្រកៀត , ត្រកៀតប៉ោង​

​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​ ​កំប្លោក​ ​នាមសព្ទ​ ​ឈ្មោះ​ស្មៅទឹក​មួយ​ប្រភេទ ពួក​ត្រកៀត​ដុះ​អណ្តែត​លើទឹក ។ កំប្លោក​នេះ​មាន​ប្រយោជន៍​ច្រើនយ៉ាង​គឺ ផ្កា​វា​គេ​ប្រើ​ជា​អន្លក់​បាន​, ដើម​និង​ស្លឹក​ស្រស់​ប្រើ​ជា​ចំណីអាហារ​សម្រាប់​គោក្របី​; ដើម​ដែល​ហាលថ្ងៃ​ឲ្យ​ស្ងួត អាច​ប្រើការ​បាន​ច្រើនយ៉ាង​គឺ...