អក្សរសាស្ត្រ

​អក្សរសាស្ត្រ​៖ បាទចារី , បិណ្ឌបាតិកង្គៈ , បុរាណ , ផ្សិត , ប្រាក្រឹត​

​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​ ​បាទចារី​ (​បា​ទៈ​ចា​រ៉ី​) ​នាមសព្ទ​ (​បា​.; សំ​. បាទចា​រិ​ន៑​) អ្នក​ត្រាច់​ទៅដោយ​ជើង​, អ្នកដើរ​ជើង​; ទាហាន​ថ្មើរជើង​; បើ​ស្ត្រី​ជា...

អក្សរសាស្ត្រ៖ កញ្ជ្រោកបោកបាច , ក្រមាច , ក្រមាច់ , ក្រឡាច់ , គន្ថរចនាចារ្យ​

ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​ ​កញ្ជ្រោកបោកបាច​ ​កិរិយាសព្ទ​ ​និយាយ​ខ្លាំង ៗ ដូច​គេ​កញ្ជ្រោក​ទឹក ដូច​គេ​បោក ដូច​គេ​បាចសាច​ទឹក​ ​ស្រាប់តែ​គាត់​មក​កញ្ជ្រោកបោកបាច​ឲ្យ​ឯង​ភ្ញាក់ស្មារតី ។​ ​ក្រមាច​...

អក្សរសាស្ត្រ៖ ប្រាចិន , ប្រាចីន , ប្រាច់ , ប្រាច់ៗ , ព្រាច​

​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​ ​ប្រាចិន​ (—​ចិន​) ​គុណសព្ទ​ ( សំ​. ប្រាចីន​; បា​. បា​ចី​ន ) ខាងកើត​;...

អន្តេបអន្តាប , អព្ភ , អាភៀន , អុជ , អុជៗ​

​ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​ ​អន្តេបអន្តាប​ (​អន់​-​តេ​ប​-​អន់​-​តាប​) ​កិរិយាវិសេសន៍​ ​ដែលមាន​ដំណើរ​លំបាក ត្រដេបត្រដាប​ដោយ​ការឆ្លង​ទឹក​ឆ្លង​ភក់​ច្រើន​ថ្នាក់​ច្រើន​អន្លើ​ ​ដំណើរ​អន្តេបអន្តាប​; ខំ​ឆ្លង​ទឹក​អន្តេបអន្តាប ។​ ​គុណសព្ទ​ ​ដែលមាន​ដំណើរ​លំបាក...

ស្រប៉េក , ស្លេះ , ស្អាតបាត , ហោ , អនាថបិណ្ឌិក​

ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​ ​ស្រប៉េក​ ​បរិវារ​សព្ទ​ ​ពាក្យ​សម្រាប់​និយាយ​ផ្សំ​នឹង​ពាក្យ ស្រប៉ើក ថា : ស្រប៉េកស្រប៉ើក ឬ ស្រប៉ែកស្រប៉ើក ស្រប៉ើក​ច្រើន​អន្លើ...

សាយ , សារវ័ត្រ , សុស , សើច , សេតបណ្ណ​

ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​ ​សាយ​ ​កិរិយាសព្ទ​ ​រាច​, រាយ​; ខ្ចរខ្ចាយ​, ផ្សាយ​ចេញ​ ​ទឹក​ជន​សាយ​ពេញ​វាល​, ដំណឹង​សាយ ។ កិ​....

វក់ , សកម្ម , សក់ , សត្តមហាឋាន , សមវាយ​

ដោយៈ ដកស្រង់​ពី​វចនានុក្រម សម្តេច​សង្ឃរាជ ជួន ណាត​ ​វក់​ ​កិរិយាសព្ទ​ ​ច្របល់​សព្វ​អន្លើ​ ​វក់​ស្ករត្នោត​ឲ្យ​រឹង ( ច្រើន​ប្រើ វឹត ជាង ) ។​...